Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 8 Νοεμβρίου 2026 - Κυριακή Ζ΄ Λουκά

Αποστολικό Ανάγνωσμα (Εβρ. β΄, 2-10)

Αδελφοί, εἰ γὰρ ὁ δι' ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν, πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα ηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας; Ἥτις ἀρχὴν λαβοῦσα λαλεῖσθαι διὰ τοῦ Κυρίου, ὑπὸ τῶν ἀκουσάντων εἰς ἡμᾶς ἐβεβαιώθη, συνεπιμαρτυροῦντος τοῦ Θεοῦ σημείοις τε καὶ τέρασι καὶ ποικίλαις δυνάμεσι καὶ Πνεύματος Ἁγίου μερισμοῖς κατὰ τὴν αὐτοῦ θέλησιν. Οὐ γὰρ ἀγγέλοις ὑπέταξε τὴν οἰκουμένην τὴν μέλλουσαν, περὶ ἧς λαλοῦμεν, διεμαρτύρατο δέ πού τις λέγων· τί ἐστιν ἄνθρωπος ὅτι μιμνήσκῃ αὐτοῦ, ἢ υἱὸς ἀνθρώπου ὅτι ἐπισκέπτῃ αὐτόν; Ἠλάττωσας αὐτὸν βραχύ τι παρ' ἀγγέλους, δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφάνωσας αὐτόν, πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ· ἐν γὰρ τῷ ὑποτάξαι αὐτῷ τὰ πάντα οὐδὲν ἀφῆκεν αὐτῷ ἀνυπότακτον. Νῦν δὲ οὔπω ὁρῶμεν αὐτῷ τὰ πάντα ὑποτεταγμένα· τὸν δὲ βραχύ τι παρ' ἀγγέλους ἠλαττωμένον βλέπομεν Ἰησοῦν διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφανωμένον, ὅπως χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θανάτου. Ἔπρεπε γὰρ αὐτῷ, δι' ὃν τὰ πάντα καὶ δι' οὗ τὰ πάντα, πολλοὺς υἱοὺς εἰς δόξαν ἀγαγόντα, τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας αὐτῶν διὰ παθημάτων τελειῶσαι.

Απόδοση:

Αδελφοί, Διότι ἐὰν ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ἐκηρύχθηκε δι' ἀγγέλων, εἶχε κῦρος καὶ κάθε παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβε δικαίαν ἀνταπόδοσιν, πῶς θὰ ξεφύγωμεν ἐμεῖς, ἐὰν δείξωμεν ἀμέλειαν διὰ μίαν τόσον μεγάλην σωτηρίαν; Ἡ σωτηρία αὐτὴ ἄρχισε νὰ κηρύττεται ἀπὸ τὸν Κύριον, ἔπειτα μᾶς ἐβεβαιώθηκε ἀπὸ ἐκείνους ποὺ τὴν ἄκουσαν, καὶ ὁ Θεὸς προσέθετε τὴν μαρτυρίαν του μὲ σημεῖα καὶ τέρατα καὶ μὲ διάφορα θαύματα καὶ μὲ διαμοιρασμὸν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σύμφωνα μὲ τὴν θέλησίν του. Διότι ὁ Θεὸς δὲν ὑπέταξε εἰς ἀγγέλους τὸν μέλλοντα κόσμον, διὰ τὸν ὁποῖον μιλᾶμε. Διαβεβαίωσε τοῦτο ἕνας ποὺ λέγει κάπου, Τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὥστε νὰ τὸν θυμᾶσαι, ἢ τί εἶναι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὥστε νὰ τὸν προσέχῃς; Τὸν ἔκαμες δι' ὀλίγον χρόνον κατώτερον ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους, μὲ δόξαν καὶ τιμὴν τὸν ἐστεφάνωσες καὶ τὸν ἔκανες κυρίαρχον τῶν ἔργων σου. Ὅλα τὰ ὑπέταξες κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του. Ἀφοῦ λοιπὸν ὑπέταξε ὅλα εἰς αὐτόν, δὲν ἄφησε τίποτα ἀνυπότακτον εἰς αὐτόν. Ἀλλὰ τώρα δὲν βλέπομεν ἀκόμη νὰ ἔχουν ὅλα ὑποταχθῆ εἰς τὸν ἄνθρωπον. Βλέπομεν ὅμως τὸν Ἰησοῦν, ὁ ὁποῖος ἔγινε δι' ὀλίγον χρόνον κατώτερος ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους, διὰ νὰ γευθῇ, διὰ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, θάνατον διὰ κάθε ἄνθρωπον, νὰ εἶναι στεφανωμένος μὲ δόξα καὶ τιμήν, λόγῳ τοῦ παθήματος τοῦ θανάτου. Διότι ἦτο πρέπον δι' αὐτόν, διὰ τὸν ὁποῖον καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ὑπάρχουν τὰ πάντα, προκειμένου νὰ φέρῃ πολλοὺς υἱοὺς εἰς τὴν δόξαν, νὰ κάνῃ τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωρητίας των τέλειον διὰ τῶν παθημάτων.

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα (Λουκ. η΄ 41-56)

Tῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἂνθρωπός τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ ᾧ ὄνομα Ἰάειρος, καὶ αὐτός ἄρχων τῆς συναγωγῆς ὑπῆρχε· καὶ πεσὼν παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ παρεκάλει αὐτὸν εἰσελθεῖν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ὅτι θυγάτηρ μονογενὴς ἦν αὐτῷ ὡς ἐτῶν δώδεκα καὶ αὕτη ἀπέθνῃσκεν. Ἐν δὲ τῷ ὑπάγειν αὐτὸν οἱ ὄχλοι συνέπνιγον αὐτόν. Καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἀπὸ ἐτῶν δώδεκα, ἥτις ἰατροῖς προσαναλώσασα ὅλον τὸν βίον οὐκ ἴσχυσεν ὑπ' οὐδενὸς θεραπευθῆναι, προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, καὶ παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς. Καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· Τίς ὁ ἁψάμενός μου; Ἀρνουμένων δὲ πάντων εἶπεν ὁ Πέτρος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ· Ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσί σε καὶ ἀποθλίβουσι καὶ λέγεις τίς ὁ ἁψάμενός μου; Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· Ἥψατό μού τις· ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ' ἐμοῦ. Ἰδοῦσα δὲ ἡ γυνὴ ὅτι οὐκ ἔλαθε, τρέμουσα ἦλθε καὶ προσπεσοῦσα αὐτῷ δι' ἣν αἰτίαν ἥψατο αὐτοῦ ἀπήγγειλεν αὐτῷ ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ, καὶ ὡς ἰάθη παραχρῆμα. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· Θάρσει, θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέ σε· πορεύου εἰς εἰρήνην. Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἔρχεταί τις παρὰ τοῦ ἀρχισυναγώγου λέγων αὐτῷ ὅτι τέθνηκεν ἡ θυγάτηρ σου· μὴ σκύλλε τὸν διδάσκαλον. Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀκούσας ἀπεκρίθη αὐτῷ λέγων· Μὴ φοβοῦ· μόνον πίστευε, καὶ σωθήσεται. Ἐλθὼν δὲ εἰς τὴν οἰκίαν οὐκ ἀφῆκεν εἰσελθεῖν οὐδένα εἰ μὴ Πέτρον καὶ Ἰωάννην καὶ Ἰάκωβον καὶ τὸν πατέρα τῆς παιδὸς καὶ τὴν μητέρα. Ἒκλαιον δὲ πάντες καὶ ἐκόπτοντο αὐτήν. Ὁ δὲ εἶπε· Μὴ κλαίετε· οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει. Καὶ κατεγέλων αὐτοῦ, εἰδότες ὅτι ἀπέθανεν. Αὐτὸς δὲ ἐκβαλὼν ἔξω πάντας καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτῆς ἐφώνησε λέγων· Ἡ παῖς, ἐγείρου. Καὶ ἐπέστρεψε τὸ πνεῦμα αὐτῆς, καὶ ἀνέστη παραχρῆμα, καὶ διέταξεν αὐτῇ δοθῆναι φαγεῖν. Καὶ ἐξέστησαν οἱ γονεῖς αὐτῆς. Ὁ δὲ παρήγγειλεν αὐτοῖς μηδενὶ εἰπεῖν τὸ γεγονός.

Απόδοση:

Εκεῖνο τόν καιρό, πλησίασε τόν Ἰησοῦ κάποιος ἂνθρωπος πού τόν ἔλεγαν Ἰάειρο καί ἦταν ἄρχοντας τῆς συναγωγῆς. Αὐτός ἔπεσε στά πόδια τοῦ Ἰησοῦ καί τόν παρακαλοῦσε νά πάει στό σπίτι του, γιατί εἶχε μια μοναχοκόρη δώδεκα χρόνων, πού ἦταν ἑτοιμοθάνατη. Τήν ὥρα πού ὁ Ἰησοῦς βάδιζε πρός τό σπίτι, τά πλήθη τόν περιέβαλαν ἀσφυκτικά. Κάποια γυναίκα, πού ὑπέφερε ἀπό αἱμορραγία δώδεκα χρόνια καί εἶχε ξοδέψει ὅλη της τήν περιουσία στούς γιατρούς, χωρίς κανένας νά μπορέσει νά τήν κάνει καλά, πῆγε πίσω ἀπό τόν Ἰησοῦ, ἄγγιξε τήν ἄκρη τό ρούχου του, κι ἀμέσως ἡ αἱμορραγία της σταμάτησε. Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε: «Ποιός μέ ἄγγιξε;» Ἐνῶ ὅλοι ἀρνιοῦνταν, ὁ Πέτρος καί ὅσοι ἦταν μαζί του ἔλεγαν: «Διδάσκαλε, οἱ ὄχλοι ἔχουν στριμωχτεῖ κοντά σου καί σέ πιέζουν κι ἐσύ λές ποιός μέ ἄγγιξε;» Ὁ Ἰησοῦς ὅμως εἶπε: «Κάποιος μέ ἄγγιξε, γιατί ἐγώ ἔνιωσα νά βγαίνει ἀπό μένα δύναμη». Μόλις ἡ γυναίκα εἶδε ὅτι δέν ξέφυγε τήν προσοχή του, ἦρθε τρέμοντας κι ἔπεσε στά πόδια του καί μπροστά σ΄ ὅλο τόν κόσμο τοῦ εἶπε γιά ποιά αἰτία τόν ἄγγιξε κι ὅτι εἶχε γιατρευτεῖ ἀμέσως. Ἐκεῖνος τῆς εἶπε: «Θάρρος, κόρη μου, ἡ πίστη σου σέ ἔσωσε· πήγαινε στό καλό». Ἐνῶ ὁ Ἰησοῦς ἀκόμα μιλοῦσε, ἦρθε κάποιος ἀπό τό σπίτι τοῦ ἄρχοντα τῆς συναγωγῆς καί τοῦ λέει: «Ἡ κόρη σου πέθανε· μήν ἐνοχλεῖς πιά τό δάσκαλο». Ὅταν τό ἄκουσε ὁ Ἰησοῦς τοῦ εἶπε: «Ἐσύ μή φοβᾶσαι, μόνο πίστευε, καί θά σωθεῖ». Φτάνοντας στό σπίτι, δέν ἄφησε κανέναν νά μπεῖ μέσα μαζί του, ἐκτός ἀπό τόν Πέτρο, τόν Ἰωάννη καί τόν Ἰάκωβο, καθώς καί τόν πατέρα καί τή μητέρα τοῦ κοριτσιοῦ. Ὅλοι ἔκλαιγαν καί τή θρηνολογοῦσαν. Ὁ Ἰησοῦς ὅμως τούς εἶπε: «Μήν κλαῖτε· δέν πέθανε, ἀλλά κοιμᾶται». Ἐκεῖνοι τόν περιγελοῦσαν, βέβαιοι πώς εἶχε πεθάνει. Ὁ Ἰησοῦς, ἀφοῦ τούς ἔβγαλε ὅλους ἔξω, ἔπιασε τό κορίτσι ἀπό τό χέρι καί τοῦ εἶπε δυνατά: «Κορίτσι, σήκω!» Τό πνεῦμα της ἐπέστρεψε κι αὐτή ἀμέσως σηκώθηκε. Ὁ Ἰησοῦς τότε διέταξε νά τῆς δώσουν νά φάει. Οἱ γονεῖς της ἔμειναν κατάπληκτοι. Ἐκεῖνος ὅμως τούς εἶπε νά μήν ποῦν σέ κανέναν τί εἶχε γίνει.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Γενικός Γραμματέας Δικαιοσύνης στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

 Δωρεά της Ι.Μ.Π. οι Ιερές Εικόνες που θα κοσμήσουν τις αίθουσες ακροατηρίων του νέου Δικαστικού Μεγάρου Πειραιά.

Ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης κ. Πέλοψ Λάσκος επισκέφθηκε σήμερα, Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ στα γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς στο «ΜΑΡΙΝΑΚΕΙΟΝ ΜΕΛΑΘΡΟΝ».

Κατά τη διάρκεια της επισκέψεως, ο κ. Γενικός ενημέρωσε τον Σεβασμιώτατο για την επικείμενη έναρξη λειτουργίας του νέου Δικαστικού Μεγάρου Πειραιώς, η οποία, συν Θεώ, αναμένεται να πραγματοποιηθεί από το νέο έτος, σηματοδοτώντας την ολοκλήρωση ενός μακροχρόνιου αιτήματος της πόλεως του Πειραιά και του νομικού κόσμου της ευρύτερης περιοχής.

Ο κ. Λάσκος, ευχαρίστησε ιδιαίτερα για την σημαντική προσφορά της Μητροπόλεως και του Σεβασμιωτάτου, ο οποίος προέβη στη δωρεά των Ιερών Εικόνων που θα κοσμήσουν τις αίθουσες ακροατηρίων του νέου Δικαστικού Μεγάρου.

Ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε τη μεγάλη χαρά και ικανοποίησή του για την επικείμενη λειτουργία του νέου Δικαστικού Μεγάρου, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για ένα διαχρονικό αίτημα των Πειραιωτών, το οποίο πλέον γίνεται πραγματικότητα.

Ευχαρίστησε θερμά το Υπουργείο Δικαιοσύνης, τον Υπουργό κ. Γιώργο Φλωρίδη, καθώς και τον Γενικό Γραμματέα κ. Πέλοψ Λάσκο για την ουσιαστική συμβολή τους στην υλοποίηση ενός τόσο σημαντικού έργου.

Παράλληλα, εξέφρασε την ευχή το νέο Δικαστικό Μέγαρο να συμβάλει στην απρόσκοπτη και ορθή απονομή της Δικαιοσύνης, αποτελώντας ένα σύγχρονο και αντάξιο, των αναγκών της πόλεως, κτήριο.

Από την πλευρά του, ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης κ. Λάσκος ευχαρίστησε προσωπικά τον Σεβασμιώτατο για τη δωρεά των Ιερών Εικόνων, τονίζοντας ότι η παρουσία τους στις αίθουσες των ακροατηρίων θα προσδώσει ιδιαίτερο συμβολισμό και ευλογία στον χώρο απονομής της Δικαιοσύνης.

Επεσήμανε, επίσης, ότι το νέο Δικαστικό Μέγαρο Πειραιώς, το οποίο υλοποιείται με τη συμβολή του Υπουργείου Δικαιοσύνης και του Ταμείου Χρηματοδοτήσεως Δικαστικών Κτιρίων (ΤΑ.Χ.ΔΙ.Κ.), φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα από τα πλέον σύγχρονα και λειτουργικά δικαστικά κτήρια της Ευρώπης και πρότυπο για την αναβάθμιση των δικαστικών υποδομών σε ολόκληρη τη χώρα.

Ολοκληρώνοντας, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε ο Πανάγαθος Θεός να ευλογεί και να ενισχύει το έργο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, να χαρίζει δύναμη και επιτυχία στον Γενικό Γραμματέα κατά την άσκηση των καθηκόντων του και να σκέπει την οικογένειά του και τους συνεργάτες του.

Ακολουθεί σχετικό video.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα

Ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε τον προστάτη των Κατηχητικών μας Άγιο Κωνσταντίνο τον Υδραίο!

Στις 14 Νοεμβρίου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Κωνσταντίνου του Υδραίου.

Φέτος η μνήμη του θα τιμηθεί ιδιαίτερα μιας και στο Πνευματικό μα Κέντρο παίρνει σιγά – σιγά μορφή το Παρεκκλήσιο του Αγίου.

Ο Άγιος ανήκει στην κατηγορία των Νεομαρτύρων, εκείνων δηλαδή που μαρτύρησαν για τον Χριστό σε νεαρή ηλικία. Για τον λόγο αυτό και ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Υδραίος έχει ανακηρυχθεί προστάτης των Κατηχητικών μας Σχολείων και των Νεανικών Συντροφιών και Δραστηριοτήτων της Ενορίας μας!

Σύντομα θα σας ενημερώσουμε αναλυτικά για το πλήρες πρόγραμμα της εορτής του Αγίου.

Διαβάστε περισσότερα

Η Ελλάδα γερνάει και θα χάσει σχεδόν 3 εκατ. κατοίκους: Ο πληθυσμός της το 2080 θα μειωθεί στα 7,6 εκατ.

Η Ελλάδα γερνάει και θα χάσει σχεδόν 3 εκατ. κατοίκους: Ο πληθυσμός της το 2080 θα μειωθεί στα 7,6 εκατ.

Δυσοίωνες είναι οι προβλέψεις για τον πληθυσμό της Ελλάδας σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ageing Report 2027 με την μείωσή του τα επόμενα χρόνια να είναι δραματική.

Από την έκθεση Ageing Report 2027, προκύπτει ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας, από 10,4 εκατομμύρια το 2025, αναμένεται να περιοριστεί στα 7,6 εκατομμύρια έως το 2080. Παραθέτονται μάλιστα αναλυτικά στοιχεία με τους κατοίκους της χώρας να μειώνονται σε 10,2 εκατομμύρια το 2030, 9,7 εκατομμύρια το 2040, 9,2 εκατομμύρια το 2050, 8,6 εκατομμύρια το 2060, 8 εκατομμύρια το 2070 και μόλις 7,6 εκατομμύρια το 2080.

Αυτή η εξέλιξη αναμένεται να έρθει παρά το γεγονός ότι θα υπάρξει κάποια μικρή βελτίωση στον χάρτη των γεννήσεων. Βάσει των προβλέψεων ο μέσος αριθμός παιδιών ανά γυναίκα εκτιμάται ότι θα αυξηθεί από 1,2 σε 1,45 κατά την εξεταζόμενη περίοδο, χωρίς ωστόσο η αύξηση αυτή να είναι αρκετή για να ανατρέψει τη δημογραφική συρρίκνωση.

Την ίδια στιγμή, η γήρανση του πληθυσμού αναμένεται να ενταθεί, με τον αριθμό των πολιτών άνω των 65 ετών να αυξάνεται σταδιακά. Ιδιαίτερα έντονη προβλέπεται να είναι η αύξηση στην ηλικιακή ομάδα των 80 ετών και άνω, όπου ο μέσος ρυθμός ανόδου για τις επόμενες δεκαετίες εκτιμάται στο 13%.

Ανάλογη εικόνα αναμένεται σε όλη την Ευρώπη με εξαιρέσεις βέβαια… Με βάση τα στοιχεία της έκθεσης, ο πληθυσμός της ΕΕ αναμένεται να αυξηθεί ελαφρώς από τα 452 εκατομμύρια το 2025 στα 453 εκατομμύρια το 2029. Από εκεί και πέρα, ωστόσο, προβλέπεται να ακολουθήσει πτωτική πορεία, φτάνοντας τα 414 εκατομμύρια το 2080. Η μεταβολή αυτή αντιστοιχεί σε μείωση κατά 8% σε σχέση με το 2025.

Στις προβλέψεις βέβαια υπάρχουν και διαφοροποιήσεις. Συγκεκριμένα, σε 10 κράτη-μέλη ο πληθυσμός το 2080 εκτιμάται ότι θα είναι υψηλότερος από τα σημερινά επίπεδα. Κοινό χαρακτηριστικό, ωστόσο, για όλες τις χώρες της Ένωσης θα αποτελέσει η μετατόπιση της πληθυσμιακής σύνθεσης προς τις μεγαλύτερες ηλικίες.

Εκείνο που προβληματίζει ιδιαίτερα είναι ότι το ποσοστό των πολιτών ηλικίας 65 ετών και άνω αναμένεται να αυξηθεί από το σημερινό 22% στο 33% το 2080. Ακόμη μεγαλύτερη θα είναι η μεταβολή στην ομάδα των ατόμων ηλικίας 80 ετών και άνω, καθώς το ποσοστό τους προβλέπεται να υπερδιπλασιαστεί, από 6% σε 14%.

Από την άλλη αναμένεται μείωση στο ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας 20 έως 64 ετών σε όλα τα κράτη-μέλη. Σε επίπεδο ΕΕ, η συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα από το 58% που αντιπροσωπεύει σήμερα τον συνολικό πληθυσμό, εκτιμάται ότι θα περιοριστεί στο 51% έως το 2080. Παράλληλα, η διάμεση ηλικία των Ευρωπαίων αναμένεται να αυξηθεί από τα 45 στα 51 έτη.

………..

Οι δημογραφικές προβλέψεις αναφέρουν ότι η αύξηση του προσδόκιμου ζωής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία αναμένεται να συνεχιστεί τις επόμενες δεκαετίες.

Για τους άνδρες, το προσδόκιμο ζωής προβλέπεται να αυξηθεί κατά επτά χρόνια, από τα 79 έτη το 2025 στα 86 έτη το 2080.

Αντίστοιχα, για τις γυναίκες εκτιμάται αύξηση περίπου έξι ετών, καθώς από τα 84 έτη το 2025 αναμένεται να φτάσει στα 90 έτη το 2080.

Το διαβάσαμε στο… newsit.gr

Διαβάστε περισσότερα

Κυκλοφόρησε το τεύχος του περιοδικού «Πειραϊκή Εκκλησία» για τον μήνα Νοέμβριο 2026.

Το κεντρικό αφιέρωμα έχει θέμα: Άγγελοι

Στο αφιέρωμα θα βρείτε κείμενα των:

Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου

Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου

Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου

Αρχιμανδρίτου Ανανία Κουστένη

Πρωτοπρεσβυτέρου Ευστρατίου Δήσσου

Ηλία Βουλγαράκη

Αθανασίου Γ. Γιαλούρη

Παντελή Β. Πάσχου

Φώτη Σχοινά

Ιεράς Μονής Παμμεγίστων Ταξιαρχών Πηλίου

Ιερού Ησυχαστηρίου «Άγ. Ιωάννης ο Πρόδρομος» Αγ. Όρους

Επίσης στο τεύχος θα βρείτε και κείμενα ποικίλης θεματολογίας των: Πρωτοπρεσβυτέρου Στυλιανου Ανανιάδη, Ντιάνας Αντωνακάτου, Μαντώς Μαλάμου, Τάκη Μαύρου, Γιώργου Μπάρλα, Κατερίνας Τσακίρη.

Το Περιοδικό «Πειραϊκή Εκκλησία» μπορείτε να το βρείτε σε όλους τους Ναούς της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, καθώς και σε κεντρικά βιβλιοπωλεία.

Διαβάστε περισσότερα

Μητροπολίτης Πειραιώς: «Μέσα στην πορεία του κόσμου είστε οι φωτεινοί σηματοδότες της Ιερωσύνης» – Σύναξη Πρεσβυτερών στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς.

Εόρτιο βραδινό με σκοπό η Ι. Μητρόπολη Πειραιώς να εκφράσει στις Πρεσβυτέρες της τοπικής μας Εκκλησίας βαθιά ευγνωμοσύνη για το μεγάλο έργο που προσφέρουν στην Αγία μας Εκκλησία διοργανώθηκε χθες Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026, στο Συνεδριακό Κέντρο του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου, παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωναν ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αχελώου κ. Νήφων, βοηθός Επίσκοπος και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς και ο Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Παναγιώτου, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της τοπικής μας Εκκλησίας.

Στο εισαγωγικό καλωσόρισμά του ο Σεβασμιώτατος, δοξολογώντας τον Πανάγιο Θεό, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στον ιδιαίτερο ρόλο της Πρεσβυτέρας στην ιερατική οικογένεια, στη συμβολή της στη διακονία του ιερέως, αλλά και στις θυσίες που συνεπάγεται η κοινή πορεία της ιερατικής συζυγίας, υπογραμμίζοντας την σημασία της πνευματικής ενότητας και της κοινής μαρτυρίας του Ευαγγελίου μέσα από την ζωή της ιερατικής οικογένειας.

Εκφράζοντας για μία ακόμη φορά την Δοξολογία του προς τον Πανάγιο Θεό μας για αυτή την «συνάντηση συμπνευματισμού και ανταλλαγής απόψεων και θεμάτων», τόνισε ότι οι Πρεσβυτέρες, με την αγάπη, την στοργή και την προσωπική τους θυσία, αποτελούν πολύτιμο στήριγμα στην ιερατική διακονία και στην ευθύνη που αναλαμβάνει ο κάθε ιερέας. «Μέσα στην πορεία του κόσμου είστε οι φωτεινοί σηματοδότες της Ιερωσύνης, εφόσον οι Πρεσβύτεροί σας στερεώνονται και εδραιώνονται μέσα στο δικό σας υπήνεμο λιμάνι της οικογενειακής σας αναστροφής», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε και στην πρόσκληση της Πρεσβυτέρας Ελένης Ανοικτομάτη, προκειμένου «να μας εισφέρει από την προσωπική της εμπειρία, ως πρεσβυτέρα, ως σύζυγος, ως μητέρα, ως διάκονος της Εκκλησίας», όπως χαρακτηριστικά είπε, καθώς και τη συμβολή της στο εκλεκτό έργο του συζύγου της π. Ελισσαίου Κυνούση.

Στη συνέχεια, με αφορμή προσωπικά βιώματα από την οικογενειακή του ζωή, μοιράστηκε με τις Πρεσβυτέρες μία ιδιαίτερη εικόνα από την εκκλησιαστική παράδοση και την πνευματική ζωή της παλαιότερης Αθήνας. Αναφέρθηκε στη σχέση της μακαριστής μητέρας του με τον πνευματικό της πατέρα, «τον αείμνηστο Πρωθιερέα των Αθηνών Άγγελο Νησιώτη», ο οποίος «είχε πυργώσει ένα υπέροχο πνευματικό ιεραποστολικό έργο μέσα στην Αθήνα της τότε ωραίας εποχής», όπως χαρακτηριστικά είπε, με μεγάλο αριθμό πνευματικών τέκνων.

Ιδιαίτερη μνεία έκανε στην Πρεσβυτέρα του Παναγούλα, η οποία «ήταν ο προθάλαμος για να εισέλθει κανείς στην εξομολόγηση με τον μακαριστό π. Άγγελο». Ανέφερε, μάλιστα, ότι η μακαριστή μητέρα του στην κατά μήνα εξομολόγησή της λάμβανε προηγουμένως την ευχή της Πρεσβυτέρας, η οποία υποδεχόταν και καθοδηγούσε όσους αναζητούσαν την πνευματική στήριξη του ιερέως.

Αναφερόμενος στον ρόλο της, ο Σεβασμιώτατος σημείωσε χαρακτηριστικά: «Συμβούλευε, παρακαλούσε, φώτιζε με το προσωπικό της παράδειγμα και τον υπέροχο λόγο της, και μετά, ώριμες οι ψυχές κατευθύνονταν στο πετραχήλι του αοιδίμου π. Αγγέλου».

«Παρότι εγώ δεν υπήρξα παιδί ιερατικής οικογένειας, ωστόσο έχω ζήσει αυτή τη Χάρη που έχει η ιερατική οικογένεια και η Ιερωσύνη του Πρεσβυτέρου, που ενσωματώνεται πνευματικά και οντολογικά και στην Πρεσβυτέρα του. Και έτσι, οι δύο, σαν ένας άνθρωπος, εν Χριστώ, διακονούν το έργο της σωτηρίας, το έργο του Ευαγγελίου», πρόσθεσε.

Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε, επίσης, και στις πολλές «θυσίες που απαιτούνται για να γίνει αυτό το έργο και στην κοσμική διάσταση, και στην οικονομική, και σε όλα τα επίπεδα, διότι η Ιερωσύνη είναι σταυρός και μαρτύριο και μαρτυρία. Δεν είναι μια τρυφηλή πορεία μέσα σε έναν ανθώνα υλικής ευδαιμονίας, αλλά είναι η συμπόρευση με τον Σταυρωμένο Κύριο, συσταύρωση και, βέβαια, ευλογία και συνανάσταση».

«Παρακαλώ για τις προσευχές σας. Έχουμε τόση ανάγκη για προσευχή και για την κοινωνία με τον Ζωντανό Θεό σε μια εποχή βαθιάς πνευματικής υποθερμίας και μεγάλης πνευματικής αποϊεροποιήσεως των πραγμάτων, την οποία ζούμε», σημείωσε σε άλλο σημείο ο Σεβασμιώτατος, αναφερόμενος παράλληλα στις προσδοκίες που είχαν συνοδεύσει την είσοδο της ανθρωπότητας στην τρίτη χιλιετία, πριν από 26 χρόνια, και στη διάψευση πολλών από αυτές μέσα από τις πολεμικές συγκρούσεις, την ανέχεια, την ανασφάλεια και τις αντινομίες που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη πραγματικότητα.

«Σε μία τέτοια εποχή κατακλυσμιαίων αλλαγών χρειάζεται ο νηφάλιος, πνευματικός, εξισορροπιστικός και ουσιώδης λόγος της Εκκλησίας, που τότε μόνο γίνεται άλκιμος και δυνατός όταν κοινωνείται με τη ζωή του Κυρίου», επεσήμανε, υπογραμμίζοντας πως αυτή η ουσιαστική σχέση πραγματώνεται όταν ο άνθρωπος ενώνεται πνευματικά με τον Θεό και γίνεται κοινωνός της Θείας Χάριτος.

«Σας συγχαίρω για το έργο που κάνατε», είπε ολοκληρώνοντας ο Σεβασμιώτατος, καλώντας την Πρεσβυτέρα Ελένη Ανοικτομάτη να καταθέσει την προσωπική της μαρτυρία και εμπειρία.

Στη συνέχεια, η Πρεσβυτέρα Ελένη Ανοικτομάτη, ευχαριστώντας θερμά τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ανέπτυξε το θέμα «Οι ευλογίες και οι δυσκολίες στην ιερατική οικογένεια».

Κατά τη διάρκεια της συνάξεως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ εξέφρασε τις ευχαριστίες και τα συγχαρητήριά του προς τους Ιερείς και τα στελέχη του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου για την φιλοξενία και την υποδοχή της συνάξεως, καθώς και για την προσφορά του γεύματος και την μέριμνα για την δημιουργική απασχόληση των παιδιών κατά τη διάρκεια της συνάξεως.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα

Μητροπολίτης Πειραιώς: «Εύχομαι σε όλους τους γονείς να μιμηθούν την Αγία Θεοδότη».

Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Καραβά, Ιερούργησε χθες Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Κατά την διάρκεια του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε αφενός στην Ευαγγελική περικοπή της ημέρας που αφορούσε στην παραβολή του πλουσίου και του πτωχού Λαζάρου, αφετέρου στην εορτή των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, των εξ Ασίας, και της μητρός τους Αγίας Θεοδότης, υπογραμμίζοντας εξ αρχής ότι ο παραβολικός λόγος του Κυρίου μας «είναι πάρα πολύ ταιριαστός – απόλυτα θα έλεγα – στην εορτή των Αγίων», «διότι, στον παραβολικό λόγο του Κυρίου, οριοθετούνται οι αξίες του βίου. Δηλαδή ο Πανάγιος Θεός, με τρόπο επαγωγικό, παιδαγωγικό, πολυσήμαντο, καταθέτει αιώνιες αλήθειες, που εφαρμοζόμενες στην πράξη, μας χαρίζουν Αγίους, όπως ακριβώς, οι αυτάδελφοι Κοσμάς και Δαμιανός».

Αναφερόμενος στον πλούσιο της παραβολής, ο Σεβασμιώτατος στάθηκε στην αντίληψη ζωής που είχε διαμορφώσει, έχοντας ως αποκλειστικό σημείο αναφοράς την υλική ευμάρεια και την ικανοποίηση των επιθυμιών του, χωρίς να αναζητεί κάτι πέρα από τα πρόσκαιρα αγαθά. «Οι αξίες της ζωής του ανθρώπου αυτού ήταν η ύλη, η παρούσα ρέουσα πραγματικότητα, η ικανοποίηση των πέντε αισθήσεων», είπε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας παράλληλα πως «είχε οριοθετήσει τις αξίες του βίου και είχε θέσει ως προτεραιότητα την ευμάρεια, την ευδαιμονία, την ηδονή, την – με κάθε τρόπο – ικανοποίηση του ‘’εγώ’’ και των ηδονών του βίου. Αυτό ήταν το πρόταγμα του ανθρώπου αυτού. Δεν είχε κανένα άλλο ενδιαφέρον». «Δεν τον απασχολούσε τίποτε πέραν του κτιστού κόσμου. Ήθελε να έχει την απολυτότητα της εξουσίας του να αγγίζει, να γεύεται, να ηδονίζεται, να χαίρεται, να απολαμβάνει», πρόσθεσε.

Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι ο πλούσιος της παραβολής δεν είχε συνειδητοποιήσει το πεπερασμένο της επίγειας ζωής και το γεγονός ότι τα υλικά αγαθά, στα οποία είχε θεμελιώσει την ύπαρξή του, δεν μπορούσαν να τον συνοδεύσουν στην αιωνιότητα, τονίζοντας πως «όταν η πραγματικότητα τον διέψευσε οικτρώς και τον εγκατέλειψαν άσπλαχνα όλα αυτά στα οποία είχε θεμελιώσει τη ζωή του», βρέθηκε μπροστά στην εικόνα της αιώνιας ανατροπής. «Αυτός που είχε τα πάντα δεν είχε τώρα τίποτα και αυτός που δεν είχε τίποτα είχε τώρα τα πάντα», ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας πως η συνέπεια των επιλογών του δεν περιοριζόταν σε κάποια πρόσκαιρη δοκιμασία, αλλά αφορούσε την αιωνιότητα. «Έμεινε μόνος εκεί να οδυνάται, όχι για κάποια λίγα χρόνια», «αλλά για πάντα, για τους αιώνας των αιώνων».

Αντίθετα, πρόσθεσε στη συνέχεια, «ο πτωχός Λάζαρος έγινε ο πάμπλουτος, ο αιώνια ένδοξος, ο επιτυχών στας επαγγελίας του Παναγίου Θεού».

Σε άλλο σημείο του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος, αναφερόμενος στα όρια της ανθρώπινης δικαιοσύνης, έκανε λόγο για την αδυναμία της να αποδώσει πάντοτε την πραγματική δικαιοσύνη, σε αντίθεση με τη Θεία Δικαιοσύνη, η οποία αποκαθιστά τελικά την αλήθεια. Μιλώντας για τον πνευματικό νόμο, επεσήμανε χαρακτηριστικά: «Αν δεν υπήρχε, η ζωή θα ήταν μια παρωδία, μια τραγικότητα, γιατί ποιός θα αποκαταστήσει το δίκαιο και ποιός θα επαναφέρει τη δικαιοσύνη στον θρόνο της; Όχι ασφαλώς η ανθρώπινη δικαιοσύνη, που συλλαμβάνει μυγούλες και κουνούπια και αφήνει τους μεγάλους εγκληματίες, το περίφημο ‘’έγκλημα του λευκού κολάρου’’ να διέρχεται από την παρουσία της, εμπαίζοντας την κατάσταση των ανθρωπίνων κατασκευών. Όχι βέβαια αυτή, αλλά η Θεία Δικαιοσύνη».

Και συνέχισε: «Οι Άγιοι κατενόησαν» ότι «σκοπός της ζωής μας είναι να ερμηνεύσουμε τη ζωή ως δώρο του Θεού και να αντιπελαργήσουμε αυτό το δώρο προσφέροντας την αγάπη μας σε Εκείνον που είναι η πηγή των χαρισμάτων και στα δημιουργήματά Του και με αυτόν τον τρόπο να αποδειχθούμε άξιοι της αιώνιας μετοχής στη ζωή Του και την αϊδιότητά Του. Αυτό έκαναν οι Άγιοι». Για αυτό και θυσίασαν τις ηδονές του κόσμου, ακόμη και το σώμα τους, τη ζωή τους, τα πάντα. Γιατί ήταν πανευφυείς και είχαν οριοθετήσει τις αξίες του βίου και είχαν βάλει προτεραιότητες σε αυτές τις αξίες».

Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός επέλεξαν την αιώνια και άφθαρτη προοπτική της ζωής, θυσιάζοντας κάθε πρόσκαιρη απόλαυση και ακόμη και την ίδια τους τη ζωή για την αγάπη του Θεού και του ανθρώπου. Η επιλογή τους αυτή φανερώνει, όπως σημείωσε, την πραγματική επιτυχία του ανθρώπου, η οποία δεν μετριέται με τα γήινα κριτήρια, αλλά με την αιώνια κοινωνία με τον Θεό.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε κατόπιν στην Αγία Θεοδότη, μητέρα των δύο Αγίων, αναδεικνύοντας τον καθοριστικό ρόλο της οικογένειας και, ειδικότερα, της μητέρας στη διαμόρφωση των πνευματικών αξιών των παιδιών.

Όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε: «Η Αγία Θεοδότη, η Αγία μητέρα των δύο αδελφών Κοσμά και Δαμιανού, ενστάλαξε στις ψυχές των παιδιών της» «ότι θα είναι επιτυχείς στη ζωή τους εάν κερδίσουν τον Θεό και τον άνθρωπο», «διακονώντας τον Θεό και τον άνθρωπο».

«Οι δύο ιατροί και αυτάδελφοι, Κοσμάς και Δαμιανός, οι επιστήμονες οι κράτιστοι της ιατρικής τέχνης», έκαναν καθημερινό βίωμα την εντολή της αγάπης προς τον Θεό και τον πλησίον, προσφέροντας το παράδειγμα μιας ζωής αφιερωμένης στην υπηρεσία του ανθρώπου.

Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι η διαχρονική τιμή των Αγίων δεν αποτελεί απλώς ανάμνηση της ιστορικής τους παρουσίας, αλλά αναγνώριση της αιώνιας πνευματικής τους επιτυχίας. Όπως τόνισε, οι Άγιοι Ανάργυροι δεν κατέκτησαν πρόσκαιρες διακρίσεις, αλλά τα αιώνια βραβεία της θείας δόξας.

Σημείωσε χαρακτηριστικά: «Τους τιμούμε εμείς εδώ τώρα τόσους αιώνες μετά, γιατί είναι οι επιτυχημένοι της ζωής, γιατί είναι αυτοί που πήραν το αιώνιο Νόμπελ, όχι τα γήινα αυτά έγγραφα των ανθρωπίνων απόψεων και αντιλήψεων, (χωρίς κανείς να τα απομειώνει βέβαια, προς Θεού), αλλά επέτυχαν των αιωνίων βραβείων της Θείας Δόξης και έγιναν αυτά τα πρόσωπα θεόμορφα και επέτυχαν των επαγγελιών της αιωνίου διαθήκης. Και ιδού ενώπιόν μας απαστράπτοντα, χαριτόβρυτα, καρποβριθέστατα και αγλαόκαρπα να μας χαρίζουν ένα μετάμελον προσωπικής ευθύνης».

Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε ιδιαίτερη προτροπή προς τους γονείς να προσφέρουν στα παιδιά τους όχι μόνο τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες, αλλά πρωτίστως τις αξίες που θα δώσουν νόημα και αιώνια προοπτική στη ζωή τους.

Όπως τόνισε, οι Άγιοι μας προτρέπουν να δώσουμε στα παιδιά μας «αξίες που να εμπνέονται από την αιωνιότητα του ανθρώπου. Μην τα καταρτίζετε με χώμα, γιατί η ζωή τους θα είναι μια αποτυχία και μια τραγωδία. Και αν ακόμη στον κόσμο αυτόν χαίρονται και ευφραίνονται, στην αιώνια προοπτική τους θα είναι βαθιά αποτυχημένα».

Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε ακόμη στις προσπάθειες των γονέων να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους όλα τα εφόδια για την επίγεια πορεία τους, όπως πρόσθετες εκπαιδευτικές δραστηριότητες, ξένες γλώσσες και μουσική παιδεία. Χωρίς να αμφισβητεί την αξία αυτών των εφοδίων, υπογράμμισε με έμφαση ότι η ουσιαστική παιδαγωγική αποστολή της οικογένειας ολοκληρώνεται μόνο όταν στα παιδιά μεταδίδονται οι αληθινές πνευματικές αξίες και η προοπτική της αιωνιότητας.

Προτρέποντας τους σύγχρονους γονείς να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Αγίας Θεοδότης, ευχήθηκε να εμπνευστούν από τη ζωή της και να αναζητήσουν την αληθινή ευτυχία των παιδιών τους πέρα από τα πρόσκαιρα αγαθά και τις επιφανειακές επιτυχίες. «Εύχομαι σε όλους τους γονείς να μιμηθούν την Αγία Θεοδότη γιατί, δυστυχώς, οι άνθρωποι σήμερα μένουν στα χαμαίζηλα της προσκαιρότητος και εκεί εξαντλούνται και θεμελιώνουν τις ελπίδες τους για τη ζωή τους και δεν κατανοούν την τραγωδία της επιλογής τους. Φθάνουν στο σημείο, ακόμη και το βύθιο κακό, ακόμη και την αισχρότητα, την ασέλγεια, την παράνοια, την παράχρηση των σωματικών οργάνων να την κάνουν νόμο και να θεωρούν ότι έτσι δικαίωσαν τους ανθρώπους, δίνοντάς τους χολή και όξος πνευματικό για την πορεία τους στον κόσμο και την αιωνιότητα. Η Αγία Θεοδότη μας ανοίγει τα μάτια. Εύχομαι να αποδεχθούμε το μήνυμά της και το ένθεο παράδειγμά της», είπε ολοκληρώνοντας.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα

Ηγούμενος Ι.Μ. Μονής Βατοπαιδίου κ. Εφραίμ: «Πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι ο ιδανικός άνθρωπος είναι ο Άγιος».

Με ιδιαίτερη επιτυχία και συμμετοχή κόσμου πραγματοποιήθηκε, στο Συνεδριακό Κέντρο του Μητροπολιτικού Ιερού Ενοριακού Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου, εκδήλωση αφιερωμένη στο πρόσωπο του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου με αφορμή την τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε στην τηλεόραση του MEGA «Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον Ουρανό».

Κεντρικοί Ομιλητές ήταν ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Αρχιμανδρίτης κ. Εφραίμ, και ο σεναριογράφος της σειράς κ. Γιώργος Τσιάκκας. Συμμετείχε, επίσης, ο π. Γεννάδιος Μανώλης, αδελφός της Μονής Βατοπαιδίου, ο οποίος αναφέρθηκε στην εμπειρία της συμμετοχής του στην παραγωγή και στις ιδιαίτερες στιγμές που έζησαν οι συντελεστές κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ενώ την όλη εκδήλωση συντόνισε ο Διευθυντής του Ιδιαιτέρου Γραφείου του Σεβασμιωτάτου και του Γραφείου Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων Δημήτρης Αλφιέρης.

Ο Γέροντας Εφραίμ, ο οποίος είχε την ιδιαίτερη ευλογία να γνωρίσει προσωπικά τον Άγιο Παΐσιο, αναφέρθηκε εκτενώς στην προσωπικότητα, την αγιότητα και την ανιδιοτελή αγάπη του Αγίου προς τον άνθρωπο, αλλά και στη μεγάλη πνευματική προσφορά της τηλεοπτικής σειράς, η οποία, όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, κατόρθωσε να μεταφέρει το μήνυμα της αγιότητας σε εκατομμύρια ανθρώπους, Ορθοδόξους και μη.

Υπογράμμισε ότι η δημιουργία της σειράς υπήρξε καρπός της επιθυμίας να μεταφερθούν οι βίοι των Αγίων σε ένα ευρύτερο κοινό, ενθυμούμενος μάλιστα την ευχή του Αγίου Πορφυρίου να μεταφέρονται οι βίοι των Αγίων στον κινηματογράφο. Όπως τόνισε, η σειρά πραγματοποιήθηκε με τη Χάρη του Θεού και απέδωσε πλούσιους πνευματικούς καρπούς, συγκινώντας ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αναφερόμενος στην προσωπικότητα του Αγίου Παϊσίου, ο Γέροντας Εφραίμ στάθηκε ιδιαίτερα στην ταπείνωση και την αποφυγή κάθε ανθρώπινου επαίνου, που χαρακτήριζαν τον Άγιο. Θύμισε πόσο δυσκολευόταν να δεχθεί οποιονδήποτε επαινετικό λόγο για το πρόσωπό του, τονίζοντας ότι η αληθινή αγιότητα δεν συνδέεται με την προβολή και την ανθρώπινη αναγνώριση, αλλά με την ταπείνωση του Χριστού. «Πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι ο ιδανικός άνθρωπος είναι ο Άγιος. Ο ώριμος άνθρωπος είναι ο Άγιος», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας παράλληλα ότι η προβολή των Αγίων μετά την κοίμησή τους δεν γίνεται για τη δική τους δόξα, αφού εκείνοι ήδη μετέχουν στη δόξα του Ουρανού, αλλά για την πνευματική ενίσχυση και σωτηρία των ανθρώπων.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αναφορά του στην αγάπη του Αγίου Παϊσίου προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Μετέφερε προσωπικές μαρτυρίες από τις συζητήσεις του με τον Άγιο, μέσα από τις οποίες αναδεικνυόταν η ένταση της θείας αγάπης που βίωνε, καθώς και η αδιάλειπτη μέριμνά του για τους ασθενείς και τους δοκιμαζόμενους ανθρώπους. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, ο Άγιος, μέσα από την προσευχή του, αισθανόταν ότι βρισκόταν πνευματικά κοντά σε ασθενείς και ανθρώπους που αντιμετώπιζαν δυσκολίες, προσφέροντας τη βοήθειά του.

Ο Καθηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου χαρακτήρισε τη σειρά ένα σύγχρονο θαύμα, επισημαίνοντας ότι η απήχησή της δεν περιορίστηκε στη συγκίνηση των τηλεθεατών, αλλά είχε ουσιαστικά πνευματικά αποτελέσματα. «Ο τρόπος με τον οποίο η σειρά κέρδισε τον κόσμο είναι ένα μικρό θαύμα, ένα σύγχρονο θαύμα», επεσήμανε, μεταφέροντας ταυτόχρονα τη μαρτυρία πολλών ιερέων και αρχιερέων, σύμφωνα με την οποία αρκετοί άνθρωποι προσήλθαν για πρώτη φορά στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, έχοντας ως αφορμή τη γνωριμία τους με τον Άγιο Παΐσιο μέσα από την τηλεοπτική σειρά.

«Ο ιδανικός άνθρωπος είναι ο Άγιος», υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο Γέροντας Εφραίμ, εξηγώντας ότι ο Άγιος δεν είναι ένας εξωπραγματικός άνθρωπος, αλλά εκείνος που, παρά τις ανθρώπινες αδυναμίες και τα λάθη του, ζει τη συνεχή μετάνοια και βιώνει την ταπείνωση του Χριστού. Αυτή ακριβώς η ταπείνωση, όπως ανέφερε, είναι εκείνη που απελευθερώνει τον άνθρωπο από τα πάθη και τα συμπλέγματα και τον οδηγεί στην πραγματική πνευματική ζωή.

Ιδιαίτερη σημασία είχε και η τοποθέτησή του σχετικά με τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας από την Εκκλησία. Απαντώντας σε ερώτημα για το κατά πόσον η αξιοποίηση των σύγχρονων μέσων συνιστά εκκοσμίκευση, ο Γέροντας Εφραίμ διευκρίνισε ότι η τεχνολογία δεν είναι από μόνη της αντίθετη προς την πνευματική ζωή. Αντίθετα, όταν χρησιμοποιείται με ευλογημένο τρόπο και υπηρετεί την προβολή του Χριστού και της εκκλησιαστικής ζωής, μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μέσο πνευματικής ωφέλειας. «Δεν απορρίπτεται ο σύγχρονος τρόπος ζωής. Απορρίπτεται ο αμαρτωλός τρόπος ζωής», είπε χαρακτηριστικά

Απαντώντας, επίσης, στον προβληματισμό για το κατά πόσον οι άνθρωποι που προσεγγίζουν την Εκκλησία μέσα από μια τηλεοπτική παραγωγή μπορούν να προχωρήσουν ουσιαστικά στην πνευματική ζωή, ο Γέροντας Εφραίμ τόνισε ότι η γλυκύτητα της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος που γεύεται η ψυχή δεν χάνεται. Για αυτό, όπως χαρακτηριστικά συμβούλευσε, δεν πρέπει να υπάρχει βιασύνη ή απογοήτευση για την πνευματική πορεία κανενός ανθρώπου, αλλά υπομονή και εμπιστοσύνη στο έργο της θείας Χάριτος. «Η ψυχή που δέχθηκε τη γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος δεν θα ξεχάσει ποτέ μα ποτέ», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ολοκληρώνοντας, αναφέρθηκε στη σημασία της πνευματικής παραδόσεως μέσα στην οικογένεια, επισημαίνοντας ότι το ουσιαστικό πρόβλημα της σύγχρονης οικογένειας δεν είναι πρωτίστως η οικονομική στενότητα, αλλά η απομάκρυνσή της από τις πνευματικές παραδόσεις. Αναδεικνύοντας τα πρότυπα της οικογένειας του Αγίου Παϊσίου, υπογράμμισε την ανάγκη να διατηρηθούν η αγάπη, ο σεβασμός, η ευλάβεια και η πνευματική ενότητα μεταξύ των μελών της οικογένειας.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης ο Γέροντας Εφραίμ αναφέρθηκε και στα επόμενα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά εγχειρήματα που προετοιμάζονται με επίκεντρο σύγχρονες αγιασμένες μορφές της Εκκλησίας, όπως ο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής, ο Άγιος Νεκτάριος, ο Άγιος Πορφύριος και ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρός, εκφράζοντας την προσδοκία ότι και αυτά θα αποτελέσουν αφορμές πνευματικής οικοδομής και ενίσχυσης των πιστών.

Από την πλευρά του, ο σεναριογράφος κ. Γιώργος Τσιάκκας μοιράστηκε με το ακροατήριο εμπειρίες από τη δημιουργία της σειράς και τα γυρίσματα στην Κόνιτσα και στην Ιερά Μονή Στομίου. Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η διήγησή του για την εμπειρία του πρωταγωνιστή Προκόπη Αγαθοκλέους μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, καθώς και για τις ιδιαίτερες συνθήκες και τις απρόσμενες βοήθειες που συνόδευσαν την παραγωγή κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.

Στην εκδήλωση αναδείχθηκε επίσης η ιδιαίτερη σχέση του Αγίου Παϊσίου με την Υπεραγία Θεοτόκο, η οποία αποτελούσε το καταφύγιο και τη διαρκή αναφορά της πνευματικής του ζωής. Θυμίζουμε ότι η παρουσία της της ιεράς εικόνας της Παναγίας Ελεούσας, φιλοξενείται στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου και συνδέεται με την προσωπική ιστορία του Αγίου.

Τέλος ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού Πρωτοπρεσβύτερος Αναστάσιος Λιακόσταυρος ευχαρίστησε θερμά τόσο τους συμμετέχοντες στην συζήτηση, όσο και τους παρευροσκομένους.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα

Με λαμπρότητα, κατάνυξη και αγιορείτικη μεγαλοπρέπεια η Ιερά Ολονύκτιος Αγρυπνία της Αγίας Σκέπης στην Υπαπαντή Πειραιώς

Μέσα σε ατμόσφαιρα βαθιάς κατάνυξης, πνευματικής συγκίνησης και με την παρουσία πλήθους πιστών τελέστηκε το βράδυ της Τρίτης 27 προς Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026, στον Ιερό Ναό Υπαπαντής του Κυρίου Πειραιώς, η καθιερωμένη Ιερά Ολονύκτιος Αγρυπνία επί τη εορτή της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Για 23η χρονιά, η Ενορία της Υπαπαντής έζησε μια ξεχωριστή νύχτα προσευχής και λατρείας, διατηρώντας ζωντανή μια πνευματική παράδοση που έχει συνδεθεί με την ιστορία του Ναού και την ευλάβεια των πιστών προς το πρόσωπο της Παναγίας.

Της Ιεράς Αγρυπνίας προεξήρχε ο Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Παναγιώτου, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, πλαισιούμενος από κληρικούς της τοπικής μας Εκκλησίας.

Κατά το κήρυγμά του, ο π. Ιωάννης αναφέρθηκε στο ιερό πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου και στη μητρική Της προστασία, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στην ιστορικότητα και στη διαχρονική πνευματική αξία της Αγρυπνίας. Στάθηκε στο ιδιαίτερο λειτουργικό της κάλλος και στην ομορφιά της αγιορείτικης λατρευτικής παραδόσεως, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διατήρησης μιας πνευματικής παρακαταθήκης που επί 23 χρόνια προσφέρει στους πιστούς την ευκαιρία να βιώνουν τη Χάρη και την ευλογία της ολονύκτιας προσευχής.

Η Αγρυπνία, η οποία ξεκίνησε στις 8:00 το βράδυ της Τρίτης και ολοκληρώθηκε στις 6:00 το πρωί της Τετάρτης, τελέστηκε σύμφωνα με το Αγιορείτικο Τυπικό, με τις Ακολουθίες του Πανηγυρικού Εσπερινού, της Λιτής μετ’ Αρτοκλασίας, του Όρθρου με τους Χαιρετισμούς προς την Αγία Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου, του Αγιασμού, της χρίσεως των πιστών με έλαιο και φυσικά με το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, ενώ στο τέλος ευλογήθηκαν τα εορταστικά κόλλυβα.

Ιδιαίτερη θέση στην ολονύκτια αυτή λατρευτική σύναξη κατείχε η βυζαντινή υμνωδία, η οποία προσέδωσε μοναδικό μεγαλείο και κατανυκτικό χαρακτήρα. Οι δύο πολυμελείς χοροί, με την αρμονική εναλλαγή των ύμνων, την πιστή απόδοση των βυζαντινών μελών και το βαθύ εκκλησιαστικό τους ήθος, ανέδειξαν τον πλούτο και την ομορφιά της πατροπαράδοτης ψαλτικής τέχνης.

Τον δεξιό χορό διηύθυνε ο Πρωτοψάλτης και Καθηγητής κ. Δημήτριος Μαντζούρης, πλαισιούμενος από μέλη του Βυζαντινού Χορού «Σίμων Καράς» του Κέντρου Έρευνας και Προβολής της Εθνικής Μουσικής (ΚΕΠΕΜ), ενώ τον αριστερό πολυμελή χορό διηύθυνε ο Πρωτοψάλτης κ. Γεώργιος Ρισάνος. Η παρουσία και η εξαιρετική απόδοση των δύο χορών συνέβαλαν καθοριστικά στην ανάδειξη της λειτουργικής μεγαλοπρέπειας και του ιδιαίτερου αγιορείτικου χαρακτήρα της Αγρυπνίας.

Αξιοσημείωτη υπήρξε η προσέλευση πλήθους πιστών, οι οποίοι συμμετείχαν με ευλάβεια στις ιερές ακολουθίες, τιμώντας την Υπεραγία Θεοτόκο και αναζητώντας κάτω από την Αγία Της Σκέπη την παρηγοριά, την ενίσχυση και την ελπίδα που προσφέρει η προσευχή.

Η Ιερά Αγρυπνία μεταδόθηκε απευθείας από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας, στους 91,2 FM, δίνοντας τη δυνατότητα και σε όσους δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν στον Ιερό Ναό να γίνουν κοινωνοί της κατανυκτικής αυτής λατρευτικής συνάξεως.

Μετά το πέρας της Αγρυπνίας παρατέθηκε εόρτια τράπεζα για όλους τους παρευρισκομένους, μέσα σε κλίμα αδελφικής αγάπης, επικοινωνίας και ενοριακής ενότητας, επισφραγίζοντας με τον ομορφότερο τρόπο τη νύχτα της κοινής προσευχής.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα