Η εικόνα αυτή μιλά χωρίς λόγια. Μια αλυσίδα που καίει, μια
φωτιά που μεταδίδεται σχεδόν μηχανικά από τον έναν στον άλλον. Και όμως, ένα
μόνο σπίρτο που απομακρύνεται αρκεί για να σταματήσει την καταστροφή. Όχι με
σύγκρουση. Όχι με ένταση. Αλλά με διάκριση.
Στη ζωή μας, πόσες φορές παρασυρόμαστε από τον θυμό, την
αγανάκτηση, τον εγωισμό, τον φόβο; Πόσες φορές συνεχίζουμε κάτι απλώς επειδή
«έτσι πάει», χωρίς να αναρωτηθούμε αν οδηγεί στο φως ή στη στάχτη; Ένα βήμα
πίσω δεν είναι πάντα φυγή· συχνά είναι πράξη σοφίας. Είναι η προσευχή πριν την
απόφαση.
Ο Χριστός μάς δίδαξε ότι η αληθινή δύναμη φαίνεται στην
πραότητα (Μακάριοι οι πραείς…). Στην ικανότητα να μη μεταδίδεις το κακό, ακόμη
και όταν σε αγγίζει. Να μη γίνεσαι κι εσύ φωτιά που καίει, αλλά χώρος που
σβήνει τις πικρές φλόγες.
Ίσως σήμερα, σε κάτι μικρό ή μεγάλο, να χρειάζεται κι εμείς
να κάνουμε αυτό το ένα βήμα πίσω. Όχι για να χάσουμε, αλλά για να μάθουμε, να σωθούμε
— και μαζί μας, ίσως σωθούν και οι άλλοι.
