Ζούμε ημέρες διεθνούς αναστάτωσης. Πόλεμοι, ανασφάλεια,
σύγχυση και φόβος αγγίζουν τις καρδιές όλων μας. Οι ειδήσεις που ακούμε και
διαβάζουμε πολλαπλασιάζουν την ανησυχία μας…
Η ιστορία, όμως έχει αποδείξει ότι ο Χριστός δεν
εγκαταλείπει ποτέ τις ζωές μας. Όπως είπε ο ίδιος: «ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλὰ
θαρσεῖτε». Η θλίψη είναι πραγματικότητα, αλλά η απελπισία δεν είναι δρόμος
χριστιανικός.
Σε τέτοιους καιρούς, περισσότερο από αναλύσεις και
αντιπαραθέσεις, χρειαζόμαστε ΠΡΟΣΕΥΧΗ. Προσευχή θερμή για ειρήνη στον κόσμο,
για φώτιση των ηγετών, για παρηγορία των δοκιμαζομένων. Χρειαζόμαστε ΜΕΤΑΝΟΙΑ
και ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στον Θεό, γιατί η ΕΙΡΗΝΗ αρχίζει πρώτα από την ΚΑΡΔΙΑ.
«Γόνυ κλίναντες», ας υψώσουμε τα χέρια και τις καρδιές μας
προς τον Κύριο, εκζητώντας το έλεός Του. Και ας εμπιστευθούμε ότι, ακόμη και
μέσα στην ταραχή, ο Θεός εργάζεται σιωπηλά για τη σωτηρία και την ειρήνη όλων.
