Της τα έδωσα της Πατρίδος και τα δύο...!!!

Αναδημοσιεύουμε κάθε, σχεδόν, χρόνο αυτή την ημέρα την παρακάτω ανάρτηση. Είναι ένα πολύ συγκινητικό κείμενο το οποίο δεν θέλουμε να φύγει από τη μνήμη μας. Τέτοιες ημέρες το φέρνουμε ξανά στην επιφάνεια αυτής της διαδικτυακής μας προσπάθειας και επικοινωνίας. 

Ήμουν στο Ναυτικό το 1952 και βρισκόμουνα στη Πλατεία Κλαυθμώνος, όχι όπως είναι σήμερα. Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν πάρα πολλά από τα παλιά και απορούν οπόταν ακούν ορισμένα γεγονότα του τότε. Εκείνη τη στιγμή έπεφτε ο ήλιος και θα γνωρίζετε ότι με τη δύση του, γίνεται υποστολή της σημαίας. Τότε το Υπουργείο Ναυτικού ήταν εκεί και η σημαία κυμάτιζε ακόμα στο κτήριο. Σήμερα είναι άλλες υπηρεσίες του Ναυτικού.

Τότε πάντα κάθε πρωί, θα θυμούνται οι παλιοί, γινόταν έπαρση σημαίας και σταματούσαν τα πάντα, όπως και στη δύση του ηλίου γινόταν υποστολή. Ήταν στιγμές ωραίες , απίθανες που ζούσαν τότε οι άνθρωποι. Το άγημα αποδόσεως τιμών στο χώρο του, και ακούμε το σαλπιγκτή να δίνει το σύνθημα για την υποστολή της σημαίας. Το άγημα παρουσιάζει όπλα. Ο αξιωματικός χαιρετά και παίζεται ο Θούριος. Όλοι οι παριστάμενοι εκεί και οι περαστικοί, όπως και εγώ σταθήκαμε σε στάση προσοχής. Αποδίδεις με αυτό τον τρόπο την τιμή στο ιερό μας σύμβολο, στη γαλανόλευκη σημαία. Εκείνη τη στιγμή που ο αρμόδιος αξιωματικός χαιρετά, η ματιά του πέφτει λοξά και βλέπει κάτι παράξενο, και η ψυχή του ταράζεται, για αυτό που θα σας πω παρακάτω. Τελειώνοντας η διαδικασία της υποστολής της σημαίας, οι διαβάτες συνεχίζουν το δρόμο τους, ενώ εγώ παρέμεινα από συνήθεια λίγο ακόμα. Τότε βλέπω το νεαρό αξιωματικό να κατευθύνεται θυμωμένος προς ένα γεροδεμένο πλανόδιο καστανά. Βλέπετε τότε η πλατεία ήταν κενή και στις γωνίες ήταν πάντα στιλβωτές ( λούστροι ) και καστανάδες που μας λείπουν τώρα. Και του είπε : «γιατί δεν σηκώθηκες όρθιος για να τιμήσεις τη σημαία μας. Δεν έχεις φιλότιμο;» κλπ.

Ο άνθρωπος έμεινε βουβός, εγώ παρακολούθησα έντρομος και φοβερά συγκλονισμένος το τι έγινε. Μετά βλέπω τον καστανά ότι έγινε κατακόκκινος και άρχισε να τρέμει. Ήθελε να φωνάξει, αλλά βλέπω με έκπληξη ότι συγκρατείται, σκύβοντας το κεφάλι του άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Όμως συνέρχεται γρήγορα σκουπίζει τα δάκρυα του και με πολλή δύναμη των χεριών του ( αυτά ήταν γερά ) στυλώνει το σώμα του δυνατά, σπρώχνει τον πάγκο του με τα κάστανα μπροστά και φωνάζει με όλη τη ψυχή του, στο νεαρό αξιωματικό δυνατά «πώς να σηκωθώ κύριε, Της τα έδωσα της Πατρίδας και τα δύο» και σηκώνει τα μπατζάκια του παντελονιού οπού φάνηκαν δύο πόδια κομμένα πάνω από το γόνατα. Και ξαναρχίζει να κλαίει. Ο κόσμος όπως και εγώ γύρω του κλαίει και χειροκροτεί, όμως περισσότερο από όλους κλαίει ο νεαρός αξιωματικός.

Έχουν περάσει περίπου 60 χρόνια. Ποιος ξέρει τι γίνεται. Εκείνη τη στιγμή έγινε κάτι το αλησμόνητο, φοβερή σκηνή για Όσκαρ. Ο αξιωματικός σκύβει και αγκαλιάζει και φιλά τον καστανά, και στη συνέχεια στέκεται ευθυτενής μπροστά στον ήρωα και φέρνει το δεξί του χέρι στην άκρη του γείσου του πηλικίου του και τον χαιρετά στρατιωτικά. Του απονέμει «τας κεκανονισμένας τιμάς» που δεν μπόρεσε εκείνος τυπικά να αποδώσει στη σημαία μας, γιατί της χάρισε και τα δύο πόδια στα βορειοηπειρώτικα βουνά μας για να μπορεί να κυματίζει σήμερα ψηλά η κυανόλευκη σημαία σε λεύτερη πατρίδα. Και οι άλλοι, οι πολλοί να μπορούν να πηγαίνουν με γρήγορο βήμα στις ειρηνικές απασχολήσεις τους, χωρίς να γνωρίζουν ότι περνούν μπροστά από έναν ήρωα του αλβανικού μετώπου, τον Έλληνα ήρωα πολεμιστή, όποιο επάγγελμα και να χει. Άλλοι δεν μιλούν, άλλοι όμως ειρωνεύονται. Γι’ αυτό οι νέες γενιές πρέπει να μάθουν, να διδαχθούν από την οικογένεια και το Σχολείο για το Έπος του 1940.

Για το καλό της Πατρίδας μας.

ΔΗΜΗΤΡHΣ ΝΤΟΥΛΙΑΣ - ΠΛΩΤΑΡΧΗΣ Π.Ν. εα

Η ιστορία που ακολουθεί αποτελεί ελάχιστο αφιέρωμα στη μνήμη των αγωνιστών του 1940 και δημοσιεύθηκε στο τεύχος του Οκτωβρίου της Ναυτικής Ελλάδος.

Διαβάστε περισσότερα

Μητροπολίτης Πειραιώς: Η Παναγία να μας χαρίζει τη Σκέπη και την Ευλογία της – Παρέλαση για την 28η Οκτωβρίου στα Εκπαιδευτήρια της Ι.Μ.Π.

Έντονη Εθνική υπερηφάνεια, πολύ συγκίνηση, χαρά και αισιοδοξία για το μέλλον ήταν μερικά από τα συναισθήματα που σκόρπισαν τα παιδιά των Εκπαιδευτηρίων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς (Βρεφονηπιακός Σταθμός, Παιδικός Σταθμός, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο) σήμερα Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2025 με την παρέλαση που πραγματοποίησαν ενώπιον του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ και των εκατοντάδων γονέων, κηδεμόνων και φίλων των Εκπαιδευτηρίων μας που προσήλθαν να χειροκροτήσουν και να καμαρώσουν τα παιδιά μας!

Αγόρια και κορίτσια από τον Παιδικό Σταθμό, το Προνήπιο, το Νηπιαγωγείο την Α΄ και τη Β΄ Δημοτικού, καθώς και αντιπροσωπίες από το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο που έφεραν την Ελληνική Σημαία, τίμησαν την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, παρουσιάζοντας μία ξεχωριστή παρέλαση στο ανακαινισμένο μεγάλο προαύλιο των εγκαταστάσεών μας.

Οι γονείς, οι κηδεμόνες των παιδιών, αλλά και οι φίλοι των Εκπαιδευτηρίων είχαν την ευκαιρία να καμαρώσουν τα παιδιά που παρήλασαν με υπερηφάνεια και σεβασμό στον αγώνα των προγόνων μας, υψώνοντας υπερήφανα την Ελληνική Σημαία.

Εμφανώς συγκινημένος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, στον σύντομο χαιρετισμό του απευθυνόμενος προς τους παρευρισκομένους, συνεχάρη τα παιδιά και ευχαρίστησε θερμά τις οικογένειές τους, τους γονείς και τους κηδεμόνες για την εμπιστοσύνη που δείχνουν προς όλες τις βαθμίδες των Εκπαιδευτηρίων της τοπικής μας Εκκλησίας.

«Σήμερα γιορτάζουμε την αγάπη και την εμπιστοσύνη σας στην Εκκλησία, στην οποία εμπιστεύεστε ό,τι πολυτιμότερο έχετε, τα παιδιά σας, για να λειτουργήσει η αέναος Χάρη του Θεού μέσα στις νεανικές ψυχές», είπε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος, τονίζοντας πως με τη σημερινή γιορτή η οποία έχει πλέον καθιερωθεί, «αναβαπτιζόμαστε όλοι στα νάματα του Γένους μας, το οποίο είναι πάντοτε ένα Γένος φιλάνθρωπο, φιλάδελφο, που έστελνε και στέλνει μηνύματα σε κάθε γωνιά της γης».

Σημειώνοντας πως οι Έλληνες ποτέ δεν επιδιώξαμε κατακτητικούς πολέμους και πως το μόνο που κάναμε είναι να αμυνόμαστε υπέρ πατρίδος, εστιών και βωμών, ανέφερε πως «αυτό το μήνυμα της συνεχούς αντιστάσεως σε κάθε είδους παραχάραξη της πραγματικότητος και αλλοίωσης της ιστορικής αληθείας, υψώνει αυτός ο ευλογημένος τόπος της Μητροπόλεώς μας». «Θέλει μέσα στι σύγχρονη εποχή των πολυειδών συγχύσεων να εμπνεύσει εσάς τους γονείς, τους ήρωες που συνεχίζετε τον αγώνα των πατέρων συνδημιουργώντας με το Θεό αυτές τις αιώνιες υπάρξεις, τα παιδιά μας», πρόσθεσε.

Αναφέροντας τη ρήση του Ουίνστον Τσώρτσιλ «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες», σημείωσε ότι η μικρή μας χώρα συνέτριψε το κακό στα βουνά της Ηπείρου και «ταυτόχρονα ύψωσε την απόλυτη ωραιότητα της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας και της αυτοθυσίας με τα οποία πάντοτε ο λαός μας, γαλουχημένος με τα ζείδωρα του Ευαγγελίου και της Αναστάσεως του Κυρίου μας, πορεύεται στο χώρο και το χρόνο».

Ιδιαίτερες ευχαριστίες εξέφρασε στην Πρόεδρο των Εκπαιδευτηρίων Ιωάννα Κονίδη, στη Διευθύντρια του Παιδικού Σταθμού και του Νηπιαγωγείου Μαρία Στεργίου, στη Διευθύντρια Εκπαιδευτικού Έργου Γιώτα Τιλκερίδου, στους Διευθυντές του Δημοτικού Σχολείου Γιάννη Γρηγοράκη, του Γυμνασίου Κυριακή Κούβαρη, Γενική Διευθύντρια των Εκπαιδευτηρίων μας, του Λυκείου Γιώργο Τσοχατζή, στον ψυχολόγο Δημήτρη Πετρούνια, στον Πνευματικό Σύμβουλο Πρωτοπρεσβύτερο Νικόλαο Βουρλάκο, καθώς και στον Εκπρόσωπο της Ιεράς Μητροπόλεως στα Εκπαιδευτήρια Δημήτρη Αλφιέρη.

Ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε, επίσης, το εκπαιδευτικό, διοικητικό και βοηθητικό προσωπικό και ευχήθηκε σε όλους χρόνια πολλά, «να χαιρόμαστε τα παιδιά μας και να τους εμπνέουμε ηρωικό φρόνημα και ηρωικά πρότυπα, γιατί έχουμε μεγάλη ανάγκη από την ομορφιά, την αγνότητα και την καθαρότητα της ζωής».

«Είναι τραγικό νέοι άνθρωποι να παραδίδονται στην παραβατικότητα και στο έγκλημα», υπογράμμισε επισημαίνοντας πως «το έργο των εκπαιδευτηρίων μας είναι να αγωνιστεί να σμιλεύσει στις ψυχές των νέων ανθρώπων τη δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια, το σεβασμό, την αγάπη και τη φιλαλληλία. Δηλαδή έναν αληθινό, ελεύθερο και γενναίο άνθρωπο ο οποίος αναλαμβάνει το βάρος της ευθύνης για την ελευθερία και την ομορφιά της ζωής μας», συμπλήρωσε.

«Η Παναγία, με τις πρεσβείες της οποίας νικήσαμε στο Έπος του ’40 να μας χαρίζει τη σκέπη και την ευλογία της», είπε καταλήγοντας ευχόμενος και πάλι στα παιδιά μας «Καλή Πρόοδο».

Ιδιαίτερη αίσθηση σε όλους τους παρευρισκομένους προκάλεσε, για μία ακόμη φορά, η ενισχυμένη σε σχέση με άλλες χρονιές ομάδα κρουστών η οποία έδωσε και τον ρυθμό στο βηματισμό της παρέλασης.

Η Παρέλαση ολοκληρώθηκε ψάλλοντας όλοι τον Εθνικό μας ύμνο.

Παρόντες, μεταξύ άλλων, ήταν ο Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Παναγιώτου, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, ο Αντιδήμαρχος Προσόδων και Εμπορίου του Δήμου Πειραιά, Γρηγόρης Καψοκόλης και ο Αντιπρόεδρος του Οδοντιατρικού Συλλόγου Πειραιά Νίκος Αχριάνης με την ιδιότητα και των γονέων.

Στη συνέχεια στο μεγάλο αμφιθέατρο των Εκπαιδευτηρίων μας πραγματοποιήθηκε η γιορτή των πρώτων δύο τάξεων του Δημοτικού Σχολείου με ποιήματα, τραγούδια και θεατρικά δρώμενα που παρουσίασαν τα παιδιά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τις προηγούμενες ημέρες διαδοχικά πραγματοποιήθηκαν εορταστικές εκδηλώσεις από μαθητές, μαθήτριες και εκπαιδευτικό προσωπικό όλων των βαθμίδων των εκπαιδευτηρίων μας, τιμώντας το Έπος του 1940. Ειδικότερα στην εορταστική εκδήλωση Γυμνασίου και Λυκείου, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ εκπροσώπησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αχελώου κ. Νήφων, βοηθός Επίσκοπος και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, του Παιδικού Σταθμού και του Νηπιαγωγείου ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος, Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Παναγιώτου, ενώ της Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού Σχολείου ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Βάρκας.

Ακολουθεί video από την παρέλαση των παιδιών.

Δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την παρέλαση και τις εκδηλώσεις ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα

28η Οκτωβρίου ...2025 - 85 χρόνια μετά...

...τιμούμε το ηρωικό «Όχι» του 1940, όταν ο λαός μας, με πίστη στον Θεό και τη σκέπη της Παναγίας, ύψωσε το ανάστημά του απέναντι στο κακό και υπερασπίστηκε την ελευθερία της Πατρίδας.

Ας σημαιοστολίσουμε τα σπίτια μας, εκφράζοντας ευγνωμοσύνη στους ήρωες και στην Υπεραγία Θεοτόκο, που σκέπασε τον αγώνα τους.
Η 28η Οκτωβρίου δεν είναι απλώς μια επέτειος, αλλά μια υπενθύμιση ότι με πίστη, ενότητα και θάρρος, ο Θεός ευλογεί κάθε δίκαιο αγώνα.

Διαβάστε περισσότερα

Το ΟΧΙ των Ελλήνων..

Όσοι ιστορικοί είναι αμερόληπτοι και αξιολογούν τα γεγονότα με καθαρή και αδέσμευτη όραση και δεν εγκλωβίζονται σε προκαταλήψεις ή σκοπιμότητες, το ομολογούν άφοβα: Η 28η Οκτωβρίου 1940 ήταν θαύμα της πίστης και της Παναγίας.

Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι δεν έχει καμία σχέση με τον παλμό της ελληνικής ψυχής. Με το όραμα της Παναγίας αντιστάθηκε νικηφόρα ο ελληνικός στρατός και λαός. Πενταπλάσιοι οι Ιταλοί, οπλισμένοι με τα τελευταία μέσα του πολέμου ξεχύθηκαν εναντίον μας.

Πελώριοι Γολιάθ εκείνοι. Μικρόσωμοι Δαβίδ εμείς.

Βούιξαν οι χαράδρες της Πίνδου από τις κανονιές. Ανασκάφτηκαν οι κορυφές από τη βροχή των οβίδων.

Κύματα το ένα κατόπιν του άλλου ορμούν ορμούν εναντίον των Ελλήνων οι Ιταλοί. Γιατί δεν πέτυχαν το σκοπό τους; Γιατί, όπως πολλοί από αυτούς το είπαν τότε, τους Έλληνες στρατιώτες τους προστάτευε η Παναγία, η στοργική μας Παναγία. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι δεν έχει καμία σχέση με τον παλμό της ελληνικής ψυχής.

Αντήχησε γενναία, ατρόμητα το ΟΧΙ των Ελλήνων. Δυνατό, αλύγιστο, φοβερό για τον εχθρό.

Το πήρε ο αέρας και το πήγε παντού.

Αυτό το «ΟΧΙ», που είναι αθάνατο, κύλησε εύκολα από τα στόματα των Ελλήνων, γιατί πήγαζε από την πίστη στη βοήθεια και την προστασία του Θεού.

Με τη θεϊκή παρέμβαση και δύναμη οχτώ εκατομμύρια λόγχες του εχθρού έγιναν άχρηστα παλιοσίδερα, μπροστά στις ατσάλινες καρδιές των Ελλήνων.

Το έπος του 1940 είναι το μεγαλύτερο σάλπισμα της νεότερης ελληνικής ιστορίας για την πίστη και την ανδρεία του Έλληνα. Ένα σάλπισμα, που δεν σταμάτησε ποτέ.

π. Ηλίας Μάκος.

Διαβάστε περισσότερα

Ο παπα-Βαλής

 

Ο πατέρας Κωνσταντίνος Βαλής, γνωστός στην περιοχή του και ως παπα-Βαλής, καταγόταν από το Νεοχώρι Τριχωνίδας και διακονούσε την Εκκλησία στο χωριό Σιβίστα του Αιτωλικού και αργότερα, μέχρι το 1945, στο Αγρίνιο. Σχεδόν αμέσως με την έναρξη της υποδούλωσης της Ελλάδας στις δυνάμεις του Άξονα, ο παπα-Βαλής πρόσφερε τις δυνάμεις του στην υπηρεσία της «Εθνικής Αλληλεγγύης». Η «Εθνική Αλληλεγγύη» ήταν η πρώτη πανελλαδικής εμβέλειας οργάνωση της Κατοχής. Ιδρύθηκε στις 28 Μαΐου του 1941 και δραστηριοποιήθηκε κυρίως στον ανθρωπιστικό τομέα. Ο παπα-Βαλής οργάνωσε εράνους και μάζευε τρόφιμα και χρήματα για να τα προσφέρει στους δοκιμαζόμενους συμπατριώτες του. Περισσότερο εντυπωσιακή, όμως, ήταν η προσφορά του στο ενεργό σκέλος της Αντίστασης. Όταν η διάσημη ηρωίδα του Αγώνα, Μαρία Δημάδη, εργαζόταν στο γερμανικό Φρουραρχείο του Αγρινίου ως διερμηνέας και υπέκλεπτε στρατιωτικά έγγραφα, ο παπα-Βαλής εισερχόταν στο στρατιωτικό κτίριο εμφανιζόμενος ως … θείος της, παραλάμβανε το πολύτιμο παράνομο υλικό μέσα από την πηγή του για να το παραδώσει στη συνέχεια στους αντιστασιακούς συνδέσμους.

Άλλη προσφιλής του ενέργεια ήταν η … σκηνοθεσία κηδειών. Μέσα στα φέρετρα και κάτω από τα λουλούδια μετέφερε όπλα για το «βουνό». Η πομπή κατέληγε στο νεκροταφείο του Αγρινίου, στο μεγάλο κενοτάφιο του Σπύρου Τζωρτζόπουλου, συνεπικουρούμενος από τον υπάλληλο του νεκροταφείου και στέλεχος του Ε.Α.Μ., Χριστόφορο Σώτο. Συχνά, οι Γερμανοί και Ιταλοί στρατιώτες, στο πέρασμα των νεκροφόρων στέκονταν σε στάση προσοχής, αγνοώντας προφανώς ότι αποδίδουν τιμές σε εχθρικό πολεμικό υλικό. Κάποτε οι αρχές Κατοχής τον υποψιάστηκαν. Ο παπα-Βαλής το κατάλαβε και την επόμενη φορά που η πομπή συνάντησε απόσπασμα κατακτητών, η ταραχή του ήταν εμφανής. Οι αξιωματικοί τού ζήτησαν να ανοίξει το φέρετρο και έκπληκτοι αντίκρισαν τη σορό της γιαγιάς του Χρήστου Μπανιά. Από τότε δεν τον ενόχλησαν ξανά. Η μπλόφα είχε πιάσει

Όταν έγινε κάποιο σαμποτάζ από την Αντίσταση, οι κατακτητές συνέλαβαν 30 πολίτες ως ομήρους, για να τους εκτελέσουν. Μόλις το έμαθε ο παπα-Βαλής, κατέστρωσε με την τοπική οργάνωση του Ε.Α.Μ. σχέδιο για την απόδρασή τους. Ζήτησε στη συνέχεια από τον τοπικό υπεύθυνο του Ε.Α.Μ., Αρ. Φλωρόπουλο, ένα όνομα κρατουμένου. Εκείνος του έδωσε το όνομα του Σπύρου Κοντοπάνου. Ο παπα-Βαλής μετέβη στη φυλακή έχοντας μαζί του ένα σταυρό, μια Ι. Σύνοψη και ένα κεσέ με γιαούρτι. Εκεί, ζήτησε από το Γερμανό διοικητή την άδεια να εξομολογήσει τον … ανεψιό του, Σπύρο Κοντοπάνο και όποιον άλλο ήθελε να εξομολογηθεί πριν από την εκτέλεσή του. Ο διοικητής συγκατένευσε και οι μελλοθάνατοι συγκεντρώθηκαν σε μια αίθουσα. Ο παπα-Βαλής άρχισε να ψέλνει παρουσία του διοικητή, που στεκόταν σε στάση προσοχής: «Κύριε ελέησον, μέσα στο γιαούρτι ένα πριόνι… Του Κυρίου δεηθώμεν, να κόψετε τα σίδερα… Να έχετε σινιάλο τέκνα μου τη νύχτα, κύριε ελέησον, ανάψτε τρία τσιγάρα, του Κυρίου δεηθώμεν, τα παιδιά περιμένουν, Κύριε ελέησον, απ’ έξω να σας ελευθερώσουν, … Κύριε ελέησον, τέκνα μου, τέκνα μου, κινηθείτε αποφασιστικά και μη φοβάστε, μνήσθητι Κύριε». Δακρυσμένοι οι μελλοθάνατοι από αυτόν τον «Ψαλμό των οδηγιών», μπήκαν στη σειρά και άρχισαν να του φιλούν το χέρι. Συγκινημένος και ο διοικητής, επέτρεψε στον ιερέα να παραδώσει τον κεσέ στον «ανεψιό» του. Το ίδιο βράδυ οιόμηροι πριόνισαν τα σίδερα και δραπέτευσαν.

Πηγή: http://e-theologia.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα