Επανήλθαμε….

Μετά από το καλοκαίρι και ύστερα από τις ημέρες προετοιμασίας για την μεγάλη πανήγυρη του Ναού μας και το διήμερο 16 και 17 Σεπτεμβρίου όπου γιορτάζει η Ενορία μας, επανήλθαμε…

Επανήλθαμε ΓΕΝΙΚΑ…!!!

Τα Κατηχητικά μας (χωρίς μεγάλες εκπλήξεις, πλούσια δώρα με ταξίδια στο εξωτερικό κλπ) ξεκίνησαν την Κυριακή με τον Αγιασμό Έναρξης και σιγά – σιγά - ΠΡΩΤΑ Ο ΘΕΟΣ – θα ξεκινήσουν οι κατηχητικές ομάδες, οι νεανικές δραστηριότητες και οι ευκαιρίες δράσεων για τους ενήλικες.

Σε όλα αυτά ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ ότι Δωρεοδότης είναι ο ΧΡΙΣΤΟΣ! Για τη Δόξα του Παναγίου ονόματός Του γίνονται!

Στη νέα Ιεραποστολική χρονιά που μόλις ξεκίνησε, ας μην ξεχνάμε στην Προσευχή μας τους Ιερείς, τα Στελέχη και όλους όσοι βοηθούν και συμμετέχουν σε όλα τα έργα της κάθε Ενορίας.

Κέντρο μας είναι ο Ναός του Θεού και το Κοινό Ποτήριο! Τα υπόλοιπα, όπως συχνά επαναλαμβάνει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, είναι η Λειτουργία μετά τη Θεία Λειτουργία. Από το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου ας παίρνουμε δύναμη… από το Σταυρό Του και την Ανάστασή Του… και όλα τα υπόλοιπα ας τα αφήσουμε στα χέρια Του, δηλαδή στην πρόνοιά Του!

Καλή Ιεραποστολική Χρονιά, με πλούσια δώρα … από το Θεό!

Διαβάστε περισσότερα

Κυκλοφόρησε το τεύχος του περιοδικού «Πειραϊκή Εκκλησία» για τον μήνα Οκτώβριο 2026.

Κυκλοφόρησε το τεύχος του περιοδικού «Πειραϊκή Εκκλησία» για τον μήνα Οκτώβριο 2026.

Το κεντρικό αφιέρωμα έχει θέμα: Η ιερότητα στα έπη του Ομήρου

Στο αφιέρωμα θα βρείτε κείμενα των:

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπα

Αρχιμανδρίτου Θεοδοσίου Μαρτζούχου

Πρωτοπρεσβυτέρου Μιλτιάδη Ζέρβα

Πρεσβυτέρου Γεωργίου Εξάρχου

Γιώργου Ανανιάδη

Μαρίας Αραμπατζή

Κωνσταντίνου Γανωτή

Αθανασίου Γ. Γιαλούρη

Θέκλας Χ. Καβούνη

Όλγας Κομνηνού-Κακριδή

Χρήστου Μαλεβίτση

Αθανάσιου Γερ. Μουστάκη

Λάμπρου Πόλκα

Παντελή Σαββίδη

Κώστα Χατζηαντωνίου

Κωνσταντίνου Χολέβα

Επίσης στο τεύχος θα βρείτε και κείμενα ποικίλης θεματολογίας των: Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ, Πρωτοπρεσβυτέρου Στυλιανού Ανανιάδη, Ντιάνας Αντωνακάτου, Γιώργου Σεφέρη.

Το Περιοδικό «Πειραϊκή Εκκλησία» μπορείτε να το βρείτε σε όλους τους Ναούς της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, καθώς και σε κεντρικά βιβλιοπωλεία.

Διαβάστε περισσότερα

Μητροπολίτης Πειραιώς: «Πράξη, λοιπόν, και λόγος» – Έναρξη των Κύκλων Μελέτης Αγίας Γραφής

Στη σημασία της έμπρακτης εφαρμογής του Ευαγγελίου και στην ανάγκη ο λόγος να συνδέεται άρρηκτα με το προσωπικό βίωμα αναφέρθηκε ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, κατά την έναρξη των Κύκλων Μελέτης Αγίας Γραφής της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.

Ο Σεβασμιώτατος τέλεσε τον Αγιασμό για την έναρξη των Κύκλων Μελέτης της Αγίας Γραφής στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος, Πολιούχου Πειραιώς, πλαισιούμενος από τον Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως, Θεοφ. Επίσκοπο Αχελώου κ. Νήφωνα και τον Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο της Ιεράς Μητροπόλεως Πρωτοπρ. Ιωάννη Παναγιώτου.

Να αναφερθεί ότι στον Ιερό Ναό παρέστη ο Γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Χριστιανικής Αγωγής της Νεότητος Αρχιμ. Πολύκαρπος Μπόγρης, κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως και ευλαβείς ενορίτες.

Στην αρχή της ομιλίας του ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε τις θερμές ευχαριστίες της Ιεράς Μητροπόλεως προς όσους διακονούν στις ενορίες διδάσκοντας τον λόγο του Θεού, υπογραμμίζοντας παράλληλα τη σημασία των Κύκλων Μελέτης Αγίας Γραφής.

Ο Σεβασμιώτατος σημείωσε πως η μελέτη του Λόγου του Θεού δεν σημαίνει προσαρμογή του Ευαγγελίου στις απαιτήσεις της εποχής ούτε αυθαίρετη ερμηνεία του, αλλά προσέγγιση της «διψασμένης μας ψυχής στην αιώνια πηγή».

Σε άλλο σημείο ο Μητροπολίτης Πειραιώς, αναφερόμενος στην επί τέσσερις δεκαετίες διακονία του στον ιερό άμβωνα, σημείωσε ότι έχει βιώσει προσωπικά «τον δυναμικό χαρακτήρα του λόγου του Θεού» και έχει γευθεί την γλυκύτητα του κηρύγματος μέσα στη ζωή της Εκκλησίας.

«Η Εκκλησία σαν Σώμα μπορεί σήμερα να προπυλακίζεται από τους εχθρούς του Σταυρού του Χριστού. Έχει όμως στα σπλάχνα της η Εκκλησία τη χάρη του Ιησού Χριστού. Ο Κύριός μας, μάς έδωσε μια πυξίδα στη πορεία του ευαγγελικού μας έργου. «ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν·» Και συνέχισε: ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. Πράξη, λοιπόν, και λόγος. Αυτό θα είναι το σύνθημα, αν θέλετε, της φετινής πνευματικής χρονιάς» – υπογράμμισε ο Σεβασμιώτατος.

«Η πράξη συνδυασμένη με τον λόγο και ο λόγος δεμένος με την πράξη», πρόσθεσε ο κ. Σεραφείμ, τονίζοντας ότι αυτή η σύνδεση «μορφοποιεί στα πρόσωπα των ανθρώπων τις εικόνες των Αγίων, γεννάει τις πατερικές φυσιογνωμίες και οικοδομεί την Εκκλησία».

Συνεχίζοντας, ο κ. Σεραφείμ έθεσε το ερώτημα κατά πόσο μπορεί να υπάρξει μέσα στην Εκκλησία διδασκαλία αποκομμένη από το βίωμα, υπογραμμίζοντας ότι μία τέτοια κατάσταση θα συνιστούσε «δραματική εκκοσμίκευση».

«Να παρουσιάσουμε και να δείξουμε τον δρόμο που οδηγεί στην αγκαλιά του Θεού και στην αιώνια βασιλεία Του. Πώς μπορούμε να διδάξουμε αυτά —και το λέω πρώτος στον εαυτό μου— αν προηγουμένως δεν τα ζήσουμε; Πώς μπορούμε να απομονώνουμε τον λόγο μας από την πράξη και να προσφέρουμε μαρτυρία λέξεων που δεν συνοδεύεται από μαρτυρία ζωής;» – διερωτήθηκε ο Μητροπολίτης Πειραιώς.

«Ο άνθρωπος που μιλάει για τον Θεό, πατέρες, και μάλιστα επίπονα και αδιάκοπα δείχνει πως έχει μια αφοσίωση στο θεϊκό λόγο. Πιστεύει γι’ αυτόν με ειλικρίνεια και με πάθος. Ωστόσο, αν η πράξη δεν συμφωνεί με το κήρυγμα, ο δάσκαλος αυτοκαταλύεται και το πρόσωπο του Παναγίου Θεού ατιμάζεται» – συμπλήρωσε ο κ. Σεραφείμ.

«Ο άνθρωπος που ζει αυθεντικά μιλάει με το παράδειγμά του. Δεν χρειάζεται να πει πολλά λόγια», τόνισε, προσθέτοντας ότι ο άνθρωπος που βιώνει την αλήθεια της πίστεως φωτίζει και καθοδηγεί με την ίδια του τη ζωή.

«Δεν είναι μόνο ο Πέτρος και ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης οι στύλοι της Εκκλησίας. Δεν είναι μόνο ο Βαπτιστής Ιωάννης που μπορεί να ονομαστεί λύχνος καιόμενος και φωτίζων. Αλλά όλοι αυτοί που με τα έργα αναδείχθηκαν φωστήρες, λέγονται λύχνοι και στύλοι της Εκκλησίας» – πρόσθεσε και στην συνέχεια συμπλήρωσε: «Πατέρες και αδελφοί, και αγαπητοί αδελφοί, η ακτίνα δεν χρειάζεται να κάνει φασαρία. Σιωπηλά, διακριτικά φωτίζει. Το νερό κι όταν κυλάει ορμητικά, δροσίζει και γονιμοποιεί τη γη. Οι άνθρωποι της χάριτος και της πίστεως, στους οποίους έχει αναπλαστεί η λυτρωτική μέσα τους χάρη του Ιησού Χριστού, έχουν μια αρμονία στον εσωτερικό τους κόσμο, μια συνέπεια στη ζωή και την παρουσία τους.»

Κλείνοντας ο Σεβασμιώτατος, ευχήθηκε η νέα πνευματική χρονιά να είναι δυνατή και καρποφόρα, με τη χάρη και την ευλογία του Θεού, ευχόμενος προς όλους «καλή ευαγγελική σπορά».

Στη συνέχεια τον λόγο έλαβε ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, Θεοφ. Επίσκοπος Αχελώου κ. Νήφων, ο οποίος αναφέρθηκε στο περιεχόμενο των φετινών Κύκλων Μελέτης Αγίας Γραφής.

Ο Θεοφιλέστατος υπογράμμισε τη διαφορά ανάμεσα στο «μαθαίνω» και στο «γνωρίζω», σημειώνοντας ότι σκοπός των Κύκλων δεν είναι οι άνθρωποι απλώς να μάθουν ιστορικά για τον Χριστό, αλλά «να Τον γνωρίσουν και να έρθουν σε επαφή και να ενωθούν με Αυτόν».

Παράλληλα, γνωστοποίησε ότι, με την ευλογία του Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ, κατά τη φετινή χρονιά οι Κύκλοι θα είναι αφιερωμένοι στη μελέτη της Θείας Λειτουργίας και αναφέρθηκε στο βοήθημα που επελέγη για τη φετινή μελέτη, έργο του Ιερομονάχου Γρηγορίου από το Άγιον Όρος, διευκρινίζοντας ότι θα αποτελέσει εργαλείο προετοιμασίας για τους κληρικούς, προκειμένου να κατανοήσουν βαθύτερα τη Θεία Λειτουργία και να μπορούν να την παρουσιάσουν με εύληπτο τρόπο στους ενορίτες τους.

Τέλος, ο Σεβασμιώτατος μοίρασε σε όλους τους παρευρισκομένους την Καινή Διαθήκη.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: «ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΒΟΗΘΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ »

Πειραιάς, 5 Ὀκτωβρίου 2026

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ:

«ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΒΟΗΘΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΕΙΝΑΙ

ΟΙ ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ »

Μέ ἀνακοινωθέν τῆς Μητροπόλεώς μας ἀνεφέρθημεν στό ζήτημα τῆς Κανονικότητος τῶν Βοηθῶν Ἐπισκόπων καί στήν ἰσχύουσα περί αὐτῶν νομοθεσία καί πρᾶξι. Δημοσίευμα Ἐκκλησιαστικοῦ ἐντύπου μέ ἀπομειωτικούς χαρακτηρισμούς διά τό θέμα, μᾶς ὑποχρεώνει νά ἐπανέλθωμεν καί κυρίως διότι ὀφείλομεν κατά τόν μεγαλειώδη θεῖον Πέτρον νά εἴμεθα «ἕτοιμοι ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος μετὰ πραΰτητος καὶ φόβου», (Α΄ Πέτρ. 3, 15).

Ἐπιπροσθέτως ὀφείλομεν νά ἐπανέλθωμεν ὑπείκοντες καί στήν εὐφυεστάτην ἀπάντησιν τοῦ Ὁσίου Γέροντος Ἀγάθωνος, ἐκ τοῦ Γεροντικοῦ, τόν ὁποῖον, ὅταν κατηγόρησαν ἐνώπιόν του γιά διάφορα ἁμαρτήματα, δέν ἀντέδρασε ἀλλά ἐναντιώθηκε σθεναρά, ὅταν τόν κατηγόρησαν ὡς αἱρετικόν καί καταφρονητήν τῶν Ἱ. Κανόνων, διότι ἐάν τό ἀπεδέχετο θά ἀπεκόπτετο ἀπό τήν κοινωνίαν του μέ τόν Πανάγιον Θεόν, ὅπως δήλωσε.

Ἡ καθ’ ἡμᾶς Ἱ. Μητρόπολις ἔχει εὐεργετηθῇ ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος, κ.κ. Ἱερωνύμου καί τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, διά τῆς ἐκλογῆς Βοηθοῦ Ἐπισκόπου σέ Αὐτήν, ἑνός πάνυ ἀξίου καί εὐσεβεστάτου προσώπου καί ἑπομένως ἔχομε ἱερά ὑποχρέωσι νά ὑπερασπιζόμεθα τήν κανονικότητα τῆς ἐνεργείας τοῦ Σεπτοῦ Σώματος τῆς Ἱεραρχίας καί τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱ. Μητροπόλεως.

Τό κανονικό πλαίσιο πού ἀφορᾷ στούς Χωρεπισκόπους τῆς Ἀρχαίας Ἐκκλησίας ὁρίζεται ὑπό τῶν Ἱ. Κανόνων:

Ι΄ Ἀντιοχείας: «Τοὺς ἐν ταῖς κώμαις, ἢ ταῖς χώραις, ἢ τοὺς καλουμένους χωρεπισκόπους, εἰ καὶ χειροθεσίαν εἶεν ἐπισκόπου εἰληφότες, ἔδοξε τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ εἰδέναι τὰ ἑαυτῶν μέτρα, καὶ διοικεῖν τὰς ὑποκειμένας αὐτοῖς ἐκκλησίας, καὶ τῇ τούτων ἀρκεῖσθαι φροντίδι καὶ κηδεμονίᾳ, καθιστᾶν δὲ ἀναγνώστας, καὶ ὑποδιακόνους, καὶ ἐφορκιστάς, καὶ τῇ τούτων ἀρκεῖσθαι προαγωγῇ· μήτε δὲ πρεσβύτερον, μήτε διάκονον χειροτονεῖν τολμᾶν δίχα τοῦ ἐν τῇ πόλει ἐπισκόπου, ᾗ ὑπόκεινται αὐτός τε καὶ ἡ χώρα. Εἰ δὲ τολμήσειέ τις παραβῆναι τὰ ὁρισθέντα, καθαιρεῖσθαι αὐτὸν καὶ ἧς μετέχει τιμῆς. Χωρεπίσκοπον δὲ γίνεσθαι ὑπὸ τοῦ τῆς πόλεως, ᾗ ὑπόκειται, ἐπισκόπου»,

ΙΓ΄ Ἀγκύρας: «Χωρεπισκόποις μὴ ἐξεῖναι πρεσβυτέρους ἢ διακόνους χειροτονεῖν, ἀλλὰ μὴν μηδὲ πρεσβυτέρους πόλεως, χωρὶς τοῦ ἐπιτραπῆναι ὑπὸ τοῦ ἐπισκόπου μετὰ γραμμάτων, ἐν ἑτέρᾳ παροικίᾳ»,

ΙΔ΄ Νεοκαισαρείας: «Οἱ δὲ χωρεπίσκοποι, εἰσὶ μὲν εἰς τύπον τῶν ἑβδομήκοντα· ὡς δὲ συλλειτουργοί, διὰ τὴν σπουδὴν τὴν εἰς τοὺς πτωχοὺς προσφέρουσι τιμώμενοι», καί ΝΖ΄ Λαοδικείας: «Ὅτι οὐ δεῖ ἐν ταῖς κώμαις καὶ ἐν ταῖς χώραις καθίστασθαι ἐπισκόπους, ἀλλὰ περιοδευτάς· τοὺς μέν τοι ἤδη προκατασταθέντας, μηδὲν πράττειν ἄνευ γνώμης τοῦ ἐπισκόπου τοῦ ἐν τῇ πόλει· ὡσαύτως δὲ καὶ τοὺς πρεσβυτέρους μηδὲν πράττειν ἄνευ τῆς γνώμης τοῦ ἐπισκόπου», οἱ ὁποῖοι ἐπεκυρώθησαν ὁρισμένως ὑπό τοῦ Β΄ Κανόνος τῆς Ἁγίας ΣΤ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί ἑπομένως ἔχουν οἰκουμενικήν ἀξίαν καί περιωπήν.

Ἡ λέξις «Χωρεπίσκοπος» συντίθεται ἀπό τήν λέξι χώρα καί Ἐπίσκοπος. Μετά δέ τόν Διωγμό τοῦ Δεκίου 249-251 μ.Χ. οἱ μικρές κοινότητες περιέπεσαν σέ μεγάλη φτώχεια καί δυστυχία (H. Leclerq, Histoire des consiles II, Paris 1908, σ. 1200). Τοιουτοτρόπως, οἱ ἐπικεφαλῆς τῶν μικρῶν κοινοτήτων ἤ χωρίων Ἐπίσκοποι περιῆλθαν ὑπό τήν κηδεμονίαν τῶν Ἐπισκόπων τῶν πόλεων καί προσαρτήθησαν κατ’ ἀρχάς στούς Ἐπισκόπους τῶν πόλεων καί βραδύτερον ἡ αρχική προστασία καί κηδεμονία ἀπέβη ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ὑποταγή, ὅπως προκύπτῃ ἀπό τούς ἀνωτέρω ἀναφερομένους Ἱ. Κανόνας τῶν Τοπικῶν Συνόδων, πού ὁρισμένως ἐπεκυρώθησαν ὑπό τοῦ Β΄ Κανόνος τῆς Ἁγίας ΣΤ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.

Διά τήν φύσιν τῆς λειτουργίας τῶν Χωρεπισκόπων ἀναφέρεται στήν «Κανονικήν Ἐπιστολήν πρός Χωρεπισκόπους» ὁ Μ. Βασίλειος (Ράλλη καί Ποτλῆ, Σύνταγμα Δ΄, σ. 275-276, PG 32, 400-401).

Ὑπαχθέντες οἱ Χωρεπίσκοποι ὑπό τούς Ἐπισκόπους τῶν πόλεων ἔπαυσαν νά φέρουν τό ὄνομα μιᾶς περιοχῆς ἤ ὁρισμένης περιφέρειας ὡς ἔφεραν οἱ Ἐπίσκοποι τῶν πόλεων καί ἀντ’ αὐτοῦ ἄρχισαν νά παρουσιάζονται ὡς Χωρεπίσκοποι μιᾶς μεγάλης περιφέρειας μέ τό ὄνομα τῆς ὁποίας ἠδύνατο νά εἶναι περισσότεροι τοῦ ἑνός (Mansi, II, σ. 548) ἤ ἁπλῶς ὡς Χωρεπίσκοποι χωρίς νά προσδιορίζεται ἡ χώρα ἤ ἡ κώμη στήν ὁποίαν θά διακονοῦσαν (Mansi, ἐνθ. ἀν. ΙΙ, σ. 693, 694, 696, IV σ. 1125, VI σ. 568, 569, 572, 577) δηλαδή ἀορίστως χωρίς δι’ αυτό νά θεωρεῖται ἀπολελυμένη ἡ χειροτονία τους (+ Ἀρχιεπ. Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, «Περί Χωρεπισκόπων καί Τιτουλαρίων Ἀρχιερέων ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ», Ἀθῆναι 1935, σ. 9. Οἱ Χωρεπίσκοποι αὐτοί εἶχαν κυρίως ἔργον νά μεριμνοῦν μέ τήν ἄδειαν καί τήν εὐλογία τῶν Ἐπισκόπων τῶν πόλεων γιά τίς θρησκευτικές ἀνάγκες τῶν ἐγκατεσπαρμένων στά χωρία καί στούς ἀγρούς χριστιανῶν καί ἐπειδή περιώδευον ἀπεκλήθησαν «περιοδευταί» (+ Ἀρχιεπ. Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, ἐνθ. ἀν. σ. 7).

Μερικοί νεώτεροι δυτικοί Θεολόγοι ἐντελῶς ἐσφαλμένως διαμφησβήτησαν τήν Ἀρχιερωσύνην τῶν Ἐπισκόπων αὐτῶν (E. Valton ἐν DTC, V. σ. 2, στ. 1707), διότι τά καθήκοντα καί οἱ θέσεις αὐτῶν μεταξύ τῶν λοιπῶν Κληρικῶν δέν καταλείπουν καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἔφεραν τόν Ἐπισκοπικό Βαθμό, διότι ἄλλως πῶς θά χειροτονοῦσαν Διακόνους καί Πρεσβυτέρους, ὅπως διαπιστώνεται καί προκύπτει ἀπό τούς ἀνωτέρω παρατιθέμενους Ἱ. Κανόνες;

Σήμερα, στίς Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες τῆς Ὀρθοδοξίας ὑπάρχουν οἱ «δίκην Χωρεπισκόπων» Τιτουλάριοι Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι φέροντες τόν τίτλο «πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς» ὑφίστανται ὡς Βοηθοί τοῦ Κυριάρχου Ἐπισκόπου καί ἑπομένως δέν δύναται νά ὑπάρξῃ οὐδεμία ἀμφισβήτησις τῆς Κανονικότητός τους.

Οἱ Ἀρχιερεῖς πού ἐκλέγονται ὡς Βοηθοί Ἐπίσκοποι μέ τόν τίτλο «πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς» δέν εἶναι ἀπολελυμένες χειροτονίες, κατά τά ἀνωτέρω, διότι ἐπιπροσθέτως οἱ Ἐπισκοπές τῶν ὁποίων τόν τίτλο φέρουν, μπορεῖ μέν στόν παρόντα κοσμικό χρόνο νά ἔχουν σιγήσῃ, ἀλλά εἰς τήν ἀτελεύτητη αἰωνιότητα τοῦ Ἀϊδίου Παναγίου Θεοῦ καί ὑφίστανται καί ἐνεργοῦν διά τῶν ἀενάων προσευχῶν τῶν μακαρίᾳ τῇ λήξει καί ἐν τῷ Θεῷ αὐλιζομένων ἀοιδίμων Ἐπισκόπων τους, Πρεσβυτέρων καί πιστῶν μελῶν αὐτῶν. Ὁ ἐκλεγηθησόμενος εἰς πάλαι ποτέ διαλάμψασαν Ἐπισκοπήν ἐμφαίνει εἰς τόν παρόντα κόσμον τήν εἰς τήν οὐράνιον Βασιλείαν, κοινωνίαν τῶν Ἁγίων τῆς Ἐπισκοπῆς του.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Διαβάστε περισσότερα

Μητροπολίτης Πειραιώς: Έχουμε πρότυπα! Ας τα μιμηθούμε και ας τα ακολουθήσουμε – Επιμνημόσυνη δέηση στον Νικηταρά τον Τουρκοφάγο.

Στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, Ιερούργησε χθες, Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο οποίος μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, τέλεσε επιμνημόσυνη δέηση για τον Στρατηγό Νικήτα Σταματελόπουλο, τον επονομαζόμενο «Τουρκοφάγο», με αφορμή τη συμπλήρωση 177 ετών από τον θάνατό του.

Η δέηση τελείται κάθε χρόνο με πρωτοβουλία της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, της Αδελφότητας Τουρκολεκαίων «Ο Νικηταράς» και τη συμμετοχή του Πολιτιστικού Συλλόγου «Ενότητα».

Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του στη Θεία Λειτουργία, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην «καρδιά του Ευαγγελικού μηνύματος, όπως χαρακτηριστικά είπε, αναφερόμενος στον λόγο του Κυρίου «αγαπάτε τους εχθρούς υμών», υπογραμμίζοντας ότι ο λόγος αυτός υπερβαίνει την ανθρώπινη λογική της εχθρότητας, της ανταπόδοσης και της εκδίκησης και αποκαλύπτει τον αληθινό προορισμό του ανθρώπου: να ομοιάσει προς τον Πανάγιο Θεό, που είναι η απόλυτη Αγάπη και το έλεος. Παράλληλα ανέδειξε, για μία ακόμη φορά, τους Αγίους ως πρότυπα αυτής της πορείας, ενώ αναφέρθηκε και στον ήρωα Νικηταρά, τονίζοντας την ανάγκη να αντλούμε πρότυπα ανδρείας, αγάπης και φιλοπατρίας ιδιαίτερα σε μία εποχή που χαρακτηρίζεται από εχθροπάθεια και απαξίωση της αξίας του ανθρώπινου προσώπου.

Ο Σεβασμιώτατος στάθηκε ιδιαίτερα στον λόγο του Κυρίου «αγαπάτε τους εχθρούς υμών» και υπογράμμισε ότι πρόκειται για έναν λόγο που υπερβαίνει κάθε ανθρώπινη λογική και καλεί τον άνθρωπο σε μία ριζική μεταμόρφωση της υπάρξεώς του.

«Δεν υπάρχει πιο επαναστατικός, πιο ρηξικέλευθος, πιο ουσιώδης, πιο μεγαλειώδης λόγος. Είναι ο λόγος που ανατρέπει τα πάντα. Που καταλύει την ανθρώπινη εχθροπάθεια, εκδίκηση. Που θεραπεύει την ιστορία. Που μεταβάλλει όλο τον κόσμο. Γιατί σε αυτόν τον λόγο επικεντρώνεται το μυστήριο της ζωής. Το γιατί ζούμε και ποιος είναι ο προορισμός του ανθρώπου», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Όπως επεσήμανε, η πρόσκληση του Χριστού να αγαπά ο άνθρωπος ακόμη και τους εχθρούς του συνδέεται άμεσα με την αποκάλυψη του ίδιου του ήθους του Θεού. «Ο Πανάγιος Θεός δεν εκδικείται. Ο Πανάγιος Θεός δεν μισεί. Είναι η απόλυτη Αγάπη. Και επομένως τα παιδιά της Βασιλείας, όλοι εμείς, καλούμεθα να αποβούμε όπως Εκείνος», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι ο άνθρωπος καλείται να αποκτήσει το ίδιο ήθος με τον Ουράνιο Πατέρα.

«Για αυτό, λοιπόν, καλούμεθα να αγαπάμε τους εχθρούς ημών. Για να γίνουμε και εμείς ως ο Πατέρας μας. Όλοι έλεος και οικτιρμοί», ανέφερε ο Σεβασμιώτατος, συνδέοντας την εντολή της αγάπης με τον βαθύτερο προορισμό του ανθρώπου, που δεν είναι απλώς η επιβίωση, αλλά η πορεία προς την ομοίωση με τον Θεό. «Καλούμεθα με τα δώρα του κατ’ εικόνα να φτάσουμε στο καθ΄ ομοίωσιν», σημείωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως η ευαγγελική πρόσκληση αποτελεί την «μεγαλύτερη ανατροπή της ιστορίας του κόσμου», καθώς αποκαλύπτει την αιώνια προοπτική του ανθρώπου και το μεγαλείο για το οποίο έχει κληθεί. Όπως σημείωσε, οι Άγιοι είναι εκείνοι που κατέδειξαν στην πράξη αυτή την προοπτική, καθώς «επέτυχαν των επαγγελιών της Διαθήκης» και «απέβησαν ομοηθείς προς τον Θεό».

«Η Χάρις του Παρακλήτου αγιάζει την ψυχή και το σώμα. Όλο τον άνθρωπο. Και μεταβάλλει τον κτιστό άνθρωπο σε κοινωνία χάριτος και ευλογίας με τον Πανάγιο Θεό», ανέφερε σε άλλο σημείο και συνέχισε: «Αγαπάτε, λοιπόν, τους εχθρούς ημών. Τι μεγάλο προσκλητήριο! Απερίγραπτο είναι στο μυαλό μας αυτό το μεγαλειώδες εγερτήριο». «Όλο το Ευαγγέλιο συμπυκνώνεται σε αυτούς τους λόγους».

Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε πως «το Ευαγγέλιο σήμερα είναι ένας μεγαλειώδης κώδων ευθύνης. Κτυπά στις καρδιές όλων μας. Θέλουμε να κερδίσουμε τη ζωή», εξηγώντας ότι ο δρόμος αυτός περνά μέσα από τη μίμηση του ίδιου του Χριστού, ο οποίος επάνω στον Σταυρό, την ώρα του έσχατου πόνου, προσευχήθηκε για εκείνους που Τον σταύρωναν.

Αναφερόμενος στα «ηρωικά πρότυπα» των Αγίων της Εκκλησίας μας οι οποίοι, όπως χαρακτηριστικά είπε, «επέτυχαν των Επαγγελιών της Διαθήκης, έγιναν και αυτοί θεοί κατά χάριν και η ζωή τους εξαγγέλλει το καινούργιο που περιμένει ο κόσμος μέσα στην καθημερινή αποτυχία της ιστορίας». «Ζούμε σε μια σκληρή εποχή μίσους, εχθροπάθειας, εγκλήματος με πολυειδείς τρόπους. Σε μια εποχή απαξιώσεως των ιδεωδών του ανθρωπίνου προσώπου. Και έρχεται το Ευαγγέλιο να μας χαρίσει την αυτογνωσία την αληθινή», πρόσθεσε.

Υπογραμμίζοντας στη συνέχεια ότι ένα ακόμη πρότυπο που προβάλλεται στις συνειδήσεις των ανθρώπων, είναι ο Νικηταράς, ο Νικήτας Σταματελόπουλος, «ο αρχιστράτηγος και πρόμαχος της ελευθερίας του Γένους μας», μίλησε για την ηρωική του πορεία αλλά και στο τραγικό τέλος της ζωής του». «Εδώ απ’ έξω, υπέργηρος και φιλάσθενος όπως ήταν, επαιτούσε για να επιβιώσει ο ήρωας της εθνικής μας παλιγγενεσίας», σημείωσε ο Σεβασμιώτατος καλώντας όλους να εμπνευσθούν από τη ζωή και το ηρωικό παράδειγμά του.

«Αυτό το πρότυπο, λοιπόν, προτείνει η πατρίδα και το Γένος στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Και εμείς καλούμεθα σήμερα, τιμώντας τη μνήμη του στην προτομή που έχουμε ανιδρύσει εις αιώνιον μνημόσυνό του, να μιμηθούμε την ανδρεία του, τη λεβεντιά του και την αγάπη του, σε μία τόσο σκληρή και βάναυση εποχή. Έχουμε πρότυπα, αδελφοί! Ας τα μιμηθούμε και ας τα ακολουθήσουμε», είπε καταλήγοντας.

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας εψάλη από τον Σεβασμιώτατο, η επιμνημόσυνη δέηση στην προτομή του ήρωα, η οποία βρίσκεται στον περίβολο του Γηροκομείου Πειραιώς, παραπλεύρως του Ιερού Ναού.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: «ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΟΙ ΟΙ ΒΟΗΘΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ;»

Πειραιάς, 2 Ὀκτωβρίου 2026

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ:

« ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΟΙ ΟΙ ΒΟΗΘΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ; »

Ἡ βασιλίς τῶν ἀρετῶν κατά τούς Θεοφόρους Πατέρας καί κατά τόν οὐρανοβάμονα Ἀπόστολον Παῦλον εἶναι ἡ «διάκρισις τῶν πνευμάτων», (Κορ. Α΄ 12, 10) χάρισμα καί δωρεά τοῦ Παναγίου Πνεύματος εἰς τούς ἀνυποκρίτως καί ἀληθῶς «ἐν πνεύματι Ἁγίῳ καί Ἀληθείᾳ-Χριστῷ» (Ἰω. 4, 24) ἀγωνιζομένους τόν καλόν ἀγῶνα καί ἐν ταπεινώσει ἐκζητοῦντας τήν χάριν καί τόν ἁγιασμόν τοῦ Παναγίου Θεοῦ, ἀρνουμένους τό δαιμονικό θράσος τῆς ἀγνοίας πού διαστρεβλώνει καί παρερμηνεύει τά πράγματα.

Οἱ ἐπικαλούμενοι τό ὑφιστάμενο κανονικό πλαίσιο διά τή δῆθεν ἀντικανονικότητα τῶν Βοηθῶν Ἐπισκόπων, ἀναφέρονται εἰς ἀσχέτους Ἱερούς Κανόνας, ὡς ὁ ΣΤ΄ Κανών τῆς Ἁγίας Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, πού ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς καί μόνον εἰς Πρεσβυτέρους καί Διακόνους καί ὄχι εἰς Ἐπισκόπους καθώς καί ὁ Η΄ Κανών τῆς Ἁγίας Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὁ ὁποῖος ρυθμίζων τήν ἐπιστροφήν τῶν λεγομένων «καθαρῶν-Ναυατιανῶν» εἰς τήν Ἁγίαν Καθολικήν Ἐκκλησίαν, διαλαμβάνει ὅτι δέν θά ἔπρεπε καί ὁ Ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος καί ὁ ἐκ τῶν «καθαρῶν-Ναυατιανῶν» μετανοήσας νά διαποιμαίνουν τήν ἰδίαν Ἐπισκοπήν (Μητρόπολιν) «ἵνα μή ἐν τῇ πόλει δύο Ἐπίσκοποι ὦσιν», ὡς καί ὁ ΙΣΤ΄ τῆς ΑΒ΄ Συνόδου, ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ εἰς τήν ἐκλογήν καί χειροτονίαν Ἐπισκόπου εἰς Ἐπισκοπήν εἰς τήν ὁποίαν ζεῖ, χωρίς νά ἔχει παραιτηθῇ ἤ νά ἔχει κανονικῶς ἀπομακρυνθῇ ὁ προκάτοχός του. Προδήλως οἱ Κανόνες ἀναφέρονται εἰς Κανονικῶς διαποιμαίνοντας Ἱεράρχας.

Ἀναφέρουν ἀκόμη ὅτι δῆθεν μέ τόν Ν. 590/1977 «Περί τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» (ΦΕΚ Α΄ 146, ἄρθρον 25 ), καταργήθηκε ὁ θεσμός τῶν Βοηθῶν Ἐπισκόπων, ἐνῶ ἡ διάταξις διαλαμβάνει τά ἀκόλουθα: «Ἐκλόγιμοι ἐπίσης εἶναι ἄνευ ἐγγραφῆς εἰς κατάλογον οἱ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον σχολάζοντες Μητροπολῖται τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί οἱ Βοηθοί Ἐπίσκοποι, ὡς καί οἱ κατά τήν ἔναρξην ἰσχύος τοῦ παρόντος Τιτουλάριοι Μητροπολῖται καί Ἐπίσκοποι». Διερωτώμαι: προκύπτει ἀπό τήν ἀνωτέρω διάταξι ἡ κατάργησις τῶν Βοηθῶν Ἐπισκόπων; Παρέλκει νά ἀναφερθοῦν οἱ νεώτερες ρυθμίσεις διά τήν ἀνίδρυσιν νομοθετημένων θέσεων Βοηθῶν Ἐπισκόπων.

Τίθεται ἀκόμη τό κρίσιμο ἐρώτημα: Ὅταν ὅλες οἱ Αὐτοκέφαλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τοῦ κόσμου, ὡς μπορεῖ κανείς νά διακριβώσῃ ἀπό τά κυκλοφοροῦντα Δίπτυχα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἔχουν Βοηθούς Ἐπισκόπους, μόνον οἱ συγκεκριμένοι διακρατοῦν τῆς Κανονικῆς τάξεως καί ἀκριβείας καί ὅλοι οἱ ἄλλοι πλανῶνται;

Ὅσον ἀφορᾷ τώρα εἰς τήν διαδικασίαν τῆς ὑποβολῆς «τριπροσώπου» ὑπό τοῦ αἰτοῦντος Μητροπολίτου διά τήν ἐκλογήν Βοηθοῦ του Ἐπισκόπου καί τήν δῆθεν ἀντικανονικότητα τῆς διαδικασίας, ἡ Ἁγία Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδος μέ τόν ΣΤ΄ Κανόνα της διαλαμβάνει «εἴ τις χωρὶς γνώμης τοῦ μητροπολίτου γένοιτο ἐπίσκοπος, τὸν τοιοῦτον ἡ μεγάλη σύνοδος ὥρισε μὴ δεῖν εἶναι ἐπίσκοπον» καί ὁ θεοφώτιστος Ἅγιος Νικόδημος ἑρμηνεύει: «διότι ἐάν καί τό πλῆθος τῶν Ἐπισκόπων ἐψήφιζεν τόν Ἐπίσκοπον, ἡ ἐπικύρωσις ὅμως τῆς ψήφου ἔπρεπε νά γένῃ ἀπό τόν Μητροπολίτην καί ὅποιον ἐκεῖνος ἐδοκίμαζεν νά γένῃ Ἐπίσκοπος» (Πηδάλιον, Ἐκδ. Ρηγοπούλου σελ. 131), καί οὐσιαστικά ὁρίζει τήν σήμερον τηρουμένην διαδικασίαν διά τήν ἐκλογήν Βοηθοῦ Ἐπισκόπου, διότι εὐλόγως οἱ Θεοφόροι Πατέρες ἔκριναν ὅτι δέν μπορεῖς ἕναν ἄγνωστο νά τόν ἐπιβάλῃς ὡς ἄμεσον συνεργόν καί νόμιμον ἐκπρόσωπον ἑνός ἑτέρου, διότι αὐτό ἀντίκειται στούς ἀπλούς κανόνες τῆς λογικῆς καί τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τῶν θεσμῶν.

Τά ἱερά δόγματα τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως εἶναι ἀναλλοίωτα καί αἰώνια, διότι ἡ ἀποκαλυφθεῖσα ἀλήθεια παρεδόθη ἅπαξ τῇ Ἐκκλησίᾳ (Ἰούδ. 1, 3), ἀλλά ἡ διαχείρισις τοῦ τρόπου διοικήσεως τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας πρέπει ἀναποδράστως νά λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν τά ἰσχύοντα στόν χῶρο καί τόν χρόνο. Ὅταν ἔχωμε πολυάνθρωπες ἐκκλησιαστικές δικαιοδοσίες χιλιάδων ἀνθρώπων, μέ ἐκκλησιαστικές δομές πολυειδῶν θεμάτων, μέ ποιμαντικές ποικίλες ὑποχρεώσεις καθημερινῶς, εἶναι ἀνθρωπίνως ἀδύνατον ἕνας Ποιμενάρχης, ὅσον ἐργωδῶς, ὀτρηρῶς καί ἀεικινήτως καί ἐάν πληροφορεῖ τήν Ποιμαντορίαν καί διακονίαν του, νά ἐπαρκέσῃ καί δι’ αὐτό εἶναι ἐν πολλοῖς ἀπαραίτητος ἡ παρρησία ἑνός Βοηθοῦ Ἐπισκόπου, ὁ ὁποῖος θά ἐκπροσωπῇ τόν οἰκεῖον Ποιμενάρχην καί θά ἀναφέρεται εἰς αὐτόν. Δέν εἶναι δέ νομικῶς ἐφικτόν, οὔτε ἡ Πολιτεία δέχεται νά κατατμίζονται οἱ ὑφιστάμενες Μητροπόλεις καί νά ἀνιδρύονται νέες, ὧστε νά ἀποβαίνουν περισσότερον εὐποίμαντες. Ἑπομένως, εἰς μίαν Κανονικήν δικαιοδοσίαν δέν ἔχομεν δύο Ποιμενάρχες. Ἕνας εἶναι ὁ διαποιμαίνων. Ὁ Βοηθός τόν ἐκπροσωπεῖ καί τόν ἀναπληροῖ εἰς περιστάσεις πού κρίνεται ἀπαραίτητος ἡ παρουσία ἐνός Ἐπισκόπου.

Ὁ Πεπνυμένος, Γεραρός καί βαθυνούστατος Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος, κ.κ. Ἱερώνυμος Β΄, μέσα εἰς τά πολλά ἀγαθά ἐπιτεύγματα τῆς πρωθιεραρχίας του πιστώνεται καί μέ τήν ρύθμισι τοῦ δυσεπιλύτου θέματος τῶν ὀργανικῶν θέσεων, μέ τήν ὁποίαν ἐπιτέλους ἀντιμετωπίσθη ἡ κακουργία τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, ἡ ὁποία ἀφοῦ διήρπασε μεθοδικά τό σύνολον τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καί ἀπεγύμνωσεν τήν Ἐκκλησίαν τῆς οἰκονομικῆς δυνατότητός της, ἐξεβίαζεν τήν Ἐκκλησίαν διά τό ζήτημα τῶν μή ὀργανικῶν 2.000 προσωποπαγῶν θέσεων τῶν Ἐφημερίων καί Διακόνων, παρότι εἶχον τήν ἐπικύρωσιν τῆς δημοσιεύσεως εἰς τήν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Τό θέμα ἐπελύθη μέ τόν Ν. 4957/2022 (ΦΕΚ Α 141/21.07.2022) εἰς τόν ὁποῖον ὅμως διαλαμβάνεται ρύθμισις, ἡ ὁποία προβλέπει τήν ἐκλογήν Βοηθῶν Ἐπισκόπων εἰς μή νομοθετημένην θέσιν, (ἄρθρο 347, παράγρ. 11) «Κληρικός της Εκκλησίας της Ελλάδος που εκλέγεται βοηθός επίσκοπος από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος χωρίς να υφίσταται αντίστοιχη κενή οργανική θέση, λαμβάνει μόνο τις αποδοχές της θέσης από την οποία προέρχεται» καί βάσει αὐτῆς τῆς διατάξεως ἐξελέγησαν ἤδη Βοηθοί Ἐπίσκοποι εἰς τούς αἰτήσαντας Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας. Τίθεται λοιπόν τό κομβικόν ἐρώτημα: Ἐπειδή ἡ Ἐκκλησία ἔχει συνέχεια καί συνέπεια καί δέν εἶναι εὐκαιριακός χῶρος, μέ ποία ἠθική καί λογική θά ἀποκλεισθοῦν ἄλλοι αἰτοῦντες Μητροπολῖται ἀπό τήν δυνατότητα πού παρέχει ἡ συγκεκριμένη διάταξις, ἡ ὁποία κατηρτίσθη μέ τήν συνέργεια Ἐκκλησίας καί Πολιτείας; Αὐτό ταπεινῶς φρονῶ ὅτι εἶναι τό μεῖζον ζήτημα καί θά πρέπει ἡ Σεπτή Ἱεραρχία πού θά συνέλθῃ τήν ἑπομένην ἑβδομάδα νά αἰτιολογήσῃ συγκεκριμένως καί εἰδικῶς τήν τυχόν ἀπόρριψη ἑκάστης αἰτήσεως, δεδομένης τῆς μή ἀντικανονικότητος τοῦ θεσμοῦ, ὡς ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Διαβάστε περισσότερα

Πειραιώς Σεραφείμ: «Έχουμε ανάγκη από ηρωικά πρότυπα» – Με μεγάλη επιτυχία η Φιλανθρωπική Συναυλία της Ι.Μ. Πειραιώς στο Βεάκειο Θέατρο

Με απόλυτη επιτυχία και για άλλη μία φορά σε ένα κατάμεστο Βεάκειο Θέατρο πραγματοποιήθηκε σήμερα, Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2026 η μεγάλη Φιλανθρωπική Συναυλία της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, ένας θεσμός που αποσκοπεί στην ενίσχυση του πολύπλευρου Φιλανθρωπικού, Κοινωνικού, Ιεραποστολικού και Εκπαιδευτικού έργου της τοπικής Εκκλησίας.

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής και με την υποστήριξη του Δήμου Πειραιά. 

Την παρουσίαση της βραδιάς ανέλαβαν η ηθοποιός Δήμητρα Στογιάννη και ο κ. Δημήτρης Αλφιέρης διευθυντής του ιδιαίτερου γραφείου του Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Να αναφερθεί ότι στην συναυλία παρέστησαν οι Σεβ. Μητροπολίτες, Ύδρας κ. Εφραίμ, Τρίκκης κ. Χρυσόστομος, ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θεοφ. Επίσκοπος Χριστουπόλεως κ. Βαρνάβας, ο Θεοφ. Επίσκοπος Ευρίπου κ. Χρυσόστομος, ο Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Πειραιώς Θεοφ. Επίσκοπος Αχελώου κ. Νήφων, ο Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Ύδρας Αρχιμ. Νεκτάριος Δαρδανός, ο Ιεροκήρυκας της Ι.Μ. Τρίκκης Αρχιμ. Αχίλλιος Τσούτσουρας, ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ι.Μ. Ύδρας π. Ακίνδυνος Δαρδανός και ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ι.Μ. Πειραιώς π. Ιωάννης Παναγιώτου.

Η βραδιά ξεκίνησε με παραδοσιακούς χορούς από το χορευτικό τμήμα του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Πειραιώς, οι οποίοι παρουσίασαν χορούς από τα νησιά του Αιγαίου (Συρτός Σαντορίνης, Μπαλαριστός Μυκόνου, Σούστα Δωδεκανήσου, Μπάλος).

Στη συνέχεια, οι κληρικοί π. Κοσμάς Ρισάνος και π. Χρήστος Ρισάνος ταξίδεψαν το κοινό στη μουσική παράδοση του τόπου μας, αποδεικνύοντας πως η Εκκλησία παραμένει ζωντανό κύτταρο πολιτισμού.

Συγκινητική ήταν η στιγμή όπου ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ καλοσώρισε στην εκδήλωση τον Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ κ. Γιώργο Μυλωνάκη, μετά τη σοβαρή περιπέτεια της υγείας του, εξαίροντας την πίστη του και της οικογένειάς του στις δύσκολές στιγμές που πέρασε.

Παράλληλα ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε τις θερμές ευχαριστίες του στον Περιφερειάρχη Αττικής κ. Νικόλαο Χαρδαλιά για την δημιουργία του Κειμηλιαρχείου της Ι.Μ. Πειραιώς, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως «ήρθε ο καιρός αγαπητέ Νίκο να ανοίξεις την αγκαλιά σου και να μας χαρίσεις αυτή τη μεγάλη χαρά και ευλογία».

Στην συνέχεια ο Δήμαρχος Πειραιά, Γιάννης Μώραλης, και ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ υπογράμμισαν για άλλη μια φορά την ισχυρή συνεργασία και τη στενή σχέση εμπιστοσύνης που διέπει τις δράσεις του Δήμου και της τοπικής Εκκλησίας προς όφελος των πολιτών.

Ο κ. Μώραλης, λαμβάνοντας τον λόγο, εξέφρασε την εκτίμηση και την ευγνωμοσύνη του προς το πρόσωπο του Σεβασμιωτάτου, τονίζοντας πως αισθάνεται πρωτίστως ως πολίτης του Πειραιά υπερήφανος για το πλούσιο κοινωνικό και ανθρωπιστικό έργο της Μητρόπολης.

Όπως ανέφερε, στα 13 χρόνια της αυτοδιοικητικής του πορείας στον Πειραιά, έχει διαμορφωθεί μια «ισχυρή συμμαχία» αλληλεγγύης, στην οποία συμμετέχουν ο Δήμος, η Περιφέρεια, η Μητρόπολη, καθώς και μεγάλοι φορείς και σύλλογοι της πόλης —όπως ο Ολυμπιακός— ώστε κανένας δημότης που βρίσκεται σε ανάγκη να μη μένει αβοήθητος.

Παράλληλα, καλωσόρισε τη συνδρομή της Περιφέρειας Αττικής, επισημαίνοντας ότι με κοινές δυνάμεις μπορούν να επιτευχθούν ακόμη μεγαλύτεροι στόχοι.

Από την πλευρά του, ο Σεβασμιώτατος στάθηκε στην έννοια της ενότητας και της κοινωνίας των προσώπων, ευχαριστώντας τον Δήμαρχο Πειραιά για τη διαρκή στήριξη και τη συμβολή του στα έργα που πραγματοποιούνται στην πόλη, χαρακτηρίζοντας την προσφορά προς τον συνάνθρωπο ως το πραγματικό «πρωτάθλημα της ζωής».

Ευχήθηκε, τέλος, το πνεύμα αυτό της συνεργασίας να συνεχίσει να καρποφορεί και να φέρνει ευλογίες στο μεγάλο λιμάνι της χώρας.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ απένειμε την ύψιστη τιμητική διάκριση της τοπικής Εκκλησίας — το Μετάλλιο μετ’ Αστέρος του πολιούχου Αγίου Σπυρίδωνος — στον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης, Στρατηγό Δημήτριο Χούπη.

Στην προσφώνησή του, ο Σεβασμιώτατος χαρακτήρισε τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ ως έναν «πιστό και φιλότιμο στρατιώτη του έθνους», ο οποίος, μαζί με τους Αρχηγούς των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, προασπίζεται καθημερινά την ελευθερία, την εθνική ακεραιότητα και την τιμή της Ελλάδας απέναντι στον ιστορικό αναθεωρητισμό και τις προκλήσεις της γείτονος.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς τόνισε ότι το ηρωικό παράδειγμα του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, καθώς και η αμέριστη στήριξη της οικογένειάς του, έχουν εγγραφεί στις καρδιές όλων των Ελλήνων, αποτελώντας πρότυπο για τη νέα γενιά σε μια ιδιαίτερα απαιτητική εποχή.

«Έχουμε ανάγκη από ηρωικά πρότυπα, και εσείς, Ενδοξότατε Στρατηγέ, είστε ένα τέτοιο ηρωικό πρότυπο για τους νέους Έλληνες» – τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Σεραφείμ.

Παράλληλα, εξέφρασε τις θερμότερες ευχές του για υγεία, δύναμη και θεία ενίσχυση στο δύσκολο έργο του, υπογραμμίζοντας τον ρόλο των Ενόπλων Δυνάμεων ως «ασπίδα της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της εθνικής μας αυτοσυνειδησίας».

Κλείνοντας, ο Σεβασμιώτατος προέβη σε μια καίρια επισημάνση για τις σύγχρονες προκλήσεις του έθνους, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι ενώ από τη Δύση μπορεί να δοκιμάζεται η πολιτισμική μας ιδιοπροσωπία, από την Ανατολή κινδυνεύει η ίδια η επιβίωση του έθνους, καθιστώντας τον επιτελικό ρόλο των Ενόπλων Δυνάμεων εξαιρετικά πολύτιμο και κρίσιμο.

Με λόγια βαθιάς ευγνωμοσύνης αποδέχθηκε την τιμητική διάκριση από τη Μητρόπολη Πειραιώς ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, αφιερώνοντας τη βράβευση στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, τονίζοντας ότι η αναγνώριση αυτή απευθύνεται σε κάθε στρατιώτη που υπηρετεί από την πιο ακριτική βραχονησίδα έως τα άκρα της ελληνικής επικράτειας.

Παράλληλα, διαβεβαίωσε πως οι Ένοπλες Δυνάμεις γρηγορούν διαρκώς για την προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας και ακεραιότητας, βαδίζοντας χέρι-χέρι με την Εκκλησία, όπως ιστορικά συνέβαινε στις μεγάλες δοκιμασίες του γένους.

Κλείνοντας, εξέφρασε την υπερηφάνειά του για τον ελληνικό λαό, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να πορευόμαστε στο μέλλον ως γνήσιοι Έλληνες, «ορθώς και όρθιοι».

Αμέσως μετά ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ εξέφρασε τις θερμές και εγκάρδιες ευχαριστίες του προς όλους όσους συνέβαλαν στην πραγματοποίησή της αυτής της μεγάλης φιλανθρωπικής συναυλίας.

Ειδικότερα, ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον διευθυντή του ιδιαίτερου γραφείου του, κ. Δημήτριο Αλφιέρη, καθώς και τους συνεργάτες του, Ευαγγελία Κονταξή και Κωνσταντίνο Δαντίλη, για τη διαρκή προσφορά και τη διοργάνωση της όμορφης αυτής βραδιάς.

Ιδιαίτερη μνεία έκανε στην ηθοποιό Δήμητρα Στογιάννη, επισημαίνοντας πως με την παρουσία της αποδεικνύει ότι ηθοποιός σημαίνει «ποιώ ήθος».

Παράλληλα, ευχαρίστησε εκ βάθους καρδίας τους παριστάμενους Αρχιερείς —τον Μητροπολίτη Ύδρας κ. Εφραίμ, τον Μητροπολίτη Τρίκκης κ. Χρυσόστομο, τον Επίσκοπο Χριστουπόλεως κ. Βαρνάβα και τον Επίσκοπο Ευρίπου κ. Χρυσόστομο— ευχόμενος σε όλους υγεία, θεία χάρη και καλή απόλαυση της συναυλίας.

Τιμητική διάκριση απονεμήθηκε επίσης και στην τραγουδίστρια Κατερίνα Λιόλιου για την αφιλοκερδή συμμετοχή της.

Ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε προς την Κατερίνα Λιόλου θερμά και εγκωμιαστικά λόγια για την καλλιτεχνική της προσφορά, τονίζοντας ότι «αυτή η ψυχή που δονείται και πάλλεται και χαρίζει τόση ομορφιά, δεν είναι αποτέλεσμα τυχαίων κυττάρων, μια τυχαία συνάρμοση κυττάρων όπως λένε κάποιοι αφελείς, αλλά είναι απόδειξη της ενθέου καταγωγής του ανθρώπου. Γιατί μόνο όταν ο άνθρωπος κοινωνεί με την αιώνια αλήθεια που είναι ο Θεός, μπορεί να εκφράζεται με αυτή την ομορφιά και να χαρίζει τόσο δυνατά νοήματα αγάπης, κοινωνικότητος και αλληλοπεριχώρησης».

Χαρακτήρισε την κ. Λιόλιου ως «ιεραπόστολο» που μεταφέρει την ομορφιά στους ανθρώπους, ενώ της ευχήθηκε υγεία, δύναμη και συνέχιση του αγώνα της, υπογραμμίζοντας ότι η αγάπη του κόσμου αποτελεί τον μεγαλύτερο πλούτο και το στεφάνι της ύπαρξής της.

Στην συνέχεια το μουσικό μέρος της βραδιάς απογειώθηκε με την εμφάνιση της δημοφιλούς τραγουδίστριας Κατερίνας Λιόλιου, και της Χορωδίας των Εκπαιδευτηρίων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, υπό τη διεύθυνση του μουσικού Γιάννη Γρηγοράκη, η οποία συνόδευσε την καλλιτέχνιδα σε αγαπημένα τραγούδια, ενώ νωρίτερα στη σκηνή βρέθηκε ο Γιάννης Φακίνος.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους μέλη της Κυβέρνησης, Βουλευτές, ηγετικά στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο Πρύτανης του ΕΚΠΑ, καθώς και εκπρόσωποι των Στρατιωτικών, Δικαστικών Αρχών και των Σωμάτων Ασφαλείας, ο Διευθυντής Ειδήσεων και ενημερωτικών εκπομπών του Mega κ. Σταμάτης Μαλέλης, μαζί με πλήθος δημοσιογράφων και εκπροσώπων φορέων

Τέλος, να σημειωθεί ότι η βραδιά έκλεισε μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού, συγκίνησης και αλληλεγγύης, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια χρονιά τη θερμή ανταπόκριση του κόσμου στο φιλανθρωπικό έργο της Μητροπόλεως Πειραιώς.

Δείτε τα ρεπορτάζ που παρουσίασαν τα Κεντρικά Δελτία Ειδήσεων του MEGA και του ALPHA.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Διαβάστε περισσότερα

Μητροπολίτης Πειραιώς: «Η Παναγία είναι εκείνη που ενώνει τον ουρανό και τη γη».

Στην Ακολουθία του Εσπερινού και του Παρακλητικού Κανόνα προς την Υπεραγία Θεοτόκο που τελέστηκαν στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς χοροστάτησε χθες, Δευτέρα 4 Αυγούστου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο οποίος κήρυξε και τον Θείο Λόγο.

Ο Σεβασμιώτατος, αρχικά, αναφέρθηκε στην Ιερά Εικόνα της Παναγίας των Βλαχερνών, η οποία βρίσκεται «ενθρονισμένη εις το διηνεκές» στο Ναό του Αγίου Δημητρίου Πειραιώς και υπενθυμίζει το μεγάλο θαύμα της εμφανίσεως της Θεομήτορος στον Ναό της Ευαγγελιστρίας Πειραιώς κατά την Ιερά Αγρυπνία της 24ης προς 25η Μαρτίου 1929, σημειώνοντας τη διαρκή προστασία της Παναγίας προς την τοπική Εκκλησία, επαναλαμβάνοντας, όπως χαρακτηριστικά είπε, «το θαύμα που είχε επιτελέσει η Χάρις της στον Πανίερο Ναό των Βλαχερνών της Κωνσταντινουπόλεως».

Ο Σεβασμιώτατος τόνισε, επίσης, ότι ολόκληρος ο μήνας Αύγουστος αποτελεί μήνα αφιερωμένο στην Παναγία, καθώς η Εκκλησία τιμά την ένδοξη Κοίμηση και Μετάστασή της, τα Εννιάμερα και την Κατάθεση της Τιμίας της Ζώνης, καλώντας τους πιστούς σε πορεία πνευματικής προετοιμασίας και προσευχής.

«Κάθε εορτή της Παναγίας, ειδικότερα όμως η εορτή της Κοιμήσεώς της, είναι μία μεγάλη εορτή ενότητος», επεσήμανε ο Σεβασμιώτατος, τονίζοντας παράλληλα πως «είναι πραγματικά η εορτή που ετοιμαζόμαστε να εορτάσουμε, να πανηγυρίσουμε, μια εορτή μεγάλης ενότητος, γιατί ο Πανάγιος Θεός, ο Τρισυπόστατος Θεός είναι ένας Αληθινός Θεός ενότητος, κοινωνίας και απερινοήτου αγάπης». Και συνέχισε: «Δυστυχώς ο άνθρωπος επέλεξε τη διάσταση, την αυτονόμηση. Επέλεξε τον εγωκεντρισμό και κατέστρεψε αυτή την αγία ενότητα. Και έτσι μπήκε στον χώρο και τον χρόνο της ιστορίας του κόσμου η διάσταση, η διαίρεση και ο αποκλεισμός. Σε αυτή, λοιπόν, την τραγικότητα ο Θεός απάντησε με την απερινόητη οικονομία Του, με το σχέδιο που Εκείνος μέσα στον παράδεισο, στην Εδέμ, διεκήρυξε με το Πρωτευαγγέλιο». «Η Υπεραγία Θεοτόκος είναι το πρόσωπο εκείνο από όλη την ανθρωπότητα, από όλη την ιστορία που συνήργησε και συνεργάστηκε με τον Θεό στην ένωση των ανθρώπων και πάλι μαζί Του. Η Παναγία είναι εκείνη που ενώνει τον ουρανό και τη γη, γιατί είναι το πρόσωπο που ευαρέστησε τόσο τον Κύριο χάρη στην προσωπική της καθαρότητα, χάρη στην ενοείδειά της, χάρη στην εν ταπεινώσει και φόβο Θεού κοινωνία της με το πρόσωπό Του, ώστε άνοιξε τις πύλες της ιστορίας για να εισέλθει ο Πανάγιος Θεός». «Έτσι ο ουρανός ενώθηκε με τη γη, ο Άκτιστος με τον κτιστό άνθρωπο, ο Πανάγιος Θεός με το αγαπημένο Του πλάσμα», συμπλήρωσε.

Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος ανέδειξε την Παναγία ως τον συνδετικό κρίκο μεταξύ Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, επισημαίνοντας ότι όλες οι προτυπώσεις και οι προφητικές εικόνες της Παλαιάς Διαθήκης, όπως η καιομένη και μη καταφλεγομένη βάτος, η ράβδος του Ααρών που άνθισε, ο πόκος του Γεδεών, η χρυσή στάμνα με το μάννα και τόσες άλλες, βρίσκουν στο πρόσωπό της την πλήρη εκπλήρωσή τους και «την αληθή πραγμάτωσή τους». «Όλα, λοιπόν, τα παλαιά μυστήρια ενώνονται πλέον στο πρόσωπο της Παναγίας. Ενώνονται με έναν τρόπο υπερβατικό και αληθινό με τη νέα πραγματικότητα», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Σεβασμιώτατος έκανε ιδιαίτερη αναφορά και στο μυστήριο της οικογένειας, σημειώνοντας ότι η Παναγία αποτελεί πρότυπο αληθινής κοινωνίας και ενότητας ανδρός και γυναικός. Υπενθύμισε την παρέμβασή της στον γάμο της Κανά, όπου με τη μεσιτεία της διαφυλάχθηκε η χαρά του γάμου, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι ο γάμος αποτελεί ιερό Μυστήριο μέσα στο οποίο ο άνδρας και η γυναίκα καλούνται να γίνουν «μία σάρκα» και να συνεργασθούν με τον Θεό στο έργο της δημιουργίας της ζωής. Τόνισε χαρακτηριστικά: «Η Παναγία ακόμη ενώνει τον άντρα και τη γυναίκα. Ο Πανάγιος Θεός έπλασε τον άνθρωπο με προδιαγραφές ενότητος και κοινωνίας των προσώπων». «Ο Θεός έπλασε τον Αδάμ πρώτο και εκ της πλευράς αυτού ανοικοδόμησε τη γυναίκα, την Εύα», «για να καταδείξει την ενότητα των δύο ανθρώπων, που ενωμένοι αποτελούν τον έναν άνθρωπο. Αλλά η διαίρεσις, ο αυταρχισμός, η εγωπάθεια, η σατανική επέλαση διέσπασε αυτή την ενότητα. Και έτσι ο άνδρας έγινε αυταρχικός, να επιβάλλεται στη γυναίκα, η δε γυναίκα να μην αισθάνεται την κοινωνία με τον άνδρα της».

Στο σημείο αυτό εξέφρασε, για μία ακόμη φορά, τον έντονο προβληματισμό του για γεγονότα που αμφισβητούν και αλλοιώνουν τον θεσμό της οικογένειας, τονίζοντας ότι η Εκκλησία συνεχίζει να προβάλλει το ευαγγελικό πρότυπο της ενότητας.

«Η Παναγία είναι η μητέρα του Θεού, η άσπιλος νύμφη, που εγγυάται την αληθινή κοινωνία των προσώπων, στο μέγιστο και ιερό Μυστήριο του γάμου, που ευλογεί την οικογένεια», σημείωσε χαρακτηριστικά κάνοντας λόγο για μία εποχή «που η οικογένεια αμφισβητείται, προσβάλλεται, εκχυδαΐζεται και ο κόσμος γίνεται πολύ πιο δυστοπικός από όλη αυτή την τραγωδία που βιώνουμε». «Φτάσαμε στο σημείο να νομοθετούμε στα κοινοβούλιά μας την ανατροπή της ανθρώπινης οντολογίας, μορφολογίας και φυσιολογίας, εν ονόματι, λέει, κάποιας υποτιθεμένης ψευδοϊσότητας».

«Η Παναγία, ακόμη, ενώνει τον θάνατο με τη ζωή», είπε σε άλλο σημείο του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος, επισημαίνοντας πως «παρότι μέσα στην κοιλία της συνέλαβε και γέννησε τον Υιόν του Θεού του Ζώντος, όπως όλοι οι άνθρωποι, δοκίμασε και εκείνη τον θάνατο. Αλλά το μεγάλο θαύμα είναι ότι ο θάνατος δεν εκράτησε την Υπεραγία Θεοτόκο, γιατί ο Αναστημένος Υιός της την προσέλαβε στην αγκάλη Του». «Και το Πανάγιο σώμα της δεν είδε διαφθορά, ούτε κυτταρική σήψη», «και γίνεται έτσι η εγγύηση και η προτύπωση και της δικής μας Αναστάσεως». «Ο Άδης και ο θάνατος δεν μας κρατούν πλέον, γιατί ο Κύριος της Δόξης Ανέστη εκ των νεκρών και συνέτριψε τον θάνατο».

«Ζούμε σε δύσκολες εποχές, σε εφιαλτικές καταστάσεις όπου βλέπουμε να επαναστατούν τα πάντα εναντίον μας», είπε ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, σημειώνοντας πως «εφόσον εμείς δεν τηρούμε τον νόμο του Θεού, δεν συντονίζουμε τη ζωή μας με τη Χάρη και την Ευλογία και τον αγιασμό που Εκείνος χαρίζει και προσφέρει, τα πάντα θα συστενάζουν μαζί μας και θα επαναστατούν εναντίον μας».

«Εύχομαι να αντλήσουμε ζωή και δύναμη από τη Χάρη της και τη μητρική της σκέπη. Να αισθανόμεθα ότι έχουμε αυτή τη μητέρα, την αναστημένη μητέρα, που είναι η εγγύηση και της δικής μας Αναστάσεως», είπε καταλήγοντας, ευχόμενος παράλληλα «Καλή Παναγία» και «καλό Πάσχα του καλοκαιριού σε όλους».

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα

Καλοκαιρινές σκέψεις!

Καθώς οι ημέρες του καλοκαιριού μάς καλούν να αφήσουμε για λίγο πίσω τους έντονους ρυθμούς της καθημερινότητας, πολλοί από εμάς ετοιμαζόμαστε – εάν δεν το έχουμε κάνει ήδη - για λίγες ημέρες ξεκούρασης και ανανέωσης. Η ανάπαυση δεν είναι πολυτέλεια, αλλά μια ευκαιρία να ανακτήσουμε δυνάμεις, να βρεθούμε περισσότερο με τους αγαπημένους μας και να θαυμάσουμε την ομορφιά της δημιουργίας του Θεού.

Ωστόσο, ας μην επιτρέψουμε οι διακοπές να γίνουν διακοπή από την πνευματική μας ζωή. Η προσευχή δεν γνωρίζει ούτε εποχές, ούτε τόπους. Είτε βρισκόμαστε στο σπίτι μας είτε σε κάποιο νησί, είτε στο βουνό, είτε δίπλα στη θάλασσα, μπορούμε να αφιερώνουμε λίγα λεπτά της ημέρας στον Θεό, να Τον ευχαριστούμε για τις δωρεές Του και να Του εμπιστευόμαστε τις αγωνίες και τις ελπίδες μας.

Παράλληλα, ας μη λησμονούμε ποτέ και για κανέναν λόγο τον συνάνθρωπό μας. Το καλοκαίρι δεν είναι μόνο χρόνος προσωπικής ανάπαυσης, αλλά και ευκαιρία να καλλιεργήσουμε την αγάπη και την προσφορά. Ένας καλός λόγος, μια πράξη συμπαράστασης, ένα ενδιαφέρον για κάποιον που δοκιμάζεται, μπορούν να γίνουν πολύτιμη μαρτυρία της χριστιανικής μας ζωής.

Ιδιαίτερα αυτές τις ημέρες, ας κρατήσουμε στην προσευχή μας όλους εκείνους που δοκιμάζονται από τις καταστροφικές πυρκαγιές. Για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους. Όλους εκείνους που έχασαν ή κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια και τους κόπους μιας ζωής, όσους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, αλλά και τους πυροσβέστες, τους εθελοντές και όλους όσοι αγωνίζονται με αυταπάρνηση για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος.

Ας προσπαθήσουμε αυτό το καλοκαίρι να γίνει για όλους μας όχι μόνο περίοδος σωματικής ξεκούρασης, αλλά και αφορμή πνευματικής ανανέωσης. Ας κρατήσουμε την καρδιά μας ανοιχτή στον Θεό και στους αδελφούς μας, ώστε, όπου κι αν βρεθούμε, να μεταφέρουμε το φως της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης.

Καλή και ευλογημένη περίοδο διακοπών, με την προστασία και τη χάρη του Κυρίου μας.

Καλή Παναγιά!

Διαβάστε περισσότερα