Μνήμες που – ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ – έχουν χαραχτεί μέσα μας… έχουν
ριζώσει στη καρδιά στο νου μας και κάθε φορά που τις ανασύρουμε είτε νοσταλγούμε
και συγκινούμαστε, είτε ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια με όσα έχουμε κάνει (ή δεν
έχουμε κάνει) στη ζωή μας!
Ιστορίες και στιγμές ευλογημένες που κοινό παρονομαστή είχαν
τον Χριστό και την Εκκλησία Του, την ενοριακή ζωή η ο οποία ήταν (και είναι) γεμάτη
χαρές και όμορφα – ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ – όμορφα συναισθήματα!
Όταν κοιτάς τα πράγματα από απόσταση βλέπεις τα ουσιαστικά της
ζωής και έχεις, σίγουρα, καθαρότερο κριτήριο, μεγαλύτερη εμπειρία και
ωριμότητα.
Καθώς βρισκόμαστε ακόμη στο ξεκίνημα μίας νέας χρονιάς,
συνειδητοποιούμε ότι την 1η Φεβρουαρίου ανοίγει το Τριώδιο και πορευόμαστε
σιγά – σιγά για το Άγιο Πάσχα!
Έτσι είναι η ζωή… έτσι είναι ο χρόνος… κυλάει και ούτε που καταλαβαίνεις
πότε ήσουν παιδί και πότε απέκτησες παιδιά (για την ακρίβεια μας τα χάρισε ο
Θεός)!!!
…και όπως - ΣΟΦΑ - λέει και μία ψυχή: «τουλάχιστον έχουμε περάσει ωραία!!!»
Άντε και καλή συνέχεια!!!
