Μητροπολίτης Πειραιώς: «Έχουμε μια νέα ‘’Κυριακή της Ορθοδοξίας’’ τιμώντας την Αγία Θ’ Οικουμενική Σύνοδο και τον Οικουμενικό Διδάσκαλο Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά.

Στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου Πειραιώς ιερούργησε χθες Κυριακή 8 Μαρτίου 2026 – Β΄ Κυριακή των Νηστειών – ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, τιμώντας την εόρτιο μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά και τους θεοφόρους Πατέρες της Αγίας Ενάτης (Θ΄) Οικουμενικής Συνόδου.

Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος, αναφερόμενος στην περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, όπου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά και των Πατέρων της Συνόδου του 1351, οι οποίοι αγωνίστηκαν για την υπεράσπιση της Ορθόδοξης πίστης απέναντι στις αιρέσεις, υπογράμμισε πως η ημέρα αυτή αποτελεί συνέχεια της χαράς της Κυριακής της Ορθοδοξίας.

«Έχουμε μια νέα ‘’Κυριακή της Ορθοδοξίας’’ σήμερα, τιμώντας την Αγία Ενάτη (Θ’) Οικουμενική Σύνοδο και τον Θεοφόρο Οικουμενικό Διδάσκαλο Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης, ο οποίος πρωτοστάτησε και υπήρξε ο μέντορας και ποδηγέτης της Ιεράς αυτής Συνόδου της Αγίας μας Εκκλησίας», είπε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος.

Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας δίδαξαν πως ο Θεός είναι άπειρος, ακατάληπτος και πέρα από τη γνώση του ανθρώπου, επισημαίνοντας, όμως, παράλληλα ότι, παρόλο που η ουσία του Θεού δεν μπορεί να γίνει γνωστή, ο άνθρωπος μπορεί να κοινωνήσει τις άκτιστες ενέργειες και τη θεία χάρη Του, η οποία αγιάζει, φωτίζει και ενδυναμώνει τον άνθρωπο.

Η Σύνοδος αυτή δογμάτισε «την αλήθεια περί του Παναγίου Θεού, την επίγνωση της Θείας πραγματικότητας» και πως «ο Πανάγιος Θεός, ο Δημιουργός των απάντων, είναι πέρα και έξω από το γνωστικό μας αντικείμενο, από τη γνωστική μας δυνατότητα. Είναι ο Ακατάληπτος, Αόρατος, Αιώνιος Υπάρχων. Είναι Εκείνος ο Οποίος δημιουργεί τα πάντα από άπειρη αγάπη, από άπειρη σοφία, από άπειρη στοργή, από σπλάχνα οικτιρμών», τόνισε και συνέχισε: «Είναι ο αΐδιος και άκτιστος Δημιουργός της ζωής». «Οι Θεοφόροι Πατέρες, δια του Παναγίου Πνεύματος, μας χάρισαν την επίγνωση ότι η ουσία του Θεού είναι αμέθεκτη. Κανείς δεν μπορεί να προσεγγίσει το Μυστήριο του Παναγίου Θεού, ο Οποίος ευρίσκεται εκτός της γνωστικής μας δυνατότητας, αλλά αυτό που μπορούμε να κατανοήσουμε, αυτό που μπορούμε να κοινωνήσουμε, αυτό που μπορούμε να οικειωθούμε είναι οι άκτιστες Θείες Ενέργειες του Παναγίου Θεού. «Είναι η Χάρις η οποία μας αγιάζει, μας θεραπεύει, μας ευλογεί, μας φωτίζει, μας ενδυναμώνει, μας χαριτώνει». «Η Θεία Χάρις είναι που μετέβαλε τον άρτο και τον οίνο επάνω στην Αγία Τράπεζα σε Σώμα και Αίμα του Κυρίου της Δόξης», συμπλήρωσε ο Σεβασμιώτατος.

«Η Θεία Χάρις είναι που αγιάζει τους ανθρώπους», αλλά «αυτή η Θεία Χάρις, προϋποθέτει την κάθαρση από τα πάθη». «Η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι αυτός ο πολύ σημαντικός τρόπος καθάρσεως. Αποβολής των μικρών ή των μεγάλων παραπτωμάτων. Μιας βαθιάς καταδύσεως στα βάθη της υπάρξεώς μας για να κατανοήσουμε το πρόβλημά μας και να το προσφέρουμε στον Θεό για να το θεραπεύσει», είπε σε άλλο σημείο του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος, θέλοντας να αναφερθεί στο «μεγάλο Μυστήριο της μετανοίας που δεν έχει τέλος και όριο».

«Κάθε ώρα, κάθε στιγμή και με ένα ‘’ο Θεός ιλάσθητί μοι’’ απολαμβάνουμε και πάλι την προτέρα μας ωραιότητα, την ομορφιά μας, την καθαρότητά μας, την παρθενικότητά μας, την αγιότητά μας», σημείωσε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας παράλληλα πως «είναι αβόλιστος ο ωκεανός της αγάπης Του και αυτόν ακριβώς τον ατελεύτητο ωκεανό της στοργής Του μας χαρίζει η Αγία μας Εκκλησία δια των Θεοφόρων Μυστηρίων της και μας καταδεικνύει ακριβώς ότι η Θεία Χάρις, η άκτιστη Θεία Ενέργεια, μας σώζει και μας αγιάζει, αρκεί εμείς να το θελήσουμε».

«Αν είχαμε πνευματικά μάτια και βλέπαμε τα πράγματα πνευματικά, θα είμασταν ευτυχείς και καμία θλίψη, κανένας πόνος, καμία δυσχέρεια δεν θα μπορούσε να πλήξει, να προσβάλλει τη ζωή μας», είπε στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, επισημαίνοντας και πάλι ότι «κανείς δεν γνωρίζει την ουσία Του, ούτε καν οι Άγιοι Άγγελοι», «οι ενέργειές Του, όμως, είναι από όλους μας κατανοητές και αντιληπτές και, αν το θέλουμε, απόλυτα δικές μας. Αρκεί να καθαριστεί η καρδιά μας, η ψυχή μας και η δεκτικότητά μας».

«Η Χάρις του Θεού είναι μια ατελεύτητη βροχή αγάπης», πρόσθεσε, ενώ μιλώντας εκ νέου για την Αγία Θ΄ Οικουμενική Σύνοδο, σημείωσε πως την εποχή εκείνη «θριάμβευσε η Ορθοδοξία, θριάμβευσε η Αλήθεια του Θεού, θριάμβευσε ο Θεοφόρος Οικουμενικός Διδάσκαλος Άγιος Γρηγόριος, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης ο Παλαμάς».

«Η Αγία Τεσσαρακοστή με τα δώρα της νηστείας, της μετανοίας, της προσευχής, της κατανύξεως, της αυτομεμψίας, της συγγνώμης που πρέπει να ζητούμε ο ένας από τον άλλον και όλοι μαζί από τον Πανάγιο Θεό, να μας χαρίσει αυτή τη δυνατότητα της Θείας Χάριτος», ευχήθηκε ολοκληρώνοντας.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 8 Μαρτίου 2026 - Β΄ Νηστειών.

Το Αποστολικό Ανάγνωσμα (Ἑβρ. α΄ 10-β΄ 3)

Κατ' ἀρχάς σύ, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σου εἰσιν οἱ οὐρανοί· αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις· καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτούς, καὶ ἀλλαγήσονται· σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσι. Πρὸς τίνα δὲ τῶν ἀγγέλων εἴρηκέ ποτε· «Κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου»; Οὐχὶ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν; Διὰ τοῦτο δεῖ περισσοτέρως ἡμᾶς προσέχειν τοῖς ἀκουσθεῖσι, μή ποτε παραρρυῶμεν. Εἰ γὰρ ὁ δι' ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν, πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας; Ἣτις ἀρχὴν λαβοῦσα λαλεῖσθαι διὰ τοῦ Κυρίου, ὑπὸ τῶν ἀκουσάντων εἰς ἡμᾶς ἐβεβαιώθη.

Απόδοση:

Εσύ, Κύριε, ἀρχικά στερέωσες τή γῆ κι ἔργο δικό σου εἶναι οἱ οὐρανοί. Αὐτοί θά ἐξαφανιστοῦν, ἐνῶ ἐσύ αἰώνια παραμένεις. Τά πάντα θά παλιώσουνε σάν ροῦχο. Σάν μανδύα θά τούς τυλίξεις, καί θ΄ ἀλλάξουν. Ἐσύ ὅμως παραμένεις πάντα ὁ ἴδιος, τά χρόνια σου ποτέ δέ θά τελειώσουν. Σέ κανένα ἀπ΄ τούς ἀγγέλους δέν εἶπε ποτέ ὁ Θεός: Κάθισε στά δεξιά μου, ὡσότου ὑποτάξω τούς ἐχθρούς σου κάτω ἀπό τά πόδια σου. Δέν εἶναι, λοιπόν, ὅλοι οἱ ἄγγελοι πνεύματα πού ὑπηρετοῦν τό Θεό κι ἀποστέλλονται ἀπ΄ αὐτόν γιά νά βοηθήσουν ὅσους μέλ-λουν νά σωθοῦν; Γι΄ αὐτό κι ἐμεῖς πρέπει νά μένουμε πιό σταθεροί στίς ἀλήθειες πού ἀκούσαμε, γιά νά μήν ξεστρατίσουμε ποτέ. Γιατί, ἄν ὁ λόγος πού δόθηκε ἄλλοτε μέσω ἀγγέλων, ἀποδείχτηκε ἀληθινός, κι ὅσοι τόν παρέβηκαν ἤ δέν ὑπάκουσαν σ΄ αὐτόν δέχτηκαν τήν τιμωρία πού τούς ἔπρεπε, πῶς εἶναι δυνατόν ἐμεῖς νά ξεφύγουμε, ἄν δέ δώσουμε τήν προσοχή πού ταιριάζει σέ μία τόσο σπουδαία σωτηρία; Τή σωτηρία αὐτή, πού ἄρχισε νά διακηρύττει ὁ Κύριος, μᾶς τή βεβαίωσαν ὅσοι ἄκουσαν τό λόγο του.

Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα (Μαρκ. β΄ 1-12)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἰσῆλθε ὁ Ἰησοῦς εἰς Καπερναοὺμ καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι. Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοὶ, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον. Καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων. Καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον ἐφ' ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο. Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. Ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· Τί οὗτος οὕτως λαλεῖ βλασφημίας; Tίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός; Kαὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς εἶπεν αὐτοῖς· Τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; Ἳνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας - λέγει τῷ παραλυτικῷ· Σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. Καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν Θεὸν λέγοντας ὅτι oὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.

Απόδοση:

Εκεῖνο τόν καιρό, μπῆκε ὁ Ἰησοῦς στήν Καπερναούμ καί διαδόθηκε ὅτι βρίσκεται σέ κάποιο σπίτι. Ἀμέσως συγκεντρώθηκαν πολλοί, ὥστε δέν ὑπῆρχε χῶρος οὔτε κι ἔξω ἀπό τήν πόρτα· καί τούς κήρυττε τό μήνυμά του. Ἔρχονται τότε μερικοί πρός αὐτόν, φέρνοντας ἕναν παράλυτο, πού τόν βάσταζαν τέσσερα ἄτομα. Κι ἐπειδή δέν μποροῦσαν νά τόν φέρουν κοντά στόν Ἰησοῦ ἐξαιτίας τοῦ πλήθους, ἔβγαλαν τή στέγη πάνω ἀπό ΄κεῖ πού ἦταν ὁ Ἰησοῦς, ἔκαναν ἕνα ἄνοιγμα καί κατέβασαν τό κρεβάτι, πάνω στό ὁποῖο ἦταν ξαπλωμένος ὁ παράλυτος. Ὅταν εἶδε ὁ Ἰησοῦς τήν πίστη τους, εἶπε στόν παράλυτο: «Παιδί μου, σοῦ συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες». Κάθονταν ὅμως ἐκεῖ μερικοί γραμματεῖς καί συλλογίζονταν μέσα τους: «Μά πῶς μιλάει αὐτός ἔτσι, προσβάλλοντας τό Θεό; Ποιός μπορεῖ νά συγχωρεῖ ἁμαρτίες; Μόνον ἕνας, ὁ Θεός». Ἀμέσως κατάλαβε ὁ Ἰησοῦς ὅτι αὐτά σκέφτονται καί τούς λέει: «Γιατί κάνετε αὐτές τίς σκέψεις στό μυαλό σας; Τί εἶναι εὐκολότερο νά πῶ στόν παράλυτο: «σοῦ συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες» ἤ νά τοῦ πῶ, «σήκω, πάρε τό κρεβάτι σου καί περπάτα»; Γιά νά μάθετε λοιπόν ὅτι ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἔχει τήν ἐξουσία νά συγχωρεῖ πάνω στή γῆ ἁμαρτίες» - λέει στόν παράλυτο: «Σ΄ ἐσένα τό λέω, σήκω πάρε τό κρεβάτι σου καί πήγαινε στό σπίτι σου». Ἐκεῖνος σηκώθηκε ἀμέσως, πῆρε τό κρεβάτι του καί μπροστά σ΄ ὅλους βγῆκε ἔξω, ἔτσι πού ὅλοι θαύμαζαν καί δόξαζαν τό Θεό: «Τέτοια πράγματα», ἔλεγαν, «ποτέ μέχρι τώρα δέν ἔχουμε δεῖ!»

Διαβάστε περισσότερα

Θρησκευτικό Ορατόριο επί τη συμπληρώσει 20 ετών Ποιμαντορίας του Σεβ. Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ στην τοπική μας Εκκλησία.

Ἐπί τῇ ἐπετείῳ τῶν 20 ἐτῶν Ποιμαντορίας τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιῶς, κ.κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, καλεῖσθε τήν Πέμπτη 19 Μαρτίου ἐ.ἔ. καί ὥρα 6.30 μ.μ. σέ Θρησκευτικό Ὀρατόριο στόν Ἱ. Καθεδρικό Ναό Ἁγίας Τριάδος Πειραιῶς.

Τούς ὕμνους θά ἀποδώσουν ἡ Βυζαντινή Χορωδία «Οἱ Μαΐστορες τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης» τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος Πολιούχου Πειραιῶς, ὑπό τήν διεύθυνση τοῦ κ. Ἀχιλλέα Χαλδαιάκη καί ἡ Εὐρωπαϊκή Χορωδία τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίων Κωνσταντίνου & Ἐλένης Πειραιῶς, ὑπό τήν διεύθυνση τοῦ κ. Θεμιστοκλῆ Σερμιέ.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας.

Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος μίλησε σήμερα, Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026, στην εκπομπή «Εφ΄ όλης της ύλης» του Δημήτρη Αλφιέρη, στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας (peradio.com).

Ο Πανιερώτατος περιέγραψε το κλίμα που επικρατεί στην Κύπρο εν μέσω αυξημένης έντασης και πολεμικών εξελίξεων στην περιοχή. Ανέφερε ότι, παρά την ανησυχία και την ανασφάλεια, ο κυπριακός λαός διατηρεί εσωτερική ειρήνη, ελπίδα και εμπιστοσύνη στον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους της Εκκλησίας μας. Τόνισε ότι οι Κύπριοι είναι συνηθισμένοι σε δύσκολες καταστάσεις λόγω της ιστορίας του τόπου και αντιμετωπίζουν τα γεγονότα με προσευχή και με ψυχραιμία.

Ερωτώμενος από τον Δημήτρη Αλφιέρη, αναφέρθηκε στις εκκενώσεις χωριών που βρίσκονται κοντά σε επικίνδυνες περιοχές, έκανε λόγο για προσωρινό κλείσιμο σχολείων, καθώς και για περιστατικά που προκάλεσαν ανησυχία, όπως η επιστροφή αεροπλάνου στην Ελλάδα λόγω ύποπτων κινήσεων στον εναέριο χώρο. Παράλληλα, ο Πανιερώτατος εξέφρασε τη συγκίνησή του και την ανακούφιση των Κυπρίων αδελφών μας για την παρουσία ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί, υπογραμμίζοντας τους ισχυρούς δεσμούς με την Ελλάδα.

Αναφέρθηκε επίσης σε φαινόμενα πανικού, όπως η συσσώρευση προμηθειών, επισημαίνοντας ότι δεν χρειάζεται αυτή η υπερβολή, αλλά εμπιστοσύνη στον Θεό και ενότητα του λαού. Η Εκκλησία, όπως είπε, στέκεται δίπλα στους πληγέντες, προσφέροντας φιλοξενία και στήριξη, ενώ οι ακολουθίες τελούνται κανονικά και οι Ιεροί Ναοί κατακλύζονται από πιστούς που αναζητούν παρηγοριά.

Σε ερώτηση σχετική με τα λεγόμενα «σημεία των καιρών», τόνισε ότι το ζητούμενο δεν είναι ο φόβος για το τέλος του κόσμου, αλλά η πνευματική ετοιμότητα κάθε ανθρώπου. Ο Πανιερώτατος κάλεσε όλους σε προσευχή, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής που διανύουμε και επισημαίνοντας ότι όλοι θα πρέπει να προσευχόμαστε για ειρήνη σε όλο τον κόσμο, υπογράμμισε ότι η αληθινή ελπίδα δεν βρίσκεται στις κοσμικές δυνάμεις, αλλά στον Χριστό.

Κλείνοντας, έστειλε μήνυμα ενότητας, πίστης και εσωτερικής γαλήνης, επαναλαμβάνοντας ότι «όποιος έχει τον Χριστό μέσα του έχει ειρήνη», ό,τι κι αν συμβαίνει γύρω του.

Ακολουθεί η συνέντευξη του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Λεμεσού κ. Αθανασίου στην εκπομπή «Εφ΄ όλης της ύλης» του Δημήτρη Αλφιέρη.

Διαβάστε περισσότερα

«Καιρός τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ...» - Ειρήνη Πάσι.

Καιρός προσευχής και ελπίδας

Ζούμε ημέρες διεθνούς αναστάτωσης. Πόλεμοι, ανασφάλεια, σύγχυση και φόβος αγγίζουν τις καρδιές όλων μας. Οι ειδήσεις που ακούμε και διαβάζουμε πολλαπλασιάζουν την ανησυχία μας…

Η ιστορία, όμως έχει αποδείξει ότι ο Χριστός δεν εγκαταλείπει ποτέ τις ζωές μας. Όπως είπε ο ίδιος: «ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε». Η θλίψη είναι πραγματικότητα, αλλά η απελπισία δεν είναι δρόμος χριστιανικός.

Σε τέτοιους καιρούς, περισσότερο από αναλύσεις και αντιπαραθέσεις, χρειαζόμαστε ΠΡΟΣΕΥΧΗ. Προσευχή θερμή για ειρήνη στον κόσμο, για φώτιση των ηγετών, για παρηγορία των δοκιμαζομένων. Χρειαζόμαστε ΜΕΤΑΝΟΙΑ και ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στον Θεό, γιατί η ΕΙΡΗΝΗ αρχίζει πρώτα από την ΚΑΡΔΙΑ.

«Γόνυ κλίναντες», ας υψώσουμε τα χέρια και τις καρδιές μας προς τον Κύριο, εκζητώντας το έλεός Του. Και ας εμπιστευθούμε ότι, ακόμη και μέσα στην ταραχή, ο Θεός εργάζεται σιωπηλά για τη σωτηρία και την ειρήνη όλων.

Διαβάστε περισσότερα

“Χελιδονίσματα” στον Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ από τα παιδιά των Εκπαιδευτηρίων μας.

Στα εκπαιδευτήρια της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς βρέθηκε σήμερα Δευτέρα 2 Μαρτίου 2026 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Ο Σεβασμιώτατος, μεταξύ των άλλων, είχε τη χαρά να ακούσει από τους μαθητές και τις μαθήτριες της Α΄ τάξεως του Δημοτικού τα «Χελιδονίσματα». Τα «Χελιδονίσματα» είναι παραδοσιακά κάλαντα της 1ης Μαρτίου με τα οποία οι μικροί μαθητές καλωσόρισαν την Άνοιξη, ευχόμενοι, με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο στον πνευματικό τους πατέρα, καλό μήνα!

Ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στα παιδιά να έχουν πάντα το χαμόγελο του Θεού στη ζωή τους και να το προσφέρουν σε όλους απλόχερα και καρδιακά.

Ακολουθεί σχετικό video.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Κατανυκτικός Εσπερινός της Α΄ Εβδομάδος των Νηστειών στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς – Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου.

Χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ τελέστηκε χθες Κυριακή 1 Μαρτίου 2026 ο Κατανυκτικός Εσπερινός της Α΄ Εβδομάδος των Νηστειών στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς.

Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος, μεταξύ άλλων, επικεντρώθηκε στο βαθύτερο πνευματικό νόημα της περιόδου της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής και ιδιαιτέρως στις έννοιες της κατανύξεως και των δακρύων της μετανοίας.

Αναφέροντας πως η Μεγάλη Τεσσαρακοστή δεν αποτελεί περίοδο πνευματικής αδράνειας ή εξωτερικής θρησκευτικότητας, αλλά πορεία δυναμική η οποία οδηγεί τον άνθρωπο προς τον Σταυρό και την Ανάσταση του Χριστού, επεσήμανε πως «ο πλούτος της ασκητικής και λειτουργικής παραδόσεώς μας, μας δίνει την εικόνα μιας νοητής κλίμακος, μιας σκάλας αρετών με βαθμίδες που η μία μπαίνει στην άλλη. Μιας σταυροαναστάσιμης ωδής με κορυφαίο το καινό άσμα της αγάπης που είναι ο ίδιος ο Θεός». Και συνέχισε: «Έτσι μπορούμε να έρθουμε στην πρώτη βαθμίδα αυτής της κλίμακας, στην πρώτη ωδή των αναβαθμών της ασκητικής ζωής, που είναι η κατάνυξη και τα δάκρυα. Η επιλογή δεν είναι αυθαίρετη. Η κατάνυξη συγκεφαλαιώνει το πνεύμα του Τριωδίου».

«Τα δάκρυα έχουν μητέρα τους την κατάνυξη. Δεν μπορούμε να μιλάμε για Τριώδιο ή Μεγάλη Τεσσαρακοστή αν δεν μιλήσουμε πρώτα για την κατάνυξη και βέβαια για τα δάκρυα που τη συνοδεύουν», πρόσθεσε στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος, υπογραμμίζοντας, μέσα από παραδείγματα και διδαχές Αγίων, ότι «ο αιώνιος θησαυρός και η μεγαλύτερη χαρά είναι η κατάνυξη. Όχι μιας στιγμής ή μιας ώρας, αλλά η κατάνυξη που να είναι συνεχής, γιατί είναι πηγή η κατάνυξη που πλημμυρίζει με χαρά και με δύναμη την ψυχή και μας χαρίζει την άμεση κατανόηση της αγάπης του Θεού». «Αν θέλαμε σε μια πρώτη προσέγγιση να συνοψίσουμε το ασκητικό ήθος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αυτής της Ιεράς περιόδου που έχουμε εισέλθει, θα λέγαμε ότι είναι κατάνυξις μετά δακρύων», πρόσθεσε.

«Στη γλώσσα των κοσμικών ανθρώπων», «κατανυκτικό είναι κάτι το αφηρημένο» επεσήμανε στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως «για την Εκκλησία και τη θεολογία μας» «κατάνυξη σημαίνει συντριμός της καρδιάς, σημαίνει επωφελής οδύνη της ψυχής που δεν παρέχει καμιά παρηγοριά στον εαυτόν της, αλλά ζητεί την παράκληση, τη στοργή, την αγάπη, το έλεος, τα σπλάγχνα οικτιρμών του Παναγίου Θεού. Η κατάνυξη, λοιπόν, είναι ένα κράμα, ένα μείγμα από λύπη και χαρά. Χαρμολύπη, από πένθος και ευφροσύνη. Χαροποιό πένθος. Είναι η λύπη για την αμαρτία και η ελπίδα για τη σωτηρία», «χαρά για τη μετοχή μας στην Ανάσταση του Σωτήρος μας».

«Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή, συνειδητή, οδυνηρή και ευφρόσυνη ασκητική εργασία κάθε πιστού και βέβαια για τη συσταύρωση και συνανάστασή μας με τον Χριστό. Είναι η ευλογία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής που γεμίζει την ψυχή μας με τη χάρη της κατανύξεως», τόνισε ο Σεβασμιώτατος και αναφερόμενος στην υμνολογία της περιόδου και σε λόγους Αγίων της Εκκλησίας μας συνέχισε: «Η κατάνυξη, λοιπόν, δεν είναι απλώς μία αρετή. Είναι ο ευφρόσυνος, αλλά και ο οδυνηρός τρόπος υπάρξεως, γιατί είναι η πλήρης αίσθηση του πλήθους των αμαρτιών μας και η πλήρης εγκατάλειψή μας στον πλούτο της δυνάμεως του Θεού. Μία πραγματικότητα που συνοδεύεται και σφραγίζεται από τον κλαυθμό των δακρύων μας. Η κατάνυξη δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς δάκρυα, γι’ αυτό όταν δεν έχουμε δάκρυα, ούτε βέβαια και κατάνυξη, ικετεύουμε τον Θεόν να μας λυπηθεί και να μας τα χαρίσει».

Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος αναφέροντας ότι από την κατάνυξη γεννώνται τα πνευματικά δάκρυα, τα οποία οι Πατέρες της Εκκλησίας θεωρούν μεγάλο χάρισμα, τόνισε πως τα δάκρυα δεν αποτελούν ένδειξη αδυναμίας ούτε συναισθηματική εκδήλωση, αλλά ενέργεια της θείας χάριτος, η οποία καθαρίζει την καρδιά και οδηγεί τον άνθρωπο στην απομάκρυνση από την αμαρτία. Έκανε λόγο για την αμαρτωλή γυναίκα που έκλαψε στα πόδια του Χριστού, η οποία προβάλλεται ως πρότυπο μετανοίας, δείχνοντας ότι η σωτηρία δεν προέρχεται από ανθρώπινη δικαιοσύνη ή έργα, αλλά από τη συντριβή της καρδιάς και την εμπιστοσύνη στο άπειρο έλεος του Θεού. Σημείωσε, επίσης, ότι ο πιστός καλείται να εγκαταλείψει την αυτάρκεια και να προσφέρει στον Θεό όχι κατορθώματα, αλλά μετάνοια και ταπεινό φρόνημα.

«Γνωρίζει ο πιστός ότι τα δάκρυα είναι η νέα ‘’κολυμβήθρα του Σιλωάμ’’, όπου καταδύεται ο παλαιός άνθρωπος, ο άνθρωπος της αμαρτίας, των έργων και των λογισμών της κακίας και αναδύεται ο καινός άνθρωπος, ο νέος άνθρωπος, ο άνθρωπος της Χάρης, της καινής και καθαρής καρδιάς που βλέπει το φως του προσώπου του απ’ αιώνος αποκαλυπτομένου Θεού», είπε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος, συμπληρώνοντας πως «τα δάκρυα δεν συνδέονται με κάποια αδυναμία του σαρκικού ανθρώπου, αλλά μαρτυρούν τη δύναμη της δωρεάς του Πνεύματος που ως δεύτερο Βάπτισμα ήδη εργάζονται την ανακαίνιση της υπάρξεώς μας». «Ούτε βέβαια εντάσσονται σε κάποια συναισθηματική ή ψυχολογική περιοχή, ώστε να τα ερμηνεύουμε στο επίπεδο της πεσμένης μας φύσεως ή στον χώρο των δαιμονικών πειρασμών όπως είναι τα δάκρυα της κενοδοξίας και των κοσμικών φόβων», πρόσθεσε.

Τόσο η υμνολογία της Εκκλησίας μας όσο και τα Πατερικά κείμενα, στα οποία αναφέρθηκε ο Σεβασμιώτατος, προβάλλουν τα δάκρυα ως δύναμη πνευματική που φθάνει μέχρι τον ουρανό, ελκύοντας το έλεος του Θεού. Τα δάκρυα της μετανοίας εξαγνίζουν την ψυχή, ενώ τα δάκρυα ευχαριστίας και αγάπης μαρτυρούν την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Μέσα από αυτά ο άνθρωπος αποκτά πραότητα, ειρήνη, ελεημοσύνη και αγάπη ακόμη και προς τους εχθρούς του, φθάνοντας στην ομοίωση με τον Θεό. «Ενώ εκφράζουν την αίσθηση της αδυναμίας του αμαρτωλού ανθρώπου, μαρτυρούν ταυτόχρονα και τη δύναμή τους να σχίζουν τους ουρανούς και να πλημμυρίζουν την καρδιά του Θεού». «Αν η πηγή των δακρύων ξηραθεί ή αν τα δάκρυα καταπνιγούν στη σκληροκαρδία μας, στις ματαιότητες και στις ηδονές του βίου, τότε η πνευματική μας ζωή γίνεται φτωχή» σημείωσε χαρακτηριστικά.

«Από τα δάκρυα της μετανοίας, καρποφορείται στους πιστούς η πραότης, η ειρήνη, η ελεημοσύνη, η ευσπλαχνία, η χριστότης, η πίστις, η αγαθοσύνη, η εγκράτεια, τα δώρα του Αγίου Πνεύματος», είπε ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, επισημαίνοντας παράλληλα πως η κατάνυξη και τα δάκρυα «ωριμάζουν ως ταπείνωση και μετάνοια. Και η ταπείνωση και η μετάνοια σπέρνονται στην κατάνυξη για τα δάκρυα. Αν η κατάνυξη είναι συντριβή καρδιάς, τότε την τελείωσή της, τη βρίσκει στην ταπείνωση. Τότε τη δυναμική της, την εκφράζει ως ταπείνωση. Και αν τα δάκρυα είναι καρπός αυτής της συντριβής, δηλαδή της κατανύξεως, τότε δεν μπορούν παρά να τελειωθούν και να λειτουργήσουν σαν δάκρυα μετανοίας. Αυτό λοιπόν είναι το μήνυμα της Τεσσαρακοστής: Κατάνυξη, δάκρυα, ταπείνωση, μετάνοια».

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πειραιώς.

Με την δέουσα Εκκλησιαστική τάξη, λαμπρότητα και την μεγαλοπρέπεια που αρμόζει στην σημερινή ημέρα, τιμήθηκε η Κυριακή της Ορθοδοξίας (1 Μαρτίου 2026) στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πειραιώς, Ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ.Σεραφείμ.

Προ της απολύσεως της Θείας Λειτουργίας του Μεγάλου Βασιλείου, πραγματοποιήθηκε η λιτάνευση των Ιερών Εικόνων και η ανάγνωση του Συνοδικού της Ορθοδοξίας.

Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο προϊστάμενος του Καθεδρικού Ναού Αρχιμανδρίτης π. Δανιήλ Ψωίνος, ανέγνωσε την σχετική με την ημέρα Ποιμαντορική Εγκύκλιο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ.Σεραφείμ, η οποία και ακολουθεί.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΦΑΛΗΡΟΥ, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΕΝΤΗ

Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ

ΕΠΙ ΤΗι ΚΥΡΙΑΚΗι ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2026

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά καί περιπόθητα,

Μέ τή χάρη καί τήν εὐδοκία τοῦ Μεγάλου Θεοῦ μας, εἰσήλθαμε καί πάλι στήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, κατά τήν ὁποία ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νά «κατεβοῦμε» στό νοητό στάδιο τῆς εὐλογημένης ἀθλήσεως, νά διεξαγάγουμε τόν πνευματικό μας ἀγῶνα καί νά ἔρθουμε, ὅπως ὁ ἄσωτος υἱός, «εἰς ἑαυτόν» (Λουκ. 15,17). Νά συναισθανθοῦμε τή δεινή μας κατάσταση, νά μετανοήσουμε καί νά ἐπιστρέψουμε στίς σπλαχνικές ἀγκάλες τοῦ οὐρανίου Πατέρα μας. Νά καθαρίσουμε τόν ἑαυτό μας ἀπό «παντός μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος», «ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον, τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν» (Κολ. 3,9–10).

Σκοπός μας εἶναι νά φθάσουμε στό Ἅγιο Πάσχα καθαρισμένοι καί ἀνακαινισμένοι ψυχοσωματικά καί πνευματικά, ὥστε νά ἑορτάσουμε θεοφιλῶς τή λαμπροφόρο Ἀνάσταση τοῦ Λυτρωτῆ μας Χριστοῦ.

Τήν Α΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν ὅρισε ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία νά ἑορτάζουμε τόν θρίαμβο τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας· γι’ αὐτό καί ὀνομάζεται Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Τιμοῦμε ἕνα κορυφαῖο γεγονός τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ἱστορίας: τό πέρας τῆς φοβερῆς εἰκονομαχίας καί τήν ὁριστική ἀναστήλωση τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων στό Βυζάντιο τό ἔτος 843, ἀπό τήν εὐσεβῆ Αὐγούστα Θεοδώρα, μετέπειτα Ἁγία τῆς Ἐκκλησίας μας, ὡς ἐπιτρόπου τοῦ ἀνήλικου υἱοῦ της, αὐτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄.

Ὅπως εἶναι γνωστό, ἀσεβεῖς αὐτοκράτορες, ἐπηρεασμένοι ἀπό τόν Ἰουδαϊσμό καί τό Ἰσλάμ, τά ὁποῖα ἀντιτίθενται σφοδρά σέ κάθε εἰκονισμό, διότι ἀρνοῦνται τήν Ἐνσάρκωση τοῦ Θεοῦ, ἐπιχείρησαν νά ἐπιβάλουν αὐτή τήν ἀντίληψη καί στήν Ἐκκλησία, μέ ἀνείπωτη βία, βασανιστήρια, ἐξορίες καί θανατώσεις. Ἡ τιμή καί ἡ προσκύνηση τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων θεωρήθηκαν εἰδωλολατρία καί, κατά συνέπεια, ἔπρεπε νά καταργηθοῦν.

Τήν ἀρχή ἔκαμε ὁ αὐτοκράτορας Λέων Γ΄ ὁ Ἴσαυρος τό 726 μ. Χ., ἐντάσσοντας τήν ἀπαγόρευση τῆς τιμῆς καί τῆς προσκύνησης τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων στό γενικότερο πλαίσιο τῶν πολιτικῶν του μεταρρυθμίσεων. Τήν πολιτική του συνέχισαν καί ἀρκετοί ἀσεβεῖς διάδοχοί του. Ὀρθόδοξοι ἐπίσκοποι, κληρικοί, μοναχοί καί λαϊκοί διώχθηκαν, βασανίστηκαν, ἐξορίστηκαν καί θανατώθηκαν. Ἱερές Εἰκόνες καί ἄλλα πολύτιμα σεβάσματα καταστράφηκαν. Στό θεοσύστατο Κράτος ἐπικράτησε τεράστια ἀναστάτωση γιά περισσότερα ἀπό ἑκατό ἔτη, ἕως ὅτου ἡ Ἁγία Θεοδώρα, σέ συνεργασία μέ τόν Ἅγιο καί Ὁμολογητή Πατριάρχη Μεθόδιο, ἔθεσαν τέλος σέ αὐτή τή μεγάλη δοκιμασία.

Τό ἔτος 787, κατά μία σύντομη ἀνάπαυλα τῆς εἰκονομαχικῆς ἔριδας, συγκλήθηκε ἡ Ἁγία Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος ἀπό τήν εὐσεβῆ αὐτοκράτειρα Εἰρήνη τήν Ἀθηναία (752–803). Κατά τή Σύνοδο αὐτή, οἱ θεοφόροι Πατέρες, μέ τήν ἔμπνευση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀποφάνθηκαν ὅτι ἡ τιμή καί ἡ προσκύνηση τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων δέν ἀποτελεῖ εἰδωλολατρία, ὅπως ἰσχυρίζονταν οἱ εἰκονομάχοι, διότι δέν ἀπευθύνεται στό ὑλικό στοιχεῖο, ἀλλά στά εἰκονιζόμενα θεία καί ἱερά πρόσωπα τῆς χριστιανικῆς μας πίστεως. Ἐπικράτησε ἡ βαθιά θεολογική σκέψη τῶν μεγάλων Πατέρων καί ἰδιαιτέρως τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, τοῦ πρώτου συστηματικοῦ θεολόγου τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ ὁποῖος δίδασκε ὅτι κάθε τιμή καί προσκύνηση τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων «πρὸς τὸ πρωτότυπον διαβαίνει».

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀποφάνθηκαν ὅτι ὄχι μόνον εἶναι ἐπιτρεπτός, ἀλλά καί ὑποχρεωτικός ὁ εἰκονισμός τῶν ἱερῶν προσώπων, καί ἰδιαιτέρως τοῦ Χριστοῦ, διότι δι’ αὐτοῦ ὁμολογοῦμε τήν πίστη μας στήν Ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ Λόγου. Προσκυνῶντας τόν εἰκονιζόμενο Κύριό μας, ὁμολογοῦμε τήν πίστη μας στόν Θεάνθρωπο Λυτρωτή Χριστό, στήν ἀληθινή σάρκωσή Του, διά τῆς ὁποίας πραγματοποιήθηκε τό ἔργο τῆς Θείας Οἰκονομίας, ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.

Παράλληλα, ἀποφάνθηκαν ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη καί ἡ τιμή πρός τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας: τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἡ ὁποία ἀξιώθηκε νά γίνει κατά σάρκα Μητέρα τοῦ Σωτῆρος μας Χριστοῦ, τούς Ἁγίους Ἀποστόλους, τούς Μάρτυρες, τούς Ὁμολογητές, τούς Ὁσίους καί ὅλους ὅσοι ἔγιναν «σύμμορφοι τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ»(Ρωμ.8,29) καί ἔφθασαν «εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ» (Ἐφ.4,13). Ὅλους αὐτούς ὀφείλουμε νά τούς τιμοῦμε ὡς «φίλους καί θεράποντες τοῦ Χριστοῦ», νά τούς ἔχουμε βοηθούς στόν πνευματικό μας ἀγῶνα καί πρότυπα ζωῆς, διότι καί οἱ ἴδιοι ὑπῆρξαν μιμητές τοῦ Χριστοῦ.

Ἐπιπλέον, οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀποφάνθηκαν ὅτι εἶναι ἐπιτρεπτή ἡ τιμή καί τῶν ἱερῶν λειψάνων τῶν Ἁγίων, διότι καί μετά τόν προσωρινό χωρισμό τους ἀπό τήν ψυχή παραμένουν καθαγιασμένα, φορεῖς τῶν Ἀκτίστων Θείων Ἐνεργειῶν καί ἱκανά νά μεταδίδουν τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἁγιάζοντας καί θαυματουργῶντας πρός θεραπεία τῶν ἀσθενειῶν μας, πού ἀποτελοῦν κατάλοιπα τῆς ἁμαρτίας.

Φορεῖς τῶν Ἀκτίστων Θείων Ἐνεργειῶν εἶναι καί τά λοιπά σεβάσματα, ὅπως ὁ Τίμιος Σταυρός, τά ἐνδύματα τῶν Ἁγίων καί τά ἱερά σκεύη τῆς Ἐκκλησίας πού χρησιμοποιοῦνται στή λατρεία. Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ καθαγιάζει τά πάντα καί τά ἐλευθερώνει ἀπό τή φθορά, ὅπως γράφει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ» (Ρωμ.8,21). Μέσα στήν Ἐκκλησία τελεσιουργεῖται τό μέγα μυστήριο τῆς μεταποίησης τῆς ἔμψυχης καί ἄψυχης δημιουργίας, ὥστε νά γίνουν «τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός» (Κόλ.3,11). Ἐκεῖ προγευόμαστε τή «χριστοποίηση», τόν μελλοντικό θρίαμβο τῆς ἀποκατάστασης τῆς δημιουργίας στήν προπτωτική της κατάσταση καί ἀκόμη περισσότερο στήν ἀφθαρσία της.

Ἡ Ἁγία Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος, τήν ὁποία ἀνακήρυξε ὡς Οἰκουμενική ἡ Ἁγία Η΄ Οἰκουμενική Σύνοδος τοῦ 879-880 ἐπί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἁγίου Φωτίου, ἀποσαφήνισε καί ἀποκρυστάλλωσε τό Χριστολογικό Δόγμα, ὁλοκληρώνοντας τήν ἐκκλησιαστική ἐμπειρία γιά τό Θεῖο Πρόσωπο τοῦ Λυτρωτῆ μας Χριστοῦ καί τό ἐπί γῆς ἀπολυτρωτικό ἔργο Του. Τίποτε πλέον δέν παρέμεινε ἀδιευκρίνιστο γιά ὅσους ἐναποθέτουμε μέ ἐμπιστοσύνη τήν πίστη καί τήν ἀφοσίωσή μας στήν Ἁγία μας Ἐκκλησία, ἡ ὁποία, ὡς φιλόστοργη πνευματική Μητέρα, μᾶς παρέχει ὅλα τά ἀναγκαῖα ἐφόδια γιά τήν πορεία μας στόν τραχύ ἐπίγειο βίο, ἀρκεῖ νά τά ἀποδεχθοῦμε καί νά τά ἀξιοποιήσουμε γιά τήν σωτηρία μας.

Δυστυχῶς, ὑπάρχουν καί ἐκεῖνοι πού τά ἀπορρίπτουν καί ἐπινοοῦν δικά τους πιστεύω. Εἶναι οἱ διαχρονικοί αἱρετικοί, οἱ ὁποῖοι ἀποσκιρτοῦν ἀπό τή σωστική ἀγκαλιά τῆς Ἐκκλησίας, ἕνεκα τοῦ δαιμονικοῦ ἐγωισμοῦ τους, ἀκολουθῶντας ἀλλότριες διδασκαλίες, «σπέρματα τοῦ διαβόλου», πού ὄχι μόνο δέν ὁδηγοῦν στή σωτηρία, ἀλλά στήν ἀπώλεια καί στόν αἰώνιο θάνατο.

Παρά τό γεγονός ὅτι παρῆλθαν περισσότεροι ἀπό δεκατρεῖς αἰῶνες ἀπό τή σύγκληση τῆς Ἁγίας Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐξακολουθοῦν νά ὑπάρχουν ἀρνητές τῶν σωτηρίων ἀποφάσεών της. Μεταξύ αὐτῶν συγκαταλέγονται οἱ Προτεστάντες ὅλων τῶν ἀποχρώσεων, οἱ ὁποῖοι, ὡς σύγχρονοι εἰκονομάχοι, ἀρνοῦνται τήν τιμή καί τήν προσκύνηση τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων, τῶν Ἁγίων, τῶν Ἱερῶν Λειψάνων καί τῶν ἱερῶν συμβόλων.

Ὑπάρχουν ἐπίσης καί ἐκεῖνοι πού, παρασυρμένοι ἀπό τόν σύγχρονο θρησκευτικό συγκρητισμό, ἀρνοῦνται τήν ἀποκλειστικότητα τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας, διδάσκοντας τό οἰκουμενιστικό «δόγμα» ὅτι «ὅλες οἱ θρησκεῖες ἀποτελοῦν διαφορετικούς δρόμους πρός τόν ἴδιο Θεό». Ἔτσι, ὁ Χριστός ὑποβιβάζεται σέ ἕναν ἀπό τούς πολλούς ἱδρυτές θρησκειῶν καί ἡ Ἐκκλησία σέ μία ἁπλῆ θρησκεία μεταξύ τῶν αἱρέσεων καί θρησκειῶν τοῦ κόσμου.

Καλούμαστε λοιπόν αὐτή τήν ἁγία ἡμέρα τῆς Ὀρθοδοξίας, νά συνειδητοποιήσουμε ὅτι ὁ μοναδικός Σωτῆρας τοῦ κόσμου εἶναι ὁ Λυτρωτής μας Χριστός, ὁ Ὁποῖος ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά μᾶς χαρίσει τή δυνατότητα τῆς σωτηρίας καί τῆς θέωσης. Ὅτι «οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία» (Πράξ. 4,12). Ὅτι ἡ σωτηρία μας πραγματώνεται ἀποκλειστικά μέσα στήν Ἐκκλησία, ὅπου θεραπευόμαστε ἀπό τά ἄλγη τῆς ἁμαρτίας, ἁγιαζόμαστε, σωζόμαστε καί θεωνόμαστε, ὅπως ἀποδεικνύουν καθημερινά καί στήν ἐποχή μας οἱ Ἅγιοι. Μόνο ἡ συνειδητή μας ἕνωση μέ τόν Χριστό καί ἡ συνεπής ἐκκλησιαστική ζωή, συνοδευόμενη ἀπό τόν προσωπικό μας ἀγῶνα, θά μᾶς χαρίσουν τήν ὕψιστη δωρεά τῆς σωτηρίας καί τῆς αἰωνίου ζωῆς, τή συμβασιλεία μέ τόν Οὐράνιο Πατέρα μας.

Μέ αὐτές τίς σκέψεις, σᾶς εὐλογῶ πατρικά καί εὔχομαι σέ ὅλους καλή καί εὐλογημένη Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Καλό στάδιο!

Μετά πατρικῶν εὐχῶν,

Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Διαβάστε περισσότερα

Μνημόσυνο στον μακαριστό προκάτοχό του κυρό Καλλίνικο τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Επιμνημόσυνη Δέηση υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού προκατόχου του Μητροπολίτου κυρού Καλλινίκου (Καρούσου), τέλεσε σήμερα, Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πειραιώς, με την ευκαιρία συμπληρώσεως έξι ετών από την εις Κύριον εκδημία του.

Αναφερόμενος «με πολλή ευγνωμοσύνη, συγκίνηση και αγάπη για το Σεπτό του πρόσωπο, που αυλίζεται εν χώρα δικαίων και εν τη Βασιλεία του Κυρίου μας», ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ εξέφρασε τα βαθιά του ευγνωμοσύνη «στον μακαριστό γέροντα για τα πολυειδή έργα, χάριτος και πίστεως, που χάρισε στην Αγία μας Εκκλησία και στην καθ’ ημάς θεόσωστον Μητρόπολη, τα οποία και γηθοσύνως απολαμβάνουμε».

«Μνημονεύοντες των έργων αυτού, της πατρικής του αγάπης και της μεγάλης του ποιμαντικής συνέσεως, διακρίσεως και σοφίας, απολαμβάνουμε και εμείς υπόδειγμα βίου και πράξεως και ζωής», προσέθεσε ο Σεβασμιώτατος δεόμενος στον Πανάγιο Θεό μας «όπως αναπαύει τη ψυχή του Σεπτού μας Ποιμενάρχου και αοιδίμου Γέροντος, εν χώρα δικαίων, μετά των Αγίων και των απ’ αιώνος Αυτώ ευαρεστησάντων».

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα