Τομέας Νεότητος Ιερού Ναού Αγίας Σοφίας Πειραιώς

Άγιος Νεκτάριος, Επίσκοπος Πενταπόλεως: 1846 - 1920.

Η Αγιοκατάταξή του από το Οικουμενικό Πατριαρχείο έγινε στις 20 Απριλίου 1961!

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: 1906 - 1991.

Η Αγιοκατάταξή του από το Οικουμενικό Πατριαρχείο έγινε στις 27 Νοεμβρίου 2013!

Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης: 1912 - 1998.

Η Αγιοκατάταξή του από το Οικουμενικό Πατριαρχείο έγινε στις 9 Μαρτίου 2020!

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026

Η Ελλάδα γερνάει και θα χάσει σχεδόν 3 εκατ. κατοίκους: Ο πληθυσμός της το 2080 θα μειωθεί στα 7,6 εκατ.

Η Ελλάδα γερνάει και θα χάσει σχεδόν 3 εκατ. κατοίκους: Ο πληθυσμός της το 2080 θα μειωθεί στα 7,6 εκατ.

Δυσοίωνες είναι οι προβλέψεις για τον πληθυσμό της Ελλάδας σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ageing Report 2027 με την μείωσή του τα επόμενα χρόνια να είναι δραματική.

Από την έκθεση Ageing Report 2027, προκύπτει ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας, από 10,4 εκατομμύρια το 2025, αναμένεται να περιοριστεί στα 7,6 εκατομμύρια έως το 2080. Παραθέτονται μάλιστα αναλυτικά στοιχεία με τους κατοίκους της χώρας να μειώνονται σε 10,2 εκατομμύρια το 2030, 9,7 εκατομμύρια το 2040, 9,2 εκατομμύρια το 2050, 8,6 εκατομμύρια το 2060, 8 εκατομμύρια το 2070 και μόλις 7,6 εκατομμύρια το 2080.

Αυτή η εξέλιξη αναμένεται να έρθει παρά το γεγονός ότι θα υπάρξει κάποια μικρή βελτίωση στον χάρτη των γεννήσεων. Βάσει των προβλέψεων ο μέσος αριθμός παιδιών ανά γυναίκα εκτιμάται ότι θα αυξηθεί από 1,2 σε 1,45 κατά την εξεταζόμενη περίοδο, χωρίς ωστόσο η αύξηση αυτή να είναι αρκετή για να ανατρέψει τη δημογραφική συρρίκνωση.

Την ίδια στιγμή, η γήρανση του πληθυσμού αναμένεται να ενταθεί, με τον αριθμό των πολιτών άνω των 65 ετών να αυξάνεται σταδιακά. Ιδιαίτερα έντονη προβλέπεται να είναι η αύξηση στην ηλικιακή ομάδα των 80 ετών και άνω, όπου ο μέσος ρυθμός ανόδου για τις επόμενες δεκαετίες εκτιμάται στο 13%.

Ανάλογη εικόνα αναμένεται σε όλη την Ευρώπη με εξαιρέσεις βέβαια… Με βάση τα στοιχεία της έκθεσης, ο πληθυσμός της ΕΕ αναμένεται να αυξηθεί ελαφρώς από τα 452 εκατομμύρια το 2025 στα 453 εκατομμύρια το 2029. Από εκεί και πέρα, ωστόσο, προβλέπεται να ακολουθήσει πτωτική πορεία, φτάνοντας τα 414 εκατομμύρια το 2080. Η μεταβολή αυτή αντιστοιχεί σε μείωση κατά 8% σε σχέση με το 2025.

Στις προβλέψεις βέβαια υπάρχουν και διαφοροποιήσεις. Συγκεκριμένα, σε 10 κράτη-μέλη ο πληθυσμός το 2080 εκτιμάται ότι θα είναι υψηλότερος από τα σημερινά επίπεδα. Κοινό χαρακτηριστικό, ωστόσο, για όλες τις χώρες της Ένωσης θα αποτελέσει η μετατόπιση της πληθυσμιακής σύνθεσης προς τις μεγαλύτερες ηλικίες.

Εκείνο που προβληματίζει ιδιαίτερα είναι ότι το ποσοστό των πολιτών ηλικίας 65 ετών και άνω αναμένεται να αυξηθεί από το σημερινό 22% στο 33% το 2080. Ακόμη μεγαλύτερη θα είναι η μεταβολή στην ομάδα των ατόμων ηλικίας 80 ετών και άνω, καθώς το ποσοστό τους προβλέπεται να υπερδιπλασιαστεί, από 6% σε 14%.

Από την άλλη αναμένεται μείωση στο ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας 20 έως 64 ετών σε όλα τα κράτη-μέλη. Σε επίπεδο ΕΕ, η συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα από το 58% που αντιπροσωπεύει σήμερα τον συνολικό πληθυσμό, εκτιμάται ότι θα περιοριστεί στο 51% έως το 2080. Παράλληλα, η διάμεση ηλικία των Ευρωπαίων αναμένεται να αυξηθεί από τα 45 στα 51 έτη.

………..

Οι δημογραφικές προβλέψεις αναφέρουν ότι η αύξηση του προσδόκιμου ζωής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία αναμένεται να συνεχιστεί τις επόμενες δεκαετίες.

Για τους άνδρες, το προσδόκιμο ζωής προβλέπεται να αυξηθεί κατά επτά χρόνια, από τα 79 έτη το 2025 στα 86 έτη το 2080.

Αντίστοιχα, για τις γυναίκες εκτιμάται αύξηση περίπου έξι ετών, καθώς από τα 84 έτη το 2025 αναμένεται να φτάσει στα 90 έτη το 2080.


Το διαβάσαμε στο… newsit.gr

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026

Κυκλοφόρησε το τεύχος του περιοδικού «Πειραϊκή Εκκλησία» για τον μήνα Νοέμβριο 2026.

Το κεντρικό αφιέρωμα έχει θέμα: Άγγελοι


Στο αφιέρωμα θα βρείτε κείμενα των:

Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου

Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου

Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου

Αρχιμανδρίτου Ανανία Κουστένη

Πρωτοπρεσβυτέρου Ευστρατίου Δήσσου

Ηλία Βουλγαράκη

Αθανασίου Γ. Γιαλούρη

Παντελή Β. Πάσχου

Φώτη Σχοινά

Ιεράς Μονής Παμμεγίστων Ταξιαρχών Πηλίου

Ιερού Ησυχαστηρίου «Άγ. Ιωάννης ο Πρόδρομος» Αγ. Όρους

Επίσης στο τεύχος θα βρείτε και κείμενα ποικίλης θεματολογίας των: Πρωτοπρεσβυτέρου Στυλιανου Ανανιάδη, Ντιάνας Αντωνακάτου, Μαντώς Μαλάμου, Τάκη Μαύρου, Γιώργου Μπάρλα, Κατερίνας Τσακίρη.

Το Περιοδικό «Πειραϊκή Εκκλησία» μπορείτε να το βρείτε σε όλους τους Ναούς της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, καθώς και σε κεντρικά βιβλιοπωλεία.

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026

Μητροπολίτης Πειραιώς: «Μέσα στην πορεία του κόσμου είστε οι φωτεινοί σηματοδότες της Ιερωσύνης» – Σύναξη Πρεσβυτερών στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς.

Εόρτιο βραδινό με σκοπό η Ι. Μητρόπολη Πειραιώς να εκφράσει στις Πρεσβυτέρες της τοπικής μας Εκκλησίας βαθιά ευγνωμοσύνη για το μεγάλο έργο που προσφέρουν στην Αγία μας Εκκλησία διοργανώθηκε χθες Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026, στο Συνεδριακό Κέντρο του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου, παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωναν ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αχελώου κ. Νήφων, βοηθός Επίσκοπος και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς και ο Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Παναγιώτου, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της τοπικής μας Εκκλησίας.

Στο εισαγωγικό καλωσόρισμά του ο Σεβασμιώτατος, δοξολογώντας τον Πανάγιο Θεό, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στον ιδιαίτερο ρόλο της Πρεσβυτέρας στην ιερατική οικογένεια, στη συμβολή της στη διακονία του ιερέως, αλλά και στις θυσίες που συνεπάγεται η κοινή πορεία της ιερατικής συζυγίας, υπογραμμίζοντας την σημασία της πνευματικής ενότητας και της κοινής μαρτυρίας του Ευαγγελίου μέσα από την ζωή της ιερατικής οικογένειας.

Εκφράζοντας για μία ακόμη φορά την Δοξολογία του προς τον Πανάγιο Θεό μας για αυτή την «συνάντηση συμπνευματισμού και ανταλλαγής απόψεων και θεμάτων», τόνισε ότι οι Πρεσβυτέρες, με την αγάπη, την στοργή και την προσωπική τους θυσία, αποτελούν πολύτιμο στήριγμα στην ιερατική διακονία και στην ευθύνη που αναλαμβάνει ο κάθε ιερέας. «Μέσα στην πορεία του κόσμου είστε οι φωτεινοί σηματοδότες της Ιερωσύνης, εφόσον οι Πρεσβύτεροί σας στερεώνονται και εδραιώνονται μέσα στο δικό σας υπήνεμο λιμάνι της οικογενειακής σας αναστροφής», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε και στην πρόσκληση της Πρεσβυτέρας Ελένης Ανοικτομάτη, προκειμένου «να μας εισφέρει από την προσωπική της εμπειρία, ως πρεσβυτέρα, ως σύζυγος, ως μητέρα, ως διάκονος της Εκκλησίας», όπως χαρακτηριστικά είπε, καθώς και τη συμβολή της στο εκλεκτό έργο του συζύγου της π. Ελισσαίου Κυνούση.

Στη συνέχεια, με αφορμή προσωπικά βιώματα από την οικογενειακή του ζωή, μοιράστηκε με τις Πρεσβυτέρες μία ιδιαίτερη εικόνα από την εκκλησιαστική παράδοση και την πνευματική ζωή της παλαιότερης Αθήνας. Αναφέρθηκε στη σχέση της μακαριστής μητέρας του με τον πνευματικό της πατέρα, «τον αείμνηστο Πρωθιερέα των Αθηνών Άγγελο Νησιώτη», ο οποίος «είχε πυργώσει ένα υπέροχο πνευματικό ιεραποστολικό έργο μέσα στην Αθήνα της τότε ωραίας εποχής», όπως χαρακτηριστικά είπε, με μεγάλο αριθμό πνευματικών τέκνων.

Ιδιαίτερη μνεία έκανε στην Πρεσβυτέρα του Παναγούλα, η οποία «ήταν ο προθάλαμος για να εισέλθει κανείς στην εξομολόγηση με τον μακαριστό π. Άγγελο». Ανέφερε, μάλιστα, ότι η μακαριστή μητέρα του στην κατά μήνα εξομολόγησή της λάμβανε προηγουμένως την ευχή της Πρεσβυτέρας, η οποία υποδεχόταν και καθοδηγούσε όσους αναζητούσαν την πνευματική στήριξη του ιερέως.

Αναφερόμενος στον ρόλο της, ο Σεβασμιώτατος σημείωσε χαρακτηριστικά: «Συμβούλευε, παρακαλούσε, φώτιζε με το προσωπικό της παράδειγμα και τον υπέροχο λόγο της, και μετά, ώριμες οι ψυχές κατευθύνονταν στο πετραχήλι του αοιδίμου π. Αγγέλου».

«Παρότι εγώ δεν υπήρξα παιδί ιερατικής οικογένειας, ωστόσο έχω ζήσει αυτή τη Χάρη που έχει η ιερατική οικογένεια και η Ιερωσύνη του Πρεσβυτέρου, που ενσωματώνεται πνευματικά και οντολογικά και στην Πρεσβυτέρα του. Και έτσι, οι δύο, σαν ένας άνθρωπος, εν Χριστώ, διακονούν το έργο της σωτηρίας, το έργο του Ευαγγελίου», πρόσθεσε.

Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε, επίσης, και στις πολλές «θυσίες που απαιτούνται για να γίνει αυτό το έργο και στην κοσμική διάσταση, και στην οικονομική, και σε όλα τα επίπεδα, διότι η Ιερωσύνη είναι σταυρός και μαρτύριο και μαρτυρία. Δεν είναι μια τρυφηλή πορεία μέσα σε έναν ανθώνα υλικής ευδαιμονίας, αλλά είναι η συμπόρευση με τον Σταυρωμένο Κύριο, συσταύρωση και, βέβαια, ευλογία και συνανάσταση».

«Παρακαλώ για τις προσευχές σας. Έχουμε τόση ανάγκη για προσευχή και για την κοινωνία με τον Ζωντανό Θεό σε μια εποχή βαθιάς πνευματικής υποθερμίας και μεγάλης πνευματικής αποϊεροποιήσεως των πραγμάτων, την οποία ζούμε», σημείωσε σε άλλο σημείο ο Σεβασμιώτατος, αναφερόμενος παράλληλα στις προσδοκίες που είχαν συνοδεύσει την είσοδο της ανθρωπότητας στην τρίτη χιλιετία, πριν από 26 χρόνια, και στη διάψευση πολλών από αυτές μέσα από τις πολεμικές συγκρούσεις, την ανέχεια, την ανασφάλεια και τις αντινομίες που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη πραγματικότητα.

«Σε μία τέτοια εποχή κατακλυσμιαίων αλλαγών χρειάζεται ο νηφάλιος, πνευματικός, εξισορροπιστικός και ουσιώδης λόγος της Εκκλησίας, που τότε μόνο γίνεται άλκιμος και δυνατός όταν κοινωνείται με τη ζωή του Κυρίου», επεσήμανε, υπογραμμίζοντας πως αυτή η ουσιαστική σχέση πραγματώνεται όταν ο άνθρωπος ενώνεται πνευματικά με τον Θεό και γίνεται κοινωνός της Θείας Χάριτος.

«Σας συγχαίρω για το έργο που κάνατε», είπε ολοκληρώνοντας ο Σεβασμιώτατος, καλώντας την Πρεσβυτέρα Ελένη Ανοικτομάτη να καταθέσει την προσωπική της μαρτυρία και εμπειρία.

Στη συνέχεια, η Πρεσβυτέρα Ελένη Ανοικτομάτη, ευχαριστώντας θερμά τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ανέπτυξε το θέμα «Οι ευλογίες και οι δυσκολίες στην ιερατική οικογένεια».

Κατά τη διάρκεια της συνάξεως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ εξέφρασε τις ευχαριστίες και τα συγχαρητήριά του προς τους Ιερείς και τα στελέχη του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου για την φιλοξενία και την υποδοχή της συνάξεως, καθώς και για την προσφορά του γεύματος και την μέριμνα για την δημιουργική απασχόληση των παιδιών κατά τη διάρκεια της συνάξεως.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026

Μητροπολίτης Πειραιώς: «Εύχομαι σε όλους τους γονείς να μιμηθούν την Αγία Θεοδότη».

Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Καραβά, Ιερούργησε χθες Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Κατά την διάρκεια του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε αφενός στην Ευαγγελική περικοπή της ημέρας που αφορούσε στην παραβολή του πλουσίου και του πτωχού Λαζάρου, αφετέρου στην εορτή των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, των εξ Ασίας, και της μητρός τους Αγίας Θεοδότης, υπογραμμίζοντας εξ αρχής ότι ο παραβολικός λόγος του Κυρίου μας «είναι πάρα πολύ ταιριαστός – απόλυτα θα έλεγα – στην εορτή των Αγίων», «διότι, στον παραβολικό λόγο του Κυρίου, οριοθετούνται οι αξίες του βίου. Δηλαδή ο Πανάγιος Θεός, με τρόπο επαγωγικό, παιδαγωγικό, πολυσήμαντο, καταθέτει αιώνιες αλήθειες, που εφαρμοζόμενες στην πράξη, μας χαρίζουν Αγίους, όπως ακριβώς, οι αυτάδελφοι Κοσμάς και Δαμιανός».

Αναφερόμενος στον πλούσιο της παραβολής, ο Σεβασμιώτατος στάθηκε στην αντίληψη ζωής που είχε διαμορφώσει, έχοντας ως αποκλειστικό σημείο αναφοράς την υλική ευμάρεια και την ικανοποίηση των επιθυμιών του, χωρίς να αναζητεί κάτι πέρα από τα πρόσκαιρα αγαθά. «Οι αξίες της ζωής του ανθρώπου αυτού ήταν η ύλη, η παρούσα ρέουσα πραγματικότητα, η ικανοποίηση των πέντε αισθήσεων», είπε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας παράλληλα πως «είχε οριοθετήσει τις αξίες του βίου και είχε θέσει ως προτεραιότητα την ευμάρεια, την ευδαιμονία, την ηδονή, την – με κάθε τρόπο – ικανοποίηση του ‘’εγώ’’ και των ηδονών του βίου. Αυτό ήταν το πρόταγμα του ανθρώπου αυτού. Δεν είχε κανένα άλλο ενδιαφέρον». «Δεν τον απασχολούσε τίποτε πέραν του κτιστού κόσμου. Ήθελε να έχει την απολυτότητα της εξουσίας του να αγγίζει, να γεύεται, να ηδονίζεται, να χαίρεται, να απολαμβάνει», πρόσθεσε.

Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι ο πλούσιος της παραβολής δεν είχε συνειδητοποιήσει το πεπερασμένο της επίγειας ζωής και το γεγονός ότι τα υλικά αγαθά, στα οποία είχε θεμελιώσει την ύπαρξή του, δεν μπορούσαν να τον συνοδεύσουν στην αιωνιότητα, τονίζοντας πως «όταν η πραγματικότητα τον διέψευσε οικτρώς και τον εγκατέλειψαν άσπλαχνα όλα αυτά στα οποία είχε θεμελιώσει τη ζωή του», βρέθηκε μπροστά στην εικόνα της αιώνιας ανατροπής. «Αυτός που είχε τα πάντα δεν είχε τώρα τίποτα και αυτός που δεν είχε τίποτα είχε τώρα τα πάντα», ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας πως η συνέπεια των επιλογών του δεν περιοριζόταν σε κάποια πρόσκαιρη δοκιμασία, αλλά αφορούσε την αιωνιότητα. «Έμεινε μόνος εκεί να οδυνάται, όχι για κάποια λίγα χρόνια», «αλλά για πάντα, για τους αιώνας των αιώνων».

Αντίθετα, πρόσθεσε στη συνέχεια, «ο πτωχός Λάζαρος έγινε ο πάμπλουτος, ο αιώνια ένδοξος, ο επιτυχών στας επαγγελίας του Παναγίου Θεού».

Σε άλλο σημείο του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος, αναφερόμενος στα όρια της ανθρώπινης δικαιοσύνης, έκανε λόγο για την αδυναμία της να αποδώσει πάντοτε την πραγματική δικαιοσύνη, σε αντίθεση με τη Θεία Δικαιοσύνη, η οποία αποκαθιστά τελικά την αλήθεια. Μιλώντας για τον πνευματικό νόμο, επεσήμανε χαρακτηριστικά: «Αν δεν υπήρχε, η ζωή θα ήταν μια παρωδία, μια τραγικότητα, γιατί ποιός θα αποκαταστήσει το δίκαιο και ποιός θα επαναφέρει τη δικαιοσύνη στον θρόνο της; Όχι ασφαλώς η ανθρώπινη δικαιοσύνη, που συλλαμβάνει μυγούλες και κουνούπια και αφήνει τους μεγάλους εγκληματίες, το περίφημο ‘’έγκλημα του λευκού κολάρου’’ να διέρχεται από την παρουσία της, εμπαίζοντας την κατάσταση των ανθρωπίνων κατασκευών. Όχι βέβαια αυτή, αλλά η Θεία Δικαιοσύνη».

Και συνέχισε: «Οι Άγιοι κατενόησαν» ότι «σκοπός της ζωής μας είναι να ερμηνεύσουμε τη ζωή ως δώρο του Θεού και να αντιπελαργήσουμε αυτό το δώρο προσφέροντας την αγάπη μας σε Εκείνον που είναι η πηγή των χαρισμάτων και στα δημιουργήματά Του και με αυτόν τον τρόπο να αποδειχθούμε άξιοι της αιώνιας μετοχής στη ζωή Του και την αϊδιότητά Του. Αυτό έκαναν οι Άγιοι». Για αυτό και θυσίασαν τις ηδονές του κόσμου, ακόμη και το σώμα τους, τη ζωή τους, τα πάντα. Γιατί ήταν πανευφυείς και είχαν οριοθετήσει τις αξίες του βίου και είχαν βάλει προτεραιότητες σε αυτές τις αξίες».

Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός επέλεξαν την αιώνια και άφθαρτη προοπτική της ζωής, θυσιάζοντας κάθε πρόσκαιρη απόλαυση και ακόμη και την ίδια τους τη ζωή για την αγάπη του Θεού και του ανθρώπου. Η επιλογή τους αυτή φανερώνει, όπως σημείωσε, την πραγματική επιτυχία του ανθρώπου, η οποία δεν μετριέται με τα γήινα κριτήρια, αλλά με την αιώνια κοινωνία με τον Θεό.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε κατόπιν στην Αγία Θεοδότη, μητέρα των δύο Αγίων, αναδεικνύοντας τον καθοριστικό ρόλο της οικογένειας και, ειδικότερα, της μητέρας στη διαμόρφωση των πνευματικών αξιών των παιδιών.

Όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε: «Η Αγία Θεοδότη, η Αγία μητέρα των δύο αδελφών Κοσμά και Δαμιανού, ενστάλαξε στις ψυχές των παιδιών της» «ότι θα είναι επιτυχείς στη ζωή τους εάν κερδίσουν τον Θεό και τον άνθρωπο», «διακονώντας τον Θεό και τον άνθρωπο».

«Οι δύο ιατροί και αυτάδελφοι, Κοσμάς και Δαμιανός, οι επιστήμονες οι κράτιστοι της ιατρικής τέχνης», έκαναν καθημερινό βίωμα την εντολή της αγάπης προς τον Θεό και τον πλησίον, προσφέροντας το παράδειγμα μιας ζωής αφιερωμένης στην υπηρεσία του ανθρώπου.

Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι η διαχρονική τιμή των Αγίων δεν αποτελεί απλώς ανάμνηση της ιστορικής τους παρουσίας, αλλά αναγνώριση της αιώνιας πνευματικής τους επιτυχίας. Όπως τόνισε, οι Άγιοι Ανάργυροι δεν κατέκτησαν πρόσκαιρες διακρίσεις, αλλά τα αιώνια βραβεία της θείας δόξας.

Σημείωσε χαρακτηριστικά: «Τους τιμούμε εμείς εδώ τώρα τόσους αιώνες μετά, γιατί είναι οι επιτυχημένοι της ζωής, γιατί είναι αυτοί που πήραν το αιώνιο Νόμπελ, όχι τα γήινα αυτά έγγραφα των ανθρωπίνων απόψεων και αντιλήψεων, (χωρίς κανείς να τα απομειώνει βέβαια, προς Θεού), αλλά επέτυχαν των αιωνίων βραβείων της Θείας Δόξης και έγιναν αυτά τα πρόσωπα θεόμορφα και επέτυχαν των επαγγελιών της αιωνίου διαθήκης. Και ιδού ενώπιόν μας απαστράπτοντα, χαριτόβρυτα, καρποβριθέστατα και αγλαόκαρπα να μας χαρίζουν ένα μετάμελον προσωπικής ευθύνης».

Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε ιδιαίτερη προτροπή προς τους γονείς να προσφέρουν στα παιδιά τους όχι μόνο τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες, αλλά πρωτίστως τις αξίες που θα δώσουν νόημα και αιώνια προοπτική στη ζωή τους.

Όπως τόνισε, οι Άγιοι μας προτρέπουν να δώσουμε στα παιδιά μας «αξίες που να εμπνέονται από την αιωνιότητα του ανθρώπου. Μην τα καταρτίζετε με χώμα, γιατί η ζωή τους θα είναι μια αποτυχία και μια τραγωδία. Και αν ακόμη στον κόσμο αυτόν χαίρονται και ευφραίνονται, στην αιώνια προοπτική τους θα είναι βαθιά αποτυχημένα».

Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε ακόμη στις προσπάθειες των γονέων να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους όλα τα εφόδια για την επίγεια πορεία τους, όπως πρόσθετες εκπαιδευτικές δραστηριότητες, ξένες γλώσσες και μουσική παιδεία. Χωρίς να αμφισβητεί την αξία αυτών των εφοδίων, υπογράμμισε με έμφαση ότι η ουσιαστική παιδαγωγική αποστολή της οικογένειας ολοκληρώνεται μόνο όταν στα παιδιά μεταδίδονται οι αληθινές πνευματικές αξίες και η προοπτική της αιωνιότητας.

Προτρέποντας τους σύγχρονους γονείς να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Αγίας Θεοδότης, ευχήθηκε να εμπνευστούν από τη ζωή της και να αναζητήσουν την αληθινή ευτυχία των παιδιών τους πέρα από τα πρόσκαιρα αγαθά και τις επιφανειακές επιτυχίες. «Εύχομαι σε όλους τους γονείς να μιμηθούν την Αγία Θεοδότη γιατί, δυστυχώς, οι άνθρωποι σήμερα μένουν στα χαμαίζηλα της προσκαιρότητος και εκεί εξαντλούνται και θεμελιώνουν τις ελπίδες τους για τη ζωή τους και δεν κατανοούν την τραγωδία της επιλογής τους. Φθάνουν στο σημείο, ακόμη και το βύθιο κακό, ακόμη και την αισχρότητα, την ασέλγεια, την παράνοια, την παράχρηση των σωματικών οργάνων να την κάνουν νόμο και να θεωρούν ότι έτσι δικαίωσαν τους ανθρώπους, δίνοντάς τους χολή και όξος πνευματικό για την πορεία τους στον κόσμο και την αιωνιότητα. Η Αγία Θεοδότη μας ανοίγει τα μάτια. Εύχομαι να αποδεχθούμε το μήνυμά της και το ένθεο παράδειγμά της», είπε ολοκληρώνοντας.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026

Ηγούμενος Ι.Μ. Μονής Βατοπαιδίου κ. Εφραίμ: «Πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι ο ιδανικός άνθρωπος είναι ο Άγιος».

Με ιδιαίτερη επιτυχία και συμμετοχή κόσμου πραγματοποιήθηκε, στο Συνεδριακό Κέντρο του Μητροπολιτικού Ιερού Ενοριακού Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου, εκδήλωση αφιερωμένη στο πρόσωπο του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου με αφορμή την τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε στην τηλεόραση του MEGA «Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον Ουρανό».

Κεντρικοί Ομιλητές ήταν ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Αρχιμανδρίτης κ. Εφραίμ, και ο σεναριογράφος της σειράς κ. Γιώργος Τσιάκκας. Συμμετείχε, επίσης, ο π. Γεννάδιος Μανώλης, αδελφός της Μονής Βατοπαιδίου, ο οποίος αναφέρθηκε στην εμπειρία της συμμετοχής του στην παραγωγή και στις ιδιαίτερες στιγμές που έζησαν οι συντελεστές κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ενώ την όλη εκδήλωση συντόνισε ο Διευθυντής του Ιδιαιτέρου Γραφείου του Σεβασμιωτάτου και του Γραφείου Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων Δημήτρης Αλφιέρης.

Ο Γέροντας Εφραίμ, ο οποίος είχε την ιδιαίτερη ευλογία να γνωρίσει προσωπικά τον Άγιο Παΐσιο, αναφέρθηκε εκτενώς στην προσωπικότητα, την αγιότητα και την ανιδιοτελή αγάπη του Αγίου προς τον άνθρωπο, αλλά και στη μεγάλη πνευματική προσφορά της τηλεοπτικής σειράς, η οποία, όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, κατόρθωσε να μεταφέρει το μήνυμα της αγιότητας σε εκατομμύρια ανθρώπους, Ορθοδόξους και μη.

Υπογράμμισε ότι η δημιουργία της σειράς υπήρξε καρπός της επιθυμίας να μεταφερθούν οι βίοι των Αγίων σε ένα ευρύτερο κοινό, ενθυμούμενος μάλιστα την ευχή του Αγίου Πορφυρίου να μεταφέρονται οι βίοι των Αγίων στον κινηματογράφο. Όπως τόνισε, η σειρά πραγματοποιήθηκε με τη Χάρη του Θεού και απέδωσε πλούσιους πνευματικούς καρπούς, συγκινώντας ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αναφερόμενος στην προσωπικότητα του Αγίου Παϊσίου, ο Γέροντας Εφραίμ στάθηκε ιδιαίτερα στην ταπείνωση και την αποφυγή κάθε ανθρώπινου επαίνου, που χαρακτήριζαν τον Άγιο. Θύμισε πόσο δυσκολευόταν να δεχθεί οποιονδήποτε επαινετικό λόγο για το πρόσωπό του, τονίζοντας ότι η αληθινή αγιότητα δεν συνδέεται με την προβολή και την ανθρώπινη αναγνώριση, αλλά με την ταπείνωση του Χριστού. «Πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι ο ιδανικός άνθρωπος είναι ο Άγιος. Ο ώριμος άνθρωπος είναι ο Άγιος», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας παράλληλα ότι η προβολή των Αγίων μετά την κοίμησή τους δεν γίνεται για τη δική τους δόξα, αφού εκείνοι ήδη μετέχουν στη δόξα του Ουρανού, αλλά για την πνευματική ενίσχυση και σωτηρία των ανθρώπων.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αναφορά του στην αγάπη του Αγίου Παϊσίου προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Μετέφερε προσωπικές μαρτυρίες από τις συζητήσεις του με τον Άγιο, μέσα από τις οποίες αναδεικνυόταν η ένταση της θείας αγάπης που βίωνε, καθώς και η αδιάλειπτη μέριμνά του για τους ασθενείς και τους δοκιμαζόμενους ανθρώπους. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, ο Άγιος, μέσα από την προσευχή του, αισθανόταν ότι βρισκόταν πνευματικά κοντά σε ασθενείς και ανθρώπους που αντιμετώπιζαν δυσκολίες, προσφέροντας τη βοήθειά του.

Ο Καθηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου χαρακτήρισε τη σειρά ένα σύγχρονο θαύμα, επισημαίνοντας ότι η απήχησή της δεν περιορίστηκε στη συγκίνηση των τηλεθεατών, αλλά είχε ουσιαστικά πνευματικά αποτελέσματα. «Ο τρόπος με τον οποίο η σειρά κέρδισε τον κόσμο είναι ένα μικρό θαύμα, ένα σύγχρονο θαύμα», επεσήμανε, μεταφέροντας ταυτόχρονα τη μαρτυρία πολλών ιερέων και αρχιερέων, σύμφωνα με την οποία αρκετοί άνθρωποι προσήλθαν για πρώτη φορά στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, έχοντας ως αφορμή τη γνωριμία τους με τον Άγιο Παΐσιο μέσα από την τηλεοπτική σειρά.

«Ο ιδανικός άνθρωπος είναι ο Άγιος», υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο Γέροντας Εφραίμ, εξηγώντας ότι ο Άγιος δεν είναι ένας εξωπραγματικός άνθρωπος, αλλά εκείνος που, παρά τις ανθρώπινες αδυναμίες και τα λάθη του, ζει τη συνεχή μετάνοια και βιώνει την ταπείνωση του Χριστού. Αυτή ακριβώς η ταπείνωση, όπως ανέφερε, είναι εκείνη που απελευθερώνει τον άνθρωπο από τα πάθη και τα συμπλέγματα και τον οδηγεί στην πραγματική πνευματική ζωή.

Ιδιαίτερη σημασία είχε και η τοποθέτησή του σχετικά με τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας από την Εκκλησία. Απαντώντας σε ερώτημα για το κατά πόσον η αξιοποίηση των σύγχρονων μέσων συνιστά εκκοσμίκευση, ο Γέροντας Εφραίμ διευκρίνισε ότι η τεχνολογία δεν είναι από μόνη της αντίθετη προς την πνευματική ζωή. Αντίθετα, όταν χρησιμοποιείται με ευλογημένο τρόπο και υπηρετεί την προβολή του Χριστού και της εκκλησιαστικής ζωής, μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μέσο πνευματικής ωφέλειας. «Δεν απορρίπτεται ο σύγχρονος τρόπος ζωής. Απορρίπτεται ο αμαρτωλός τρόπος ζωής», είπε χαρακτηριστικά

Απαντώντας, επίσης, στον προβληματισμό για το κατά πόσον οι άνθρωποι που προσεγγίζουν την Εκκλησία μέσα από μια τηλεοπτική παραγωγή μπορούν να προχωρήσουν ουσιαστικά στην πνευματική ζωή, ο Γέροντας Εφραίμ τόνισε ότι η γλυκύτητα της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος που γεύεται η ψυχή δεν χάνεται. Για αυτό, όπως χαρακτηριστικά συμβούλευσε, δεν πρέπει να υπάρχει βιασύνη ή απογοήτευση για την πνευματική πορεία κανενός ανθρώπου, αλλά υπομονή και εμπιστοσύνη στο έργο της θείας Χάριτος. «Η ψυχή που δέχθηκε τη γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος δεν θα ξεχάσει ποτέ μα ποτέ», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ολοκληρώνοντας, αναφέρθηκε στη σημασία της πνευματικής παραδόσεως μέσα στην οικογένεια, επισημαίνοντας ότι το ουσιαστικό πρόβλημα της σύγχρονης οικογένειας δεν είναι πρωτίστως η οικονομική στενότητα, αλλά η απομάκρυνσή της από τις πνευματικές παραδόσεις. Αναδεικνύοντας τα πρότυπα της οικογένειας του Αγίου Παϊσίου, υπογράμμισε την ανάγκη να διατηρηθούν η αγάπη, ο σεβασμός, η ευλάβεια και η πνευματική ενότητα μεταξύ των μελών της οικογένειας.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης ο Γέροντας Εφραίμ αναφέρθηκε και στα επόμενα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά εγχειρήματα που προετοιμάζονται με επίκεντρο σύγχρονες αγιασμένες μορφές της Εκκλησίας, όπως ο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής, ο Άγιος Νεκτάριος, ο Άγιος Πορφύριος και ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρός, εκφράζοντας την προσδοκία ότι και αυτά θα αποτελέσουν αφορμές πνευματικής οικοδομής και ενίσχυσης των πιστών.

Από την πλευρά του, ο σεναριογράφος κ. Γιώργος Τσιάκκας μοιράστηκε με το ακροατήριο εμπειρίες από τη δημιουργία της σειράς και τα γυρίσματα στην Κόνιτσα και στην Ιερά Μονή Στομίου. Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η διήγησή του για την εμπειρία του πρωταγωνιστή Προκόπη Αγαθοκλέους μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, καθώς και για τις ιδιαίτερες συνθήκες και τις απρόσμενες βοήθειες που συνόδευσαν την παραγωγή κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.

Στην εκδήλωση αναδείχθηκε επίσης η ιδιαίτερη σχέση του Αγίου Παϊσίου με την Υπεραγία Θεοτόκο, η οποία αποτελούσε το καταφύγιο και τη διαρκή αναφορά της πνευματικής του ζωής. Θυμίζουμε ότι η παρουσία της της ιεράς εικόνας της Παναγίας Ελεούσας, φιλοξενείται στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου και συνδέεται με την προσωπική ιστορία του Αγίου.

Τέλος ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού Πρωτοπρεσβύτερος Αναστάσιος Λιακόσταυρος ευχαρίστησε θερμά τόσο τους συμμετέχοντες στην συζήτηση, όσο και τους παρευροσκομένους.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

Με λαμπρότητα, κατάνυξη και αγιορείτικη μεγαλοπρέπεια η Ιερά Ολονύκτιος Αγρυπνία της Αγίας Σκέπης στην Υπαπαντή Πειραιώς

Μέσα σε ατμόσφαιρα βαθιάς κατάνυξης, πνευματικής συγκίνησης και με την παρουσία πλήθους πιστών τελέστηκε το βράδυ της Τρίτης 27 προς Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026, στον Ιερό Ναό Υπαπαντής του Κυρίου Πειραιώς, η καθιερωμένη Ιερά Ολονύκτιος Αγρυπνία επί τη εορτή της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Για 23η χρονιά, η Ενορία της Υπαπαντής έζησε μια ξεχωριστή νύχτα προσευχής και λατρείας, διατηρώντας ζωντανή μια πνευματική παράδοση που έχει συνδεθεί με την ιστορία του Ναού και την ευλάβεια των πιστών προς το πρόσωπο της Παναγίας.

Της Ιεράς Αγρυπνίας προεξήρχε ο Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Παναγιώτου, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, πλαισιούμενος από κληρικούς της τοπικής μας Εκκλησίας.

Κατά το κήρυγμά του, ο π. Ιωάννης αναφέρθηκε στο ιερό πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου και στη μητρική Της προστασία, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στην ιστορικότητα και στη διαχρονική πνευματική αξία της Αγρυπνίας. Στάθηκε στο ιδιαίτερο λειτουργικό της κάλλος και στην ομορφιά της αγιορείτικης λατρευτικής παραδόσεως, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διατήρησης μιας πνευματικής παρακαταθήκης που επί 23 χρόνια προσφέρει στους πιστούς την ευκαιρία να βιώνουν τη Χάρη και την ευλογία της ολονύκτιας προσευχής.

Η Αγρυπνία, η οποία ξεκίνησε στις 8:00 το βράδυ της Τρίτης και ολοκληρώθηκε στις 6:00 το πρωί της Τετάρτης, τελέστηκε σύμφωνα με το Αγιορείτικο Τυπικό, με τις Ακολουθίες του Πανηγυρικού Εσπερινού, της Λιτής μετ’ Αρτοκλασίας, του Όρθρου με τους Χαιρετισμούς προς την Αγία Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου, του Αγιασμού, της χρίσεως των πιστών με έλαιο και φυσικά με το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, ενώ στο τέλος ευλογήθηκαν τα εορταστικά κόλλυβα.

Ιδιαίτερη θέση στην ολονύκτια αυτή λατρευτική σύναξη κατείχε η βυζαντινή υμνωδία, η οποία προσέδωσε μοναδικό μεγαλείο και κατανυκτικό χαρακτήρα. Οι δύο πολυμελείς χοροί, με την αρμονική εναλλαγή των ύμνων, την πιστή απόδοση των βυζαντινών μελών και το βαθύ εκκλησιαστικό τους ήθος, ανέδειξαν τον πλούτο και την ομορφιά της πατροπαράδοτης ψαλτικής τέχνης.

Τον δεξιό χορό διηύθυνε ο Πρωτοψάλτης και Καθηγητής κ. Δημήτριος Μαντζούρης, πλαισιούμενος από μέλη του Βυζαντινού Χορού «Σίμων Καράς» του Κέντρου Έρευνας και Προβολής της Εθνικής Μουσικής (ΚΕΠΕΜ), ενώ τον αριστερό πολυμελή χορό διηύθυνε ο Πρωτοψάλτης κ. Γεώργιος Ρισάνος. Η παρουσία και η εξαιρετική απόδοση των δύο χορών συνέβαλαν καθοριστικά στην ανάδειξη της λειτουργικής μεγαλοπρέπειας και του ιδιαίτερου αγιορείτικου χαρακτήρα της Αγρυπνίας.

Αξιοσημείωτη υπήρξε η προσέλευση πλήθους πιστών, οι οποίοι συμμετείχαν με ευλάβεια στις ιερές ακολουθίες, τιμώντας την Υπεραγία Θεοτόκο και αναζητώντας κάτω από την Αγία Της Σκέπη την παρηγοριά, την ενίσχυση και την ελπίδα που προσφέρει η προσευχή.

Η Ιερά Αγρυπνία μεταδόθηκε απευθείας από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας, στους 91,2 FM, δίνοντας τη δυνατότητα και σε όσους δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν στον Ιερό Ναό να γίνουν κοινωνοί της κατανυκτικής αυτής λατρευτικής συνάξεως.

Μετά το πέρας της Αγρυπνίας παρατέθηκε εόρτια τράπεζα για όλους τους παρευρισκομένους, μέσα σε κλίμα αδελφικής αγάπης, επικοινωνίας και ενοριακής ενότητας, επισφραγίζοντας με τον ομορφότερο τρόπο τη νύχτα της κοινής προσευχής.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026

Ο Εορτασμός για την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου στον Πειραιά. Δοξολογία – Κατάθεση Στεφάνων – Παρέλαση

Με κάθε επισημότητα και με την λαμπρότητα που αρμόζει στην σημερινή ημέρα, τιμήθηκε η Εθνική Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου του 1940 στον Πειραιά.

Στις 11:30 το πρωί τελέστηκε στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πειραιώς η πανηγυρική Δοξολογία Χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ, παρουσία των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών της πόλεως.

Ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των πεσόντων, ενώπιον του ηρώου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στον πεζόδρομο Δραγάτση και κατάθεση στεφάνων.

Ο εορτασμός ολοκληρώθηκε με την καθιερωμένη παρέλαση στο κέντρο της πόλεως, την οποία παρουσίασε και φέτος ο κ. Δημήτριος Αλφιέρης, Διευθυντής του Ιδιαιτέρου Γραφείου του Σεβασμιωτάτου και του Γραφείου Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων.

Κατά τη διάρκεια της παρελάσεως ξεχώρισαν, για ακόμη μία φορά, οι μαθητές και οι μαθήτριες των Εκπαιδευτηρίων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, των οποίων παρέλασαν αντιπροσωπείες του Δημοτικού Σχολείου, του Γυμνασίου και του Λυκείου.

Τα παιδιά μας τίμησαν την μνήμη των ηρώων του 1940 παρελαύνοντας με άψογο βηματισμό, καμάρι και υπερηφάνεια, ευχαριστώντας με τον τρόπο αυτό τους ήρωες για όλα όσα πρόσφεραν στην πατρίδα μας.

Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.

Ακολουθεί video από την παρέλαση των παιδιών του Δημοτικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.



Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026

Μητροπολίτης Πειραιώς: «Σήμερα οι προκλήσεις είναι πολλές» – Παρέλαση για την 28η Οκτωβρίου στα Εκπαιδευτήρια της Ι.Μ.Π.


Με έντονα τα συναισθήματα της εθνικής υπερηφάνειας και της αισιοδοξίας για το μέλλον πραγματοποιήθηκε σήμερα Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026 η παρέλαση από τα παιδιά των Εκπαιδευτηρίων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς (Βρεφονηπιακός Σταθμός, Παιδικός Σταθμός, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο), ενώπιον του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ και των γονέων, κηδεμόνων και φίλων των Εκπαιδευτηρίων μας.

Αγόρια και κορίτσια από τον Παιδικό Σταθμό, το Προνήπιο, το Νηπιαγωγείο και την Α΄ και Β΄ Δημοτικού, καθώς και αντιπροσωπείες από το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο που έφεραν την Ελληνική Σημαία, τίμησαν την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, παρουσιάζοντας μία ξεχωριστή παρέλαση στο ανακαινισμένο μεγάλο προαύλιο των εγκαταστάσεών μας.

Οι γονείς, οι κηδεμόνες των παιδιών, αλλά και οι φίλοι των Εκπαιδευτηρίων είχαν την ευκαιρία να καμαρώσουν τα παιδιά που παρήλασαν με σεβασμό στον αγώνα των προγόνων μας, υψώνοντας υπερήφανα την Ελληνική Σημαία.

Εμφανώς συγκινημένος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο οποίος συνοδευόταν από τον Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο της τοπικής μας Εκκλησίας, Πρωτοπρεσβύτερο Ιωάννη Παναγιώτου, στον σύντομο χαιρετισμό του απευθυνόμενος προς τους παρευρισκομένους, συνεχάρη τα παιδιά και ευχαρίστησε θερμά τις οικογένειές τους, τους γονείς και τους κηδεμόνες για την εμπιστοσύνη που δείχνουν προς όλες τις βαθμίδες των Εκπαιδευτηρίων της τοπικής μας Εκκλησίας.

«Κάθε παιδί είναι ένα χαμόγελο του Θεού στη ζωή μας», τόνισε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος, υπογραμμίζοντας τον παιδαγωγικό και πνευματικό ρόλο του Ιδρύματος Προστασίας Νεότητος «Άγιος Πολύκαρπος – Άγιος Γεώργιος».

Όπως επεσήμανε, «το Ίδρυμα θέλει να μεταφέρει, να μεταλαμπαδεύσει τα ζώπυρα της Πατρίδος, του Γένους και της πίστεως στις απαλές ψυχές των νέων ανθρώπων, για να καταρτιστούν και να αποκτήσουν μια βαθιά εσωτερική δύναμη αντιστάσεως σε κάθε είδους ψευδολογία και σε κάθε είδους προσπάθεια καταδολιεύσεως της ψυχής τους».

«Αυτό που επιδιώκεται σε αυτόν τον ιερό χώρο» «είναι να καταρτιστούν άνθρωποι δυνατοί, γενναίοι, με ιδεώδη, με ιδανικά, με αυτοσεβασμό, με αγάπη στον συνάνθρωπο, με πίστη στη ζωή, με έφεση στο αγαθό, με πληρότητα και σεβασμό», πρόσθεσε, εκφράζοντας παράλληλα τη Δοξολογία του προς τον Θεό για τη σύμπνοια και την κοινή προσπάθεια όλων των συνεργατών του Ιδρύματος.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη σημασία του αγώνα του 1940, τον οποίο προσέγγισε ως σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων και δύο αντίθετων αντιλήψεων για τον άνθρωπο, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια.

«Το 1940 πολέμησαν δύο κόσμοι. Όχι δύο κράτη, δύο λαοί. Δύο κόσμοι. Ο δικός μας κόσμος ήταν ο κόσμος της ευπρέπειας, της κατανόησης, του σεβασμού των διεθνών συνθηκών, της δημοκρατίας, της αξιοπρέπειας. Ο κόσμος των ιδεών και της ελευθερίας και της βαθιάς συνειδητότητας και ενσυναίσθησης. Και ο άλλος κόσμος, ο κόσμος του Άξονα, που επετέθη αναίτια στην πατρίδα μας και επιχείρησε να την υποδουλώσει σε μια βαριά σκλαβιά, ήταν ο κόσμος της θεοποίησης του ανθρώπου», σημείωσε χαρακτηριστικά αναφερόμενος παράλληλα στις ιδεολογικές και ηθικές διαστάσεις αυτής της σύγκρουσης. Επεσήμανε ότι απέναντι στις αξίες της ελευθερίας και του σεβασμού του ανθρώπινου προσώπου αντιπαρατέθηκε μια αντίληψη που θεοποιούσε τον άνθρωπο, το κράτος και τις φυλετικές διακρίσεις, υποβαθμίζοντας την ανθρώπινη ζωή και προσβάλλοντας την αξιοπρέπεια του προσώπου.

Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε τον ευρύτερο χαρακτήρα του αγώνα που δόθηκε στα βουνά της Βορείου Ηπείρου, τονίζοντας ότι υπερέβαινε τα όρια μιας εθνικής αναμέτρησης.

«Ο αγώνας στα βουνά της Βορείου Ηπείρου ήταν ένας αγώνας υπέρ ιδεωδών όλης της ανθρωπότητας. Ένας αγώνας που δόθηκε και ποτίστηκε με τόσο αίμα η έκβασή του για να αποτραπεί η καταδολίευση της ανθρώπινης υπάρξεως και για να ανθίσει η ελευθερία, η αξιοπρέπεια, η δικαιοσύνη μεταξύ των λαών», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι οι πρόγονοί μας αγωνίστηκαν για να προστατεύσουν την ανθρωπότητα από μια βάρβαρη υποδούλωση και από μια νοοτροπία που μηδένιζε τις αξίες της ανθρώπινης ζωής.

«Σήμερα οι προκλήσεις είναι πολλές», υπογράμμισε στη συνέχεια, επισημαίνοντας με έμφαση ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, είναι επιτακτική η ανάγκη ενίσχυσης των πνευματικών και εθνικών εφοδίων των νέων, «για αυτό», όπως χαρακτηριστικά είπε, «υπάρχει μεγάλη ανάγκη, άμεση ανάγκη, να οπλισθούμε όλοι με εθνικά ιδεώδη, με ιδανικά, με πίστη, με αφοσίωση στις αξίες του Γένους μας και της πίστεώς μας και να εμπνεόμεθα από την Ανάσταση του Κυρίου μας».

«Αυτήν την νίκη, την αιώνια νίκη του ανθρώπου απέναντι στο κακό, στο ψέμα, στην αναλήθεια, στην υποδούλωση, στον εκχυδαϊσμό της ζωής, προσπαθούμε να εμπνεύσουμε στα παιδιά μας σε αυτόν εδώ τον ιερό χώρο», υπογράμμισε με έμφαση, εκφράζοντας ταυτόχρονα τις ιδιαίτερες ευχαριστίες του στους εκπαιδευτικούς που κοπίασαν για την πραγματοποίηση της εορταστικής τελετής και ειδικότερα στην Διοικητική Διευθύντρια κα Μαρία Στεργίου Καψοκόλη, στην Διευθύντρια Εκπαιδευτικού έργου και Γυμνασιάρχη κα Κυριακή Κούβαρη, στον Διευθυντή του Λυκείου κ. Γεώργιο Τσοχατζή, στην Διευθύντρια του Δημοτικού Σχολεία κα Κυριακή Λαμπρινού – Ρισάνου και στην Διευθύντρια του Νηπιαγωγείου κα Έλλη Πολυκάρπου, οι οποίοι υπό την επίβλεψη του Πνευματικού Υπευθύνου Πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Βουρλάκου χάρισαν σε γονείς και παιδιά στιγμές πνευματικής και εθνικής υπερηφάνειας.

Ευχαρίστησε, επίσης, θερμά την παρισταμένη Γενική Διευθύντρια του Γηροκομείου Πειραιώς κα Ευαγγελία Κονταξή για τη συμβολή της στην όλη οργάνωση, τον Διευθυντή του Ιδιαιτέρου του Γραφείου και εκπρόσωπο της Μητροπόλεως στα Εκπαιδευτήρια κ. Δημήτριο Αλφιέρη, την Πρόεδρο των Εκπαιδευτηρίων κα Ιωάννα Κονίδη, τους καθηγητές, τους δασκάλους, το διοικητικό και το βοηθητικό προσωπικό, «αλλά πριν και πάνω από όλα σε όλους εσάς, τους γονείς και κηδεμόνες, που είστε η πηγή της εμπνεύσεώς μας και η δύναμή μας, διότι η εμπιστοσύνη σας στην Εκκλησία και στο έργο του Ιδρύματος είναι η μεγάλη δύναμη όλης αυτής της ιεράς προσπαθείας», όπως είπε χαρακτηριστικά.

Ολοκληρώνοντας τον χαιρετισμό του, ο Σεβασμιώτατος ευλόγησε τα παιδιά και ευχήθηκε σε όλους υγεία, δύναμη και τη χάρη του Θεού, με τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου. Αναφέρθηκε, μάλιστα, στον ιδιαίτερο δεσμό της Μητροπόλεως με την Παναγία, κάνοντας μνεία στην ανεύρεση της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας «Ρόδον το Αμάραντον» στην Πειραϊκή το 1895, καθώς και στο γεγονός της Παναγιοφάνειας στον Ναό της Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, τη νύχτα της 24ης προς 25η Μαρτίου 1929.

Στο σημείο αυτό ο Σεβασμιώτατος έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην παρουσία και την προστασία της Παναγίας κατά τον αγώνα των Ελλήνων στα βουνά της Βορείου Ηπείρου, επισημαίνοντας πως υπάρχουν μαρτυρίες σύμφωνα με τις οποίες στρατιώτες έβλεπαν μια μαυροφορεμένη, ιερότατη γυναίκα να προπορεύεται των ελληνικών στρατευμάτων και να τα ευλογεί. Όπως τόνισε, η πίστη στον Χριστό και η προστασία της Παναγίας αποτελούν πηγή δύναμης και ελπίδας, υπογραμμίζοντας ότι «είμαστε με την πλευρά των νικητών της ιστορίας γιατί έχουμε τον Χριστό προστάτη και την Παναγία Μητέρα Του με σύμμαχο και βοήθειά μας».

Μιλώντας για την ιστορική μνήμη και για την ανάγκη διατήρησης της εθνικής συνείδησης και της ανάδειξης ηρωικών προτύπων, ο Σεβασμιώτατος επικαλέστηκε τους στίχους του Εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά: «Ένα λόγο έχω να σας πω, δεν έχω άλλον κανένα,
μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του ’21», σημειώνοντας ότι το μήνυμα αυτό παραμένει επίκαιρο και πρόσφορο για την καλλιέργεια εθνικής συνείδησης, μέσα από πρότυπα που εμπνέουν τις νεότερες γενιές.

Τον ρυθμό στον βηματισμό της παρέλασης, έδωσαν για μία ακόμη φορά τα μέλη της ομάδας κρουστών, ενώ η Παρέλαση ολοκληρώθηκε ψάλλοντας όλοι τον Εθνικό μας ύμνο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τις προηγούμενες ημέρες διαδοχικά πραγματοποιήθηκαν εορταστικές εκδηλώσεις από μαθητές, μαθήτριες και εκπαιδευτικό προσωπικό όλων των βαθμίδων των εκπαιδευτηρίων μας, τιμώντας το Έπος του 1940. Τις εντυπώσεις «έκλεψαν» οι μικρότεροι μαθητές του Παιδικού Σταθμού και του Νηπιαγωγείου, οι οποίοι παρουσίασαν επίκαιρο αφιέρωμα για το Έπος του ’40, κερδίζοντας το ζεστό χειροκρότημα τόσο του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου ο οποίος εκπροσώπησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιώς, όσο και των γονέων, των παππούδων και των γιαγιάδων, οι οποίοι γέμισαν ασφυκτικά το αμφιθέατρο των Εκπαιδευτηρίων μας.

Δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την παρέλαση και τις εκδηλώσεις ΕΔΩ.

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026

Η εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου στην Ι. Μητρόπολη Πειραιώς.

Με λαμπρότητα τιμήθηκε χθες Κυριακή 25 και σήμερα Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026 η μνήμη του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς.

Χθες, Κυριακή ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ χοροστάτησε στην Ακολουθία του Εσπερινού που τελέστηκε στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς.

Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος, μεταξύ άλλων, αναφερόμενος στο βίο και στο πρόσωπο του Αγίου Δημητρίου επεσήμανε πως όταν «ελογχίζετο για την πίστη του εις Χριστόν, τη στιγμή εκείνη ο νέος αυτός άνδρας εγεννάτο εις τους ουρανούς. Νικούσε τους αιώνες και την ιστορία, και το σύμπαν ολόκληρο και απέβαινε ο μεγαλομάρτυς της πίστεως».

Και συνέχισε: «Ο νικητής του Χριστού, απέβαινε το διαχρονικό αιώνιο πρόσωπο που τιμούμε εμείς όλοι και άλλοι άπειροι σαν κι εμάς στον πλανήτη μας, την ώρα αυτή, 18 αιώνες μετά το μαρτύριό του. Το μαρτύριο υπέρ Χριστού δεν είναι ήττα, αλλά νίκη αιώνια, επουράνια. Αυτό δεν μπορούν να το καταλάβουν οι άνθρωποι του κόσμου, οι κοντόθωροι άνθρωποι της φθοράς. Βλέπουν τα πράγματα στην κοσμική τους διάσταση, δεν μπορεί να διεισδύσει ο νους τους στα πέραν της ύλης και της χοϊκότητος. Είναι δυνατόν να πεθαίνει κανείς και να είναι νικητής; Είναι δυνατόν να τον λογχίζουν στην πλευρά με σιδερένιες λόγχες, να ρέει το αίμα του άφθονο στο μπουντρούμι της φυλακής και να είναι ένδοξος;». «Ο νεαρός Δημήτριος αποδεικνύει όμως ότι ο λόγος του Χριστού είναι αλήθεια», συμπλήρωσε.

Σε άλλο σημείο του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος σημειώνοντας πως «ο άνθρωπος καταξιώνεται να αποβεί μιμητής του Χριστού», τόνισε πως «Εκείνος παρέδωκε τον εαυτό Του ‘’λύτρον αντί πολλών’’ και καρφώθηκε στο Ξύλο της οδύνης και πέθανε πάνω στον μαρτυρικό Σταυρό και νόμισαν ότι νικήθηκε». «Αλλά κοιτάξτε την πραγματικότητα», πρόσθεσε, επισημαίνοντας πως «αυτό που φαινομενικά ήταν ήττα, ήταν δόξα και νίκη αιώνια, γιατί Αυτός που Σταυρώθηκε πάνω στο Ξύλο της οδύνης, είναι ο νικητής της Ιστορίας, είναι ο Κύριος της Ιστορίας, είναι ο Δημιουργός των απάντων που όμως είναι ταπεινός και πραής που δεν επιβάλλεται με τη βία και την εξουσία, αλλά υπομένει και δια της καρτερίας δημιουργεί έναν νέο, αληθινό άνθρωπο, έναν νέο Αδάμ που υπακούει στο θέλημα του Θεού Πατρός για να σωθεί ο κόσμος».

«Καθώς ρέει το αίμα Του, διαλύονται οι δαίμονες και τα σκοτάδια του κόσμου», είπε στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος επισημαίνοντας: «Αδιανόητο για την κοσμική λογική μας να πεθαίνεις και να είσαι ο κερδισμένος, ο άξιος, ο νικητής, ο τροπαιοφόρος, αυτός που στεφανώνεται. Ναι, αγαπητοί, αυτή είναι η αλήθεια, γιατί μέσα από αυτήν την σταυρική πορεία, ο άνθρωπος καταξιώνεται ως αληθινός κοινωνός του Θεού».

Αναφέροντας πως «η αγάπη προς τον Θεό δεν είναι ένα επιφώνημα, ούτε ένα παραλήρημα, ούτε ένα ιδεολόγημα ή ένας ωραίος λόγος, αλλά είναι έμπρακτη μετοχή στην κοινωνία μαζί Του», υπογράμμισε ότι «ο στρατηλάτης και χιλίαρχος Δημήτριος ο Θεσσαλονικεύς αγαπά τον Θεό με σθένος και για αυτό δίδει τον εαυτό του όπως ο Κύριός του» και «διά του θανάτου του εκβάλλεται εις την ζωήν και γίνεται μέτοχος της αιωνίου πραγματικότητος». «Για αυτό απέβη και Μυροβλύτης, θαυματουργός, πάναγνος, παρθένος και μάρτυς της πίστεως», συμπλήρωσε.

Σημειώνοντας πως «όταν τον συνέλαβαν στην πύλη της Θεσσαλονίκης οι Ρωμαίοι στρατιώτες να κηρύσσει τον Χριστό στους νέους και τον διεπόμπευαν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, εκείνος είχε έναν λόγο: ‘’Τον Χριστό μου μόνο πιστεύω’’», επεσήμανε: «Νίκησε ο Δημήτριος και απόδειξη μεγάλη είναι ο ουρανός και τα θαύματά του, είναι το μύρο που αναβλύζει από τα πανάχραντα λείψανά του. Είναι η αγιότης που τον περικοσμεί, η δόξα που ο Θεός του χάρισε». «Έχουμε κληθεί, όχι απλώς να αγαπούμε τον Θεό, αλλά ακόμη περισσότερο να αναπληρώνουμε στο δικό μας σώμα τα υστερήματα της θλίψεως του Χριστού, δηλαδή να αποβαίνουμε και εμείς κατά Χάριν χριστοί». «Αυτό αποδεικνύεται με πράξεις οι οποίες ενεργούνται δια της πολυειδούς αγάπης που εμπνέει την ύπαρξή μας για τον Χριστόν. Και όταν αποδεχόμεθα στο δικό μας σώμα τα βάσανα και τους διωγμούς που υπέστη ο Κύριος», «τότε αποβαίνουμε πραγματικά οι νικητές της ζωής. Εκείνοι που πραγματώνουν τον σκοπό της υπάρξεως».

Στον πανηγυρίζοντα Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου σήμερα Δευτέρα το πρωί τελέστηκε Αρχιερατικό Συλλείτουργο υπό των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Αλεξίου και Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο οποίος αρχικά ευχαρίστησε εκ βάθους ψυχής τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Αλέξιο «για αυτή την ευλογία την οποία μετά πολλής αγάπης μας επιδαψιλέψατε», όπως χαρακτηριστικά είπε, «να κομίσετε το ιερό σέβασμα του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Παϊσίου του Αγιορείτου: την εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου της επικεκλημένης Ελεούσας», προκειμένου «να τονώσετε την πίστη μας» και «να αποδείξετε ότι η Εκκλησία είναι το ταμιείον της Χάριτος, η ταμιούχος της Ευλογίας που γεννά τέκνα υιοθεσίας των ουρανών σε κάθε εποχή και σε κάθε χρονική περίοδο».

Αναφερόμενος στην παρουσία και το Μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου, υπογράμμισε ότι εκείνοι που τον καταδίκασαν πίστευαν πως είχαν εξαλείψει έναν νέο άνθρωπο που αρνήθηκε να υποταχθεί στην εξουσία και να προδώσει την αλήθεια της πίστεώς του. Ωστόσο, η ιστορία ανέδειξε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα, καθώς ο Άγιος Δημήτριος εξακολουθεί να τιμάται και να αποτελεί πηγή πνευματικής έμπνευσης για τους πιστούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: «Θα επίστευαν ασφαλώς ότι το πρόσωπο αυτό είχε νικηθεί, είχε καταστραφεί, αφού με τόσο φρικτόν τρόπον τελείωνε η ζωή του». «Ήτο ένας νέος, 25 μόλις ετών, γεννημένος το 280, στη Θεσσαλονίκη. Χαριέστατος, σοφός, δυναμικός, ευλαβής, έντιμος και κοσμημένος με όλες τις αρετές».

Παρά το νεαρό της ηλικίας του και την υψηλή θέση που κατείχε στη ρωμαϊκή κοινωνία, ο Άγιος είχε εγκολπωθεί το μήνυμα του Ευαγγελίου και είχε αναδειχθεί σε διδάσκαλο των ανθρώπων, ιδιαιτέρως των νέων, μέσα στις φυλακές της Θεσσαλονίκης. Με το μαρτύριό του κατέκτησε, όπως τόνισε ο Σεβασμιώτατος, το ύψιστο μεγαλείο του ανθρωπίνου προσώπου και έγινε κοινωνός της ζωής του Χριστού.

«Αυτός, λοιπόν, ο νεαρός άντρας, που όμως είχε κατανοήσει, εν τη σοφία του, την αλήθεια των πραγμάτων και είχε εγκολπωθεί το μήνυμα του Ευαγγελίου και είχε αναδειχθεί, παρά το νεαρόν της ηλικίας, σε διδάσκαλο των ανθρώπων και ιδία των νέων, μέσα στις φυλακές της Θεσσαλονίκης πήρε και προσέλαβε διά του Μαρτυρίου το νίκος της ζωής, τον στέφανο της δόξης, τον αμαράντινο στέφανο της υπάρξεως. Κατέκτησε το ύψιστο μεγαλείο του ανθρωπίνου προσώπου, έφτασε εις την υπερτάτη αξία της ανθρωπίνης βιοτής, κέρδισε τον ουρανό, έγινε σύμμορφος του Χριστού, κοινωνός των παθημάτων Του και μέτοχος της αθανάτου ζωής Του», είπε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια, αντιπαρέβαλε την πρόσκαιρη εξουσία των διωκτών του Αγίου με τη διαχρονική τιμή που αποδίδει η Εκκλησία στον Μεγαλομάρτυρα, τονίζοντας ότι η πραγματική νίκη δεν ανήκει στη βία, αλλά στην αλήθεια και στη μαρτυρία της πίστεως.

«Δεκαοκτώ αιώνες μετά ταύτα, εμείς εδώ και άπειροι άλλοι σε όλη τη γη, δεν τιμούμε τον αυτοκράτορα Μαξιμιανό, ούτε τους ηγεμόνες και σατράπες της εποχής, αλλά αυτό το πρόσωπο που λογχίσθηκε όπως ο Κύριός του και που με το αίμα του πότισε το δέντρο της πίστεως», τόνισε, επισημαίνοντας πως ο Άγιος επέλεξε τον θάνατο αντί της προδοσίας και την αλήθεια αντί του ψεύδους, καταθέτοντας τη μαρτυρία του με την ίδια του τη ζωή. Η σύλληψή του συνδέθηκε με τη διδασκαλία του Ευαγγελίου στους νέους και με τη νίκη του μαθητή του Νέστορα επί του Λυαίου στο στάδιο της Θεσσαλονίκης, γεγονός που προκάλεσε την οργή του αυτοκράτορα Μαξιμιανού.

Στη συνέχεια αναφερόμενος στη βαθιά σχέση των πιστών με τον Μεγαλομάρτυρα Άγιο Δημήτριο, ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι η τιμή προς τον Άγιο δεν αποτελεί απλώς ανάμνηση ενός προσώπου του παρελθόντος, αλλά ζωντανή σχέση εν Χριστώ. «Δεν υπάρχει πιο αγαπημένο πρόσωπο στην παγκόσμια Εκκλησία από τον μεγαλομάρτυρα Δημήτριο. Δεν υπάρχει πιο συγκινητική πρόσδεση με πρόσωπο που έζησε και μαρτύρησε πριν από τόσους αιώνες. Γιατί ζει και υπάρχει εν Χριστώ», είπε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις δύο διαδοχές που, όπως εξήγησε, συγκροτούν και διαφυλάσσουν την πίστη της Εκκλησίας στους αιώνες: την Αποστολική Διαδοχή και τη Μαρτυρική Διαδοχή. Η πρώτη συνδέει την Εκκλησία με τους Αποστόλους και τη γνήσια μετάδοση της πίστεως, ενώ η δεύτερη αποτυπώνει τη συνέχεια της μαρτυρίας του Χριστού μέσα από τη θυσία των μαρτύρων.

«Στην Αγία μας Εκκλησία, μας έχουν δοθεί δύο πανάχραντες διαδοχές, οι οποίες συγκροτούν και συγκρατούν την πίστη στους αιώνας. Για αυτό και ο Κύριός μας είπε και μας διαβεβαίωσε ότι η Εκκλησία Του, το Σώμα Του με κεφαλή Εκείνον, ποτέ δεν θα υποστείλει την αλήθεια και δεν θα αμβλυνθεί στην γήινη πραγματικότητα», είπε αναφερόμενος στην αποστολική και στην μαρτυρική διαδοχή.

«Η Αποστολική Διαδοχή εγγυάται τη γνησιότητα της πίστεως, γιατί το μήνυμα των Αποστόλων υπεγράφη με το πορφυρό τους αίμα», είπε χαρακτηριστικά, ενώ στη συνέχεια αναφερόμενος στο σταυρικό μαρτύριο του Κυρίου, υπογράμμισε ότι ο Σταυρός αποτέλεσε το σημείο από το οποίο μεταβλήθηκε η ιστορία του κόσμου, καθώς ο Χριστός νίκησε τον θάνατο, τον διάβολο και τη φθορά, ανοίγοντας τον δρόμο της σωτηρίας για τον άνθρωπο.

«Ο Χριστός δεν απέθανε σε έναν τρυφηλό χώρο, αλλά επάνω στον Σταυρό του Μαρτυρίου», είπε και συνέχισε: «Ο Κύριος μετέβαλε την ιστορία του κόσμου, άλλαξε τον ρουν των πραγμάτων, θεράπευσε την αποκαραδοκία της κτίσεως, νίκησε τον θάνατον, τον διάβολον, τον κόσμον και τη φθοράν και μετέβαλε την ιστορία του κόσμου. Και από εκεί ξεκινάει μία, ανά τους αιώνας, διαδοχή και μία πρόσκληση να βαδίσουμε στα δικά Του ματωμένα ίχνη».

«Αυτή τη μαρτυρική διαδοχή διηκόνησε και ο Άγιος Δημήτριος και έγινε ένας χρυσός κρίκος από τον Σταυρό του Γολγοθά μέχρι και τις ημέρες μας και εις τους αιώνας», συμπλήρωσε.

Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι η τιμή προς τους Αγίους προϋποθέτει τη μίμηση της ζωής και του παραδείγματός τους, παραπέμποντας στον λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου «Τιμή μάρτυρος, μίμησις μάρτυρος». Όπως σημείωσε, στη σημερινή εποχή δεν ζητείται από τους πιστούς κατ’ ανάγκην το μαρτύριο του αίματος, αλλά η μαρτυρία της συνειδήσεως, η οποία απαιτεί πίστη, ελπίδα και αγάπη. «Καλούμεθα να τιμήσουμε εγκαρδίως και μετά πολλής αγάπης τον Μεγαλομάρτυρά μας, μιμούμενοι όμως τον τρόπο της υπάρξεώς του. Και βέβαια σήμερα δεν ζητείται, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, το μαρτύριο του αίματος από εμάς» – «αν και, όπως είδαμε, στην Ιορδανία, λίγες μέρες πριν, οκτώ αδελφοί μας στεφανώθησαν με τον στέφανο του μαρτυρίου, δολοφονούμενοι υπό των Ισλαμιστών», είπε χαρακτηριστικά επισημαίνοντας πως «μας ζητείται, όμως, η μαρτυρία της συνειδήσεως. Και καλούμεθα αυτήν ακριβώς τη μαρτυρία της συνειδήσεως και το μαρτύριο της συνειδήσεως να φέρουμε μετά δυνάμεως, πίστεως, ελπίδος και πολλής – πολλής αγάπης».

«Κανείς δεν υπάρχει χωρίς ένα προσωπικό σταυρό», είπε ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος προτρέποντας όλους «να βαδίσουμε γενναία ακολουθούντες τον Δεσπότη Χριστό. Γιατί μόνο τότε θα συμπάσχουμε και θα συνδοξαστούμε όπως ο Μεγαλομάρτυς Δημήτριος».

«Είναι σήμερα η γιορτή ενός νικητού της ζωής, ενός τροπαιοφόρου, ενός μεγάλου αγωνιστού που νίκησε τον κόσμο, τον διάβολο και τον θάνατο», είπε καταλήγοντας, ευχόμενος «το μήνυμα ζωής, θάρρους, ευψυχίας, γενναιότητας, αγάπης, πληρότητος και ζωής που κομίζει ο Μεγαλομάρτυς Δημήτριος να γίνει εφαλτήριο της πορείας της ζωής μας, να εμπνέει και να οδηγεί την κάθε μετρητή στιγμή του προσωπικού μας πνευματικού αγώνος».

Υπενθυμίζουμε ότι στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς τίθεται σε προσκύνηση αντίγραφο της Εικόνος της Παναγίας του Κύκκου και στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου η Εικόνα της Παναγίας της Ελεούσας από την Ιερά Μονή Στομίου.

Δείτε φωτογραφικό υλικό:

από την Ακολουθία του Εσπερινού στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς ΕΔΩ

και από την Θεία Λειτουργία στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου ΕΔΩ.